Wojna w miniaturze

Omówienie zestawu Janczarów produkcji Wargamera

2012-02-10T13:50:00.001+01:00

Na forum "Ogniem i Mieczem" rozpoczyna się dziś drugi konkurs malarski. Udział zadeklarowało sporo osób, w tym i ja, warto więc zaglądać do tego wątku. Nie zdecydowałem jeszcze ostatecznie, co będę malował, jednak najprawdopodobniej padnie na janczarów. Przed rozpoczęciem malowania warto więc pokrótce przedstawić, co znajduje się w pudełku z tymi figurkami produkcji Wargamera.
Tradycyjnie, zestaw opakowany jest bardzo solidnie i estetycznie. Pudełko z grubego kartonu opakowane jest w cieńsze, kartonowe, zawierające kolorowe fotografie pomalowanych figurek, ilustracje i loga. Wewnątrz znajdują się dwie gąbki, pomiędzy którymi umieszczono dwa woreczki strunowe, zawierające figurki i elementy dodatkowe. Bonusem jest karta przeznaczona do gry "Veto" - dla mnie nie mająca żadnej wartości, podejrzewam jednak, że są osoby zainteresowane i "OiM" i karcianką. Wspomniane elementy dodatkowe to 12 metalowych podstawek oraz dwie włócznie produkcji Northstara, przeznaczone na drzewca dla chorągwi elementów dowódczych. W moim zestawie nie ma chorągwi, choć powinny być (trzy gotowe sztandary przeznaczone dla janczarów).
Figurki wykonane są ze stopu znanego z innych miniaturek Wargamera. Dość twardy, nieco kruchy, stosunkowo dobrze poddający się obróbce. Elementy wygięte w czasie stygnięcia odlewów lub podczas transportu można delikatnie wyginając naprostować. Wskazany jest tylko umiar, bo użycie zbyt dużej siły skończy się odłamaniem delikatnego w sumie odlewu.
Zestaw zawiera ogółem 36 figurek. Dziewięć z nich przedstawia janczarów strzelających w postawie klęczącej, sześciu idących z bronią trzymaną na wysokości pasa, pięć następnych w zbliżonej postawie z bronią trzymaną przed sobą, gotową do strzału, pięć następnych z bronią opartą o ziemię w trakcie przeładowywania, kolejne pięć w trakcie strzału w postawie stojącej. Dodatkowe sześć figurek przeznaczono do wykonania elementów dowódczych, są to trzy wzory (dowódca, muzyk, chorąży) po dwie identyczne figurki.
Modele są bardzo szczegółowe, pełne świetnie oddanych, niewielkich oczywiście detali. Wyraźnie widoczna jest broń i elementy stroju. Znaczna część figurek, zwłaszcza tych klęczących, ma jednak wygięte lufy broni. Linie podziału formy są widoczne, najczęściej jednak w niewielkim stopniu, nie powinny sprawiać problemów przy usuwaniu.

Terrorgheist część 3

2012-02-09T13:43:00.000+01:00

Im więcej maluję tego stwora, tym bardziej pluję sobie w brodę, że nie przemyślałem dokładnie sposobu jego malowania. Dotarcie do sporej części detali jest niemożliwe, na szczęście znaczna ich większość nie będzie widoczna wcale bądź będzie je można zobaczyć dopiero po ustawieniu modelu pod odpowiednim kątem, zazwyczaj od dołu - a to raczej rzadki sposób oglądania dużych modeli. W stosunku do poprzedniej notki poświęciłem kolejne 4-5 godzin na malowanie - z tego ponad połowę na żebra i mostek. Zastosowałem odmienny niż używany przeze mnie zazwyczaj sposób malowania kości. Chcę osiągnąć ich cieplejszy kolor finalny, wyszedłem więc od brązu, nakładając blendingiem kolejne warstwy aż do Bleached Bone. Żebra i mostek nie otrzymały jeszcze finalnych rozjaśnien - z tym poczekam na sam koniec, aż całość będzie niemal pomalowana. Dzięki temu wszystkie rozjaśnienia będą utrzymane w podobnym kontraście i znajdą się na właściwych miejscach. Muszę powiedzieć, że potwór na tym etapie prac nie prezentuje się specjalnie korzystnie. Podkład starł się w miejscach, gdzie trzymam go podczas malowania, podstawowe kolory kości kręgosłupa i resztek skóry na grzbiecie wyglądają kiepsko. Na niektórych pomalowanych już prawie docelowo fragmentach pojawiły się zabrudzenia. Ogółem - masakra. Na szczęście stan ten będzie przejściowy, z każdym pomalowanym fragmentem poszczególne elementy tej układanki będą wskakiwały na właściwe miejsca i efekt finalny będzie lepszy... Choć nie tak zapewne dobry, jak mógłbym uzyskać przy malowaniu osobno poszczególnych części. Cóż, mądry Polak po szkodzie. Najwyżej kupię jeszcze dwa te modele;)
Słowo o kolorach - kości malowane są podstawą Calthan Brown, poszczególne warstwy rozjaśnień to ten sam brąz z coraz to większym dodatkiem Vomit Brown, następnie Vomit Brown i dodawane rozjaśnienia Bleached Bone. Skóra to Charadon Granite - ładny ciemnoszarozielony kolor, jednocześnie jedna z najsłabszych farb Citadel. Teoretycznie z linii Fountation, w praktyce daje bardzo nierówne krycie, pigment ma tendencję do rozwarstwiania się i spływania w zagłębienia. Powinienem chyba użyć zamiast tego koloru Black Green Vallejo, który kładzie się o niebo lepiej. Akcentami kolorystycznymi, które w gotowym modelu walić będą po oczach, będą mięśnie na nogach i barkach - czerwone i purpurowe.

Wybrane z tygodnia 40

2012-02-08T12:01:00.000+01:00

Nietypowo w środku tygodnia, jednak zawartość ta sama. Parę linków do czegoś ciekawego związanego z naszym hobby.
Jeśli zagląda na ten blog ktoś, kto lubi klasyczne, stare figurki Cytadeli i Maraudera, powinien ucieszyć się z tego linku. Bardzo fajna, klimatyczna armia krasnoludów zrobiona ze starych i bardzo starych figurek tych producentów. Muszę powiedzieć, że choć generalnie akurat ta armia ze świata Warhammera niespecjalnie mi się podoba, to jednak stara linia krasnali coś w sobie ma... Pokurcze udające rycerzy, imperialne krasnoludy, stare maszynki... Oj, dawne dzieje. Uwagę zwraca też malowanie, udatnie naśladujące malowania wzorcowe tych starych miniaturek, pokazywane w zagubionych w przeszłości numerach "White Dwarfe'a".
Paręnaście miesięcy temu pisałem na blogu o darmowej, hiszpańskiej grze "Master & Commander", pozwalającej na rozgrywanie starć morskich epoki napoleońskiej. Gra rozwija się chyba całkiem nieźle, co jakiś czas pojawiają się bowiem jej kolejne rozwinięcia. Jednym z nich jest właściwie pełnoprawna gra sama w sobie, "Master & Commander: Close Quarters", przeznaczona do symulowania akcji abordażowych. Na stronie producenta można pobrać jej zasady i rozmaite pomoce, w tym zestaw dużych plansz przedstawiających pokłady okrętów, do wykorzystania z figurkami w skali 18 mm. Przydatne też, zapewne, do gier RPG:)
Co do pooglądania... A ten blog. Co prawda, nie jest związany z wargamingiem jako takim, ale przedstawiane są na nim świetnie pomalowane popiersia. Muszę powiedzieć, że od dawna kusi mnie malowanie czegoś takiego... Tyle że czasu brak. Ale może kiedyś...Ilustracja przy tej notce pochodzi właśnie z tego bloga.
Z ciekawostek... Coś dla miłośników Gwiezdnych Wojen, nowe figurki produkcji hiszpańskiej firmy KnightModels. Wyglądają naprawdę dobrze (jak zresztą cała seria w tej linii produktów).
Na koniec mały akcent polski - pewnie część osób już to widziała, niemniej jednak warto to odnotować. Brytyjska firma Under Fire Miniatures wypuszcza serię polskich żołnierzy z września 1939 r. Figurki w skali 20 mm (1:72) będą, rzecz jasna, generyczne, nazywają się jednak garnizonem z Westerplatte. W sprzedaży pojawią się ponoć na przełomie lutego i marca. Na stronie producenta jeszcze ich nie widać, można jednak zobaczyć kilka wzorów w tym newsie na stronie Tabletop Gaming News.

Night Lord z meltagunem

2012-02-07T10:04:00.001+01:00

Terrorgheist nabiera kolorów (a nawet miejscowo rumieńców) ale dziś czas na coś z walizki Mormega. Jeden z jego kolejnych Night Lordów, tym razem uzbrojony w meltagun. Oto co Mormeg pisze na temat jego malowania...

Na podkład Chaos Black naniesiony został kolor Necron Abyss, krawędzie pancerzy rozjaśnione zostały farbami Regal Blue i Shadow Grey. Zdobienia pancerzy to Burnished Gold pociągnięty Flesh Washem, same krawędzie zostały potem ponownie rozjaśnione Burnished Gold. Czaszka widoczna na hełmie to freehand, podobnie jak błyskawice. Te ostatnie zostały namalowane począwszy od rozjaśnienia miejsca, w którym znajdzie się błyskawica, kolorem Regal Blue. Potem wymieszałem kolory Regal Blue i Shadow Grey. Otrzymany kolor nanoszony jest delikatnie na żądane miejsce drżącą końcówką pędzla 00.
Plecak pochodzi z zestawu Chaos Space Marine Chirugeon Backpack, który można obejrzeć dokładniej tutaj. Natomiast meltagun to część zestawu Forge World Space Marine Special Weapons Pack, który można obejrzeć po kliknięciu tutaj.

Terrorgheist część II

2012-02-04T15:00:00.000+01:00

Powolutku maluję terrorgheista. Początkowo zamierzałem używać do tego aerografu, jednak poza nałożeniem podkładu okazało się to niemożliwe. Źle zaplanowałem prace, malowanie aerografem zmontowanego modelu przekracza moje umiejętności, podejrzewam zresztą, że w ogóle nie wchodzi w grę. Nic to, mądry Polak po szkodzie, pomaluję tak drugą wersję tego modelu, czyli smoka-zombie, bo tego, rzecz jasna, też kiedyś zrobię. Nawiasem mówiąc, znalazłem bardzo porządny poradnik dotyczący malowania terrorgheista aerografem, będę miał więc skąd ściągać. Wracając do samego stwora. Malowanie zacząłem od jego rozkładających się wnętrzności. Przyjąłem, że widoczne za żebrami klatki piersiowej elementy to gnijące ciało i rozkładające się włókniste mięśnie. Z kolorami poszedłem ciut na żywioł. Po pierwsze, wnętrzności nie będą specjalnie widoczne - częściowo zasłaniają je kości klatki piersiowej, częściowo skóra szyi. Po drugie, swoje dołożą też nogi, skrzydła i podstawka. I w sumie nawet dobrze, że element ten będzie nieco ukryty, okazało się bowiem, że jego dokładne pomalowanie jest mocno utrudnione nawet przy malowaniu pędzlem. Żebra, fragmenty skóry i ułożenie względem siebie poszczególnych malowanych części bardzo utrudnia precyzyjne dotarcie czubkiem włosia i malowanie. Starczy powiedzieć, że do niektórych miejsc miałem ciężko dostać się nawet tylko po to, by pomalować je na kolor podstawowy. A skoro już o kolorach mowa - podstawa to Hormagaunt Purple, na co poszedł dość obfity wash Magenta Ink (stary produkt Citadel). Po wyschnięciu miejscowy, aczkolwiek dośc rozległy wash Skaven Brown (jeszcze starszy produkt Citadel). oba wspomniane specyfiki mają bardzo intensywną pigmentację, dlatego zostały mocno rozwodnione. Po wyschnięciu rozjaśnienia były robione Hormagaunt Purple, Codex Grey i - ostatecznie - kilkoma bardzo rozwodnionymi warstwami Graveyard Earth. Ostatnim etapem będzie nałożenie jeszcze delikatnego washa zrobionego z jakiegoś zielonkawego koloru. Dzięki temu uzyskam, mam nadzieję, efekt psującego się mięsiwa. Do końca prac nad rozkładającym się ciałem jednak jeszcze daleko. Na zdjęciach widać stan obecny - nie prezentują się najlepiej, ale są mocno powiększone, a zanim potwór będzie gotowy, posprzątam po sobie te wszystkie plamy;). Do zrobienia zostało też podkreślenie niektórych detali innymi kolorami. Potem - może od jutra - zacznę zajmować się kośćmi i skórą.

Omówienie modelu Wight King Standard Bearer firmy Forgeworld

2012-02-02T10:16:00.000+01:00

Nie tak dawno temu miał miejsce dzień, po upływie którego mogę zwracać się do inżyniera Stefana Karwowskiego per "gówniarzu". Nie tam, żebym miał coś do tego sympatycznego pana, o nie. Ale mógłbym się tak zwracać, gdybym chciał. Z tej też okazji Mormeg postanowił sprawić mi sympatyczny prezent. W moje ręce trafił model Wight King Standard Bearer produkcji Forgeworld. Dziwnym trafem dotąd nie miałem żadnej figurki, która w sposób, nazwijmy to, kanoniczny, przedstawiałaby taką postać. Stary Wight Standard Bearer nie znalazł się w moich zasobach, a w roli chorążego armii wykorzystywałem to, co było pod ręką, najczęściej chorążego Czarnych Rycerzy. Ale skoro już go mam, z czego naprawdę bardzo się cieszę, bo model to niezwykle zacny, postanowiłem podzielić się tą radością z osobami zaglądającymi na bloga. Zanim go pomaluję pewnie upłynie trochę wody w Wiśle, najpierw więc dzielenie się radością będzie polegało na zrobieniu in-boxa. A w zasadzie in-torebki. A torebki dlatego, że jak chyba każdy model produkcji tej firmy przybywa on do nas w plastikowej torebce z grubej folii zamykanej na strunę. Przyznam się, że za każdym razem, kiedy otwieram takie opakowanie, przez głowę przelatują mi myśli, które można zakwalifikować do kategorii "czy tym razem też udało się uniknąć jakichkolwiek obrażeń spoowodowanych tym jakże wymyślnym opakowaniem". Z satysfakcją odnotowuję, że udało się i tym razem.
Zestaw sprawia wrażenie pomyłki przy pakowaniu. I to pomyłki na korzyść kupującego. Na pierwszy rzut oka dostajemy bowiem co najmniej dwie figurki, może nawet i trzy. To jednak tylko pozory, bowiem model ten jest dość skomplikowany. Składa się z siedmiu części (plus standardowa podstawka). Widać je na zdjęciu. Gwoli ścisłości dodam tylko, że element hełmu chorążego dotarł odłamany od wlewki. Same części to sztandar wraz z częścią drzewca, trzy szkielety trzymające zetlałą materię chorągwi, sam chorąży, wspomniana część jego hełmu, oraz jego dłoń trzymająca drzewce. Nieźle jak na jedną figurkę, prawda? Jakość odlewu jest rewelacyjna. Detale są ostre, wyraźnie zaznaczone, krawędzie precyzyjne. Brak nawet większych, choć cienkich i łatwych do usunięcia nadlewek, dość powszechnych w miniaturkach Forgeworld. Nie zauważyłem żadnych ubytków, bąbli ani deformacji. Jednym słowiem towar bardzo wysokiej jakości, choć kosztujący odpowiednio do tejże jakości. Część osób może mieć tylko zastrzeżenia do samego sztandaru, otóż widać już na nim gotowy wzór, którego usunięcie nie będzie rzeczą łatwą. Ja zamierzam pomalować go tak jak jest. Zdjęcie widniejące na górze notki przedstawia zmontowany model, pochodzi z oficjalnej strony firmy Forgeworld.

Terrorgheist część I

2012-02-01T14:23:00.000+01:00

Nie mogłem się zdecydować, który z nowych modeli armii wampirów pomalować jako pierwszy, rozsądziłem więc sprawę w iście salomonowy sposób. Po pierwsze, model nowy ale nie najnowszy, po drugie - coś dużego, ponieważ dawno nie malowałem nic tej wielkości. Tym sposobem padło na monstrum ze skrzydłami, sprzedawane przez GW pod nazwą terrorgheist. Zestaw pozwala na sklejenie jednego z dwóch potworów - wspomnianego terrogheista lub truposzego smoka z wampirzym bohaterem na karku. Jako że tego ostatniego mam już metalowego, wybór był dość jasny.
Części do obu modeli są w znacznej mierze wspólne - różnice dotyczą bohatera, karku wraz z głową potwora, oraz drobniejszych detali. Oglądając terrorgheista na zdjęciach miałem mieszane uczucia. Poza wydawała mi się stosunkowo statyczna, sam model raczej pozbawiony detali, ogólnie miałem wrażenie "nic nadzwyczajnego ale ujdzie".
Słówko o plastiku, z jakiego wytłoczone są wypraski i elementy modelu. Twardy, doskonale poddający się obróbce pilnikiem, jednocześnie nieco kruchy - warto o tym pamiętać, wycinając części z ramek. Poszczególne części modelu pozbawione są znaczniejszych linii podziału formy - te które widać poprowadzone są w miejscach niewidocznych po sklejeniu bądź są bardzo łatwe do usunięcia. Instrukcja montażu jest dobrze opracowana, jedyne zastrzeżenia jakie mam do niej wynikają z faktu, że część miejsc sklejania drobnych elementów jest prezentowana w postaci niewielkich rysunków, dość trudno może się być z nich zorientować, gdzie dokładnie należy coś ze sobą skleić. Na szczęście tu do akcji wkracza kolejna, gigantyczna zaleta tego modelu. Części są do siebie dopasowane w sposób idealny. Jeśli coś nie przylega dokładnie, tworzą się szpary które na pierwszy rzut oka wymagają stosowania szpachlówki albo green stuffu - to znaczy, że ta część nie powinna być przyklejona w tym miejscu. Dwa czy trzy razy sam złapałem się na tym, że wystarczyło przesunąć część o parę milimetrów w którąś stronę i wszystko dosłownie wskakiwało na miejsce. Jak widać projektowanie 3D i plastik mają swoje zalety. Nie przypuszczam, by zrobienie tak skomplikowanego w wersji gotowej modelu było możliwe przy zastosowaniu metalu lub żywicy - widać to zwłaszcza w przypadku rozkładającego się brzuszyska potwora. Swoją drogą już się zastanawiam, jak dotrę do wszystkich zakamarków z pędzlem...
Z każdą doklejaną częścią rósł mój podziw dla projektanta tego stwora. Większość lini klejenia maskowana jest kolejnymi elementami. Część widocznych linii klejenia wystarczy delikatnie zaszpachlować. Ten etap prac jeszcze przede mną, co widać na zdjęciu ze zbliżeniem łba.
Po dokładnym obejrzeniu okazało się, że potwór posiada liczne, niewielkie detale - odpadające płaty skóry, wiszące fragmenty mięsa, amulety i czaszki zwisające z gadziego karku. Powiem szczerze - im bliżej końca sklejania byłem, tym bardziej to monstrum mi się podobało. Zastanawiam się tylko, na ile gotowy model odporny będzie na trudny związane z używaniem go na stole. Sporo jest tu delikatnych części, mam nadzieję, że ustawienie go na podstawce zwiększy nieco jego odporność na uszkodzenia. Na zdjęciach terrorgheist nie ma skrzydeł, te bowiem będę malował oddzielnie, przykleję je do korpusu już po pomalowaniu obu części.. Mam zamiar dość intensywnie korzystać z aerografu, ciekawe jak mi to wyjdzie...

Nowości z Amercomu 12

2012-01-31T10:02:00.000+01:00

W sprzedaży pojawi się wkrótce już 14. numer kolekcji "Helikoptery Świata". Bezpośrednio po opisie śmigłowca CH-46 Sea Knight z poprzedniego zeszytu, Czytelnicy będą mieć okazję poznać historię powstania i konstrukcję jego nieco większego "brata", helikoptera CH-47 Chinook. Do pisma dołączony będzie gotowy, metalowy model die-cast tej maszyny w skali 1:72 w brytyjskiej wersji HC.1, w malowaniu używanym podczas akcji brytyjskiej jednostki specjalnej SAS w trakcie wojny w Zatoce Perskiej w 1991 r.

12. zeszyt pisma "Latające Fortece" poświęcony będzie radzieckiemu i rosyjskiemu samolotowi wczesnego ostrzegania i kontroli przestrzeni powietrznej Beriew A-50 Mainstay, powstałemu na bazie Iłjuszyna Il-76. Jak zwykle, do gazetki dołączony będzie gotowy model die-cast, tym razem A-50 w malowaniu rosyjskim w skali 1:200.

Kolejny numer "Kolekcji Wozów Bojowych" będzie oznaczony numerem 52. Tematem tego zeszytu będzie amerykański czołg lekki M41 Walker Bulldog, historia jego powstania, opis konstrukcji i wersji oraz przebieg służby w armiach użytkujących go państw. Do pisma dołączony będzie gotowy model die-cast tego czołgu w skali 1:72, w wersji M41A3, noszący malowanie pojazdu amerykańskiej 25. Dywizji Piechoty z 1962 r.

Armia Nowego Państwa Egipskiego 1/22 do DBA

2012-01-30T18:18:00.000+01:00

Obiecane fotki całej armii Nowego Państwa Egipskiego do DBA. Figurki produkcji Venexia Miniatures, część odrobinę skonwertowana, żeby nadać nieco większej różnorodności pozom miniaturek. Czas malowania - niestety, blisko rok. Najważniejsze, że ten projekt już za mną - mam nadzieję, że na najbliższym turnieju DBA w Warszawie pojawię się właśnie z tą armią.
Na początek cztery rydwany, teoretycznie główna siła uderzeniowa armii. W jednym z nich jedzie dowódca armii, faraon. Wszystkie cztery rydwany są elementem obowiązkowym w obu wariantach tej armii. Armia Egiptu zaczęła w tym okresie zyskiwać znaczną przewagę nad swoimi wrogami właśnie dzięki rydwanom - lekkim, wytrzymałym, potrafiącym dość sprawnie manewrować w czasie jazdy. Historycznie był to bodajże najważniejszy element całej armii.

Druga fotka to cztery elementy przedstawiające łuczników egipskich, oddziały chętnie wykorzystywane w armii tego państwa. Łucznicy stanowili zawsze znaczną część jednostek egipskich, powszechnie wykorzystywano najemników z rozmaitych ościennych terytoriów, niemniej jednak także Egipcjanie używali - z dobrym skutkiem - prostych łuków. W mojej wersji armii widoczne są oddziały łuczników obu rodzajów - zarówno najemni, jak i krajowi. Liczbę elementów 4Bw mogę nieco zmieniać - w jednym z wariantów listy armii są trzy takie oddziały, zamiast czwartego używany jest element 3Wb, widoczny na kolejnej fotografii.

Trzecie zdjęcie przedstawia dwa elementy lekkiej piechoty egipskiej. Harcownicy i słabo zorganizowane oddziały, w DBA traktowane jako warband, o którym wspomniałem wyżej. Nie miałem, niestety, odpowiednich miniaturek do tych ostatnich, najchętniej w tej roli widziałbym bowiem libijskich najemników - z ich braku zadowoliłem się figurkami pieszych Egipcjan, co jest również poprawne historycznie.

Na czwartym zdjęciu widać trzy oddziały traktowane w zasadach identycznie - są to jednostki 4Bd. W mojej interpretacji jednym z takich oddziałów jest - nieco anachronicznie - Królewska Gwardia złożona z przedstawicieli ludu Szerden. Kolejny element to egipski generał i jego świta - nie jest to jednak oddział dowódczy w rozumieniu zasad, zastosowałem takie figurki, by całość armii nie wyglądała jak wyjęta z tej samej sztancy. Ostatni oddział to ciężka piechota, uzbrojona w masywne topory z brązu. W rzeczywistości tak uzbrojeni wojownicy wchodzili w skład formacji uderzeniowych - u mnie to taki sam oddział jak dwa wcześniejsze.

Czego mi brakuje... Lista armii w podręczniku DBA nie przewiduje jakichkolwiek jednostek konnych, a w tym okresie Egipcjanie używali już oddziałów tego rodzaju, zapewne głównie do zwiadu. Zachowało się kilka reliefów przedstawiających takich wojowników. Zapewne nie było ich wielu, niemniej jednak chętnie widziałbym jednostkę 2LH.

I oto koniec (Egipcjan)

2012-01-28T19:28:00.001+01:00

Stało się. Dokonało się. Rzecz skończona. W końcu. Minął prawie rok od rozpoczęcia prac nad armią Nowego Państwa Egipskiego. Chciałem szybko zrobić jednocześnie dwa projekty - Egipt i Persów, przeciwników Aleksandra Macedońskiego. Potem, trochę z rozpędu, zacząłem też malowanie Normanów. I zamiast przyspieszyć, wszystkie trzy armie wpadły w grząski piasek, skutecznie uniemożliwiający ich dokończenie. Ale przynajmniej Egipcjanie są już skończeni. Ostatni element, czwarty rydwan, jest właśnie gotowy. W sumie gotowy był od prawie tygodnia, niewykończona była tylko podstawka, jakoś nie bardzo miałem ochotę się za nią wziąć. Szczerze powiedziawszy, mam lekki kryzys pędzlowania, na szczęście chyba już mi przechodzi.
Malowanie jak w przypadku poprzednich sztandarów, znalazłem jednak w końcu jakiś artykuł na temat uzbrojenia egipskiego z tego okresu. Autor twierdzi w nim, że istniały zarówno pancerze z "łusek" skórnych, zachodzących na siebie, jak i podobne z łusek wykonanych z brązu, różnych wielkości zresztą. Przytacza też znaleziska archeologiczne. W świetle tego postanowiłem dać woźnicy pancerz wykonany ze skóry, natomiast łucznik dostał ciepłe wdzianko z brązu...
Ha... Dopiero na zdjęciach zauważyłem, że zeszła trochę farba z lejc, zrobionych z taśmy dentystycznej. To świetny materiał, gotowy do wykorzystania w takiej właśnie roli, ma jednak dwie wady - czasami się rozwarstwia, przynajmniej ta taśma której używam, czasami farba też nie chce się jej trzymać, trzeba wówczas pociągnąć pędzlem raz jeszcze. I dla pewności jeszcze raz. Co też zrobiłem już po wstawieniu fotek na blog.
Foty całej armii wrzucę na blog jeszcze w styczniu, jeśli tylko oświetlenie dopisze. A teraz, na jakiś czas, "Warhammer" i "Ogniem i Mieczem".

Nazgul

2012-01-24T19:55:00.000+01:00

Mormeg co jakiś czas wraca na krótko do Śródziemia, maluje jedną, dwie figurki i zajmuje się ponownie swoimi Night Lordami. Jedną z ostatnich tak pomalowanych miniaturek jest Nazgul z zestawu The Nine are Abroad. Nie wiem nawet, czy sprzedawany był/jest oddzielnie, w każdym razie na pewno można go też wystawiać na stole samodzielnie, podejrzewam że można mu też przypisać - w WoTR - zasady dotyczące Nazgula nazwanego przez GW Rycerzem z Umbaru. Jak wiadomo malowanie czarnego koloru nie jest proste, zwłaszcza w przypadku koloru tak dominującego, jak w przypadku tej miniaturki. Mormeg poradził z tym sobie w następujący sposób:

Podkład to chaos black, nakładany staromodną metodą, czyli pędzlem. Były potrzebne co najmniej 3 cienkie warstwy żeby dokładnie pokryć całą powierzchnię figurki. Krawędzie płaszcza Nazgula są rozjaśnianie Regal Blue, stopniowo z coraz większą domieszką Shadow Grey. W kilku punktach na figurce rozjaśnieniałem kolor do czystego Shadow Grey. Elementy metalowe - miecz i zbroja - to Mithril Silver delikatnie przyciemniony Chaos Black. Klingę miecza dodatkowo pociągnąłem bardzo cieniutką warstewką Emerald Green. Przybrudzenia płaszcza, przy "ziemii" to rozwodniony Scorched Brown. Wszystkie farbki oczywiście GW.

Figurka przedstawia jednego z Dziewięciu. Celowo wybrałem staroedycyjny model gdyż, primo, bardzo mi się podobają, secundo: mają dodatkowo tę zaletę, że w grze każdy model może uchodzić za każdego z Nazguli (może poza Królem, którego zresztą - między innymi z tego powodu - również kupiłem), czego nie mógłbym robić używając "dedykowanych" poszczególnym Nazgulom figurek. Takie małe skrzywienie - jestem bowiem gorącym zwolennikiem zasady WYSIWYG.

Wybrane z tygodnia 39

2012-01-23T09:53:00.000+01:00

Kawał czasu minęło od mojego ostatniego wpisu, na szczęście ponownie mam nieco więcej czasu, jaki mogę poświęcić na hobby, jest więc szansa, że Egipcjanie do DBA staną w końcu do walki. Nie cierpię tak patrzeć na wpół ukończony model, czekający i czekający na dokończenie...
Ale na razie kolejne "Wybrane z tygodnia", tym razem takiego który miał pewnie dobrze ponad 20 dni. Świąteczny zastój widać też było w sieci. Ciężko było mi znaleźć coś takiego, co mógłbym polecić z czystym sercem, niemniej jednak trzy takie linki mam i się nimi podzielę;)
Pierwszy odsyła do strony Massive Voodoo - to świetna stronka, gdzie w olbrzymim tempie pojawiają się nowe prace. Ich jakość jest różna - od prawdziwie mistrzowskich do bardzo dobrych i dobrych, niemniej jednak zawsze mają w sobie "to coś". A dziś zerknijcie na poradnik dotyczący tworzenia realistycznych pajęczyn, przydatny, rzecz jasna, głównie przy tworzeniu modeli pokazowych i w przypadku robienia terenów do gry.
Drugi z dzisiejszych linków to adres bloga Roba Hawkinsa, dawnego pracownika Games Workshop i Privateer Press, osoby zajmującej się - dla tych firm - głównie tworzeniem makiet terenu. Warto zerknąć na to co pokazuje autor bloga, ja dodam że jedną z jego armii są wampiry. Blog dopiero co wystartował, sądzę jednak, że warto tam będzie zajrzeć co jakiś czas.
Trzeci link poprowadzi nas do strony firmy CP Models, specjalizującej się w figurkach głównie 20 mm, czyli popularnej skali 1:72. Oprócz sporej liczby standardowych modeli (Niemcy, Amerykanie, Niemcy, Rosjanie, Niemcy, Niemcy, Niemcy), producent konsekwentnie tworzy też modele przeznaczone dla nieco mniej popularnego tematu zabaw wargamingowych, a mianowicie Polaków (ale też radzieckich partyzantów, brytyjskich żołnierzy z okresu walk na Falklandach, itp.). Dostępnych jest kilkanaście wzorów polskich spadochroniarzy z okresu II wojny światowej i niemal tyle samo wzorów powstańców warszawskich. Zwłaszcza ci ostatni, widoczni na fotce obok tej notki, godni są chyba uwagi.

Nowości z Amercomu 11

2012-01-18T10:52:00.000+01:00

Tematem 51. numeru pisma "Kolekcja wozów bojowych" będzie francuska samobieżna haubica AMX 30 AuF1 kalibru 155 mm. W piśmie znajdzie się omówienie jej konstrukcji i historia służby, natomiast dodatkiem będzie gotowy, metalowy model die-cast tego pojazdu w skali 1:72 i w barwach francuskich.

W 13. numerze "Helikopterów świata: tematem będzie jedna z najciekawszych konstrukcji śmigłowcowych na świecie, helikopter CH-46 Sea Knight. W piśmie, jak zwykle, znajdzie się omówienie jego konstrukcji i wersji, natomiast do pisma dodany będzie gotowy, metalowy model tej maszyny w skali 1:72 w barwach amerykańskiego korpusu piechoty morskiej.

11. numer "Latających Fortec" poświęcony będzie amerykańskiej łodzi latającej PBY Catalina z okresu II wojny światowej. W piśmie, tradycyjnie, zawarta będzie historia tej konstrukcji, przebieg jej służby i opis wersji, natomiast dodatkiem będzie metalowy model die-cast tego samolotu w skali 1:144 w barwach amerykańskich.

Z półki Mormega: Horus Heresy

2012-01-09T09:49:00.000+01:00

Tym razem recenzja nieco nietypowa – nie dotyczy książki wydawnictwa Black Library tylko gry planszowej wydanej przez Fantasy Flight Games. Pozostajemy jednak w uniwersum Warhammera 40k, tyle że zmienia się medium opowieści… Nie mogłem się też powstrzymać, na końcu wpisu widać zdjęcie jednej z dioram Mike'a McVey'a z lat 90. minionego wieku. Zbudowana niemal od podstaw przedstawia chwilę, kiedy Imperator wdziera się na mostek Vengeful Spirit i dostrzega ciało Sanguiniusa - Inkub

Dzisiaj troszkę z innej beczki. Jak już wspomniał Inkub, w piątek udało nam się zagrać w grę planszową Fantasy Flight Games – Horus Heresy. Jak wskazuje sam tytuł, dotyczy ona wydarzeń z tego okresu uniwersum Warhammera 40K, a właściwie kulminacyjnego starcia sił wiernych Horusowi z lojalnymi wobec Imperatora – oblężenia Pałacu Imperatora.

Gra jest zapakowana w solidne, duże pudło, które sprawia naprawdę imponujące wrażenie. Ozdobione piękną ilustracją przyciąga od razu uwagę. Całość już na pierwszy rzut oka wyrabia przekonanie, że mamy do czynienia z towarem nieprzeciętnej jakości. Patrząc na to pudełko w czasie pisania recenzji myślę, że bezpowrotnie minęły czasy gier pakowanych w foliowe torebki - vide takie legendarne tytuły jak Ratuj swoje miasto, czy pierwsze wydanie Bitwy na Polach Pellenoru. Mogę sobie jedynie z nostalgią te czasy wspomnieć, pewnie - jak to ze wspomnieniami bywa - wszystko w nich wydaje się lepsze niż było w rzeczywistości. Nie chodzi o zawartość i mechanikę gry, ta, zwłaszcza w Bitwie, była jak na swoje czasy bardzo przemyślana, a gra niezwykle wciągająca. Zresztą aż do Wojen Napoleońskich nie było drugiej planszówki, w którą grałem tak często i z takimi wypiekami na twarzy. Dzisiaj pewnie bym nawet nie spojrzał w stronę tak opakowanej gry ale kiedyś był to szczyt moich marzeń. Ale ale, miało być o Horus Heresy… Wracając do tematu, już samo pudełko przyspiesza bicie serca, a przynajmniej przyspieszyło bicie mojego, na tyle by nie czekając na wieczór, czym prędzej, nie bacząc na gniewne spojrzenia mojej lepszej połowy, zajrzeć do środka.

Oczywiście, będąc w głębi serca małym chłopcem, w pierwszej kolejności rzuciłem się na figurki przedstawiające rodzaje jednostek biorących udział w tym tytanicznym starciu. Marines, kultyści, gwardziści, siły Mechanicum, tytany i thunderhawki - by wymienić jedynie kilka spośród nich. Wszystkie figurki są bardzo staranie przedstawione, jakość odlewów jest bardzo wysoka. Zachwycają mnie szczególnie thunderhawki, które można byłoby chyba wykorzystać w rozgrywkach Battlefleet Gothic. Pozostałe figurki jednak nie pasują do żadnej innej gry osadzonej w świecie WH40K, ze względu na skalę. Figurki przedstawiają zarówno siły Imperatora, jak i Horusa, te ostatnie są dodatkowo podzielone na cztery zestawy, każdy w innym odcieniu plastiku, odpowiadające Potęgom Chaosu. Kolory zostały dobrane tak aby wyznawcy każdego z bogów byli łatwo identyfikowalni, tzn. czerwony dla Khorna, zielony dla Nurgla itd. Są to zresztą, jeśli pamięć mnie nie myli, te same kolory, jakich użyto w grze Chaos in the Old World.

Kolejną rzeczą, jaką obejrzałem, była instrukcja. Liczy ona ponad 40 bogato ilustrowanych stron, na których zostały przedstawione zasady, opatrzone również kilkoma przykładami. Przed pierwszą grą przeczytałem ją dwa razy ale liczba zasad, a raczej możliwych kombinacji zdarzeń losowych, rozkazów, efektów kart walki wpływających na rozgrywkę jest na tyle duża, że w trakcie pierwszej gry musiałem i tak bardzo często do niej zaglądać.

W pudełku znajduje się również broszurka z sześcioma scenariuszami do gry oraz fabularyzowany krótki opis wydarzeń, które gra ma odzwierciedlać. Pewnym rozczarowaniem było odkrycie, że scenariusze 2-6 są jedynie wariantami pierwszego, niejako „historycznego”. wzbogaconymi jedynie o większą lub mniejszą liczbę zdarzeń losowych, czy pozostawiających graczom nieco więcej swobody w początkowym rozmieszczeniu jednostek. Podobnie jak instrukcja także opisywana broszurka jest bardzo ładnie wydana i ślicznie ilustrowana.

W grze wykorzystuje się dużą liczbę żetonów i znaczników, wykonanych z grubego kartonu, dzięki temu są bardzo solidne, a ponieważ są także sztancowane, łatwo i bez uszkodzeń dają się wyjmować z ramek. W grze wykorzystuje się bardzo dużo kart podzielonych na kilka kategorii: rozkazów, ostrzału, wydarzeń i walki. Karty, podobnie jak pozostałe elementy gry, zostały bardzo ładnie ozdobione ilustracjami odpowiadającymi opisowi zamieszczonemu na danej karcie. Są sztywne lecz z pewnością warto je chronić przed nadmiernym zużyciem poprzez zainwestowanie w koszulki ochronne, które przypadkiem produkuje ta sama firma.

Plansza do gry jest wykonana - podobnie jak całość - bardzo solidnie i starannie. Podzielona jest na kilka części, z których dwie odgrywają w rozgrywce kluczową rolę – mapę strategiczną, na której wydaje się rozkazy, oraz taktyczną, na której owe rozkazy wcielamy w życie, czyli innymi słowy, likwidujemy wrogie jednostki. Na mapie zaznaczone zostały najważniejsze z punktu widzenia strategicznego obiekty: porty kosmiczne i obiekty ufortyfikowane – fabryki, twierdze i Pałac. Fragmenty mapy odpowiadające ufortyfikowanym obiektom można wyjąć i zastąpić je załączonymi do gry – powtórzę się ponowanie - starannie wykonanymi elementami plastikowymi.

Horus Heresy jest grą przeznaczoną dla dwóch graczy. Jeden z nich kontroluje siły Chaosu, drugi siły Imperium. Gracz dowodzący siłami Horusa zwycięża, jeżeli uda mu się zabić Imperatora lub zdobędzie kontrolę nad wszystkimi czterema portami kosmicznymi. Siły Imperatora wygrywają jeżeli uda im się zabić Horusa, zdobędą kontrolę nad portami kosmicznymi albo odpowiednio długo uniemożliwią osiągniecie celów zwycięstwa siłom Chaosu.

Zasady gry kładą bardzo silny nacisk na planowanie z wyprzedzeniem, do czego służą karty rozkazów. Rozkazy mają zróżnicowany koszt punktów inicjatywy (1-3), jeżeli zagrywa się je z ręki np. aby szybko zareagować na ruchy przeciwnika albo jeden punkt jeżeli zagrywane są z mapy strategicznej, na której wcześniej zostały umieszczone. Każdy z graczy dysponuje określoną liczbą punktów inicjatywy. Każda akcja pociąga za sobą konieczność wydatkowania pewnej ich liczby. Jeżeli owe punkty zostaną przez jednego z graczy wyczerpane, a nie zostały wcześniej spełnione inne warunki zwycięstwa to wygrywa Imperator, co symbolizuje przybycie z odsieczą Legionów Mrocznych Aniołów i Kosmicznych Wilków i zdobycie niezbędnej przewagi nad siłami Horusa przez Imperatora. Z mojego skromnego doświadczenia wynika, że o zwycięstwie decyduje umiejętność planowania i przewidywania rozwoju sytuacji. Rozkaz zagrany we właściwym momencie potrafi zdecydowanie przechylić szalę zwycięstwa. Gracze mogą oczywiście uprzykrzać życie swoim przeciwnikom i zakłócać wydawanie rozkazów, co znakomicie wpływa na samą rozgrywkę. Doświadczyłem już tego w czasie rozgrywki, gdy mozolnie gromadziłem siły niezbędne do przeprowadzenia ataku po to tylko, by mój przeciwnik uniemożliwił mi wydanie odpowiedniego rozkazu, czym w dużej mierze zniweczył moje wcześniejsze działania.

W grze nie używa się kostek. Wszystkie elementy losowe są determinowane przez karty. Najbardziej widoczne jest to w czasie walki, w której gracz ma jedynie wpływ na to jakie jednostki wezmą w niej udział. Ma to znaczenie przy ustalaniu liczby kart walki, jakie będzie miał do dyspozycji podczas starcia. Karty najczęściej są dobierane w sposób losowy, a ich wpływ na walkę jest również uzależniony od jednostek, jakie są w niej zaangażowane. Skrajnym przykładem może być karta, która pozwala na eliminację dowolnej wrogiej jednostki, jeżeli gracz, który tę kartę zagrał dysponuje w tej bitwie jednostką Marines. Część dodatkowych efektów, takich jak ten opisany wyżej, może być zniwelowana przez przeciwnika, inne odnoszą skutek bez możliwości przeciwdziałania. Z zamieszczonego wyżej opisu zapewne to nie wynika, ale bitwy są szybkie, emocjonujące, pełne niespodziewanych zwrotów akcji i wymagają bardzo rozważnego zagrywania kart walki.

Bardzo gorąco polecam grę wszystkim miłośnikom strategii. Jest wciągająca i zapewnia wiele godzin rozrywki. Po nabyciu pewnej wprawy w mechanice gry zakładam, że gra nie powinna trwać dłużej niż trzy godziny – idealny sposób na spędzenie kilku godzin ze znajomymi.

O zaletach gry pisałem wyżej, czas więc na kilka drobnych minusów:

1. figurki reprezentujące armie gwardii imperialnej mają nóżki, które w mojej opinii mogą łatwo się połamać,

2. odradzam używanie w czasie rozgrywki plastikowych odpowiedników terenów ufortyfikowanych. Liczba jednostek zaangażowanych w grę może czynić wysoce frustrujące próby ich zmieszczenia na jednym polu. Nie można jednak odmówić im tego, że plansza z plastikowymi odpowiednikami robi duże wrażenie,

3. Pałac Imperatora nie ma zaznaczonych linii podziałów na mapie, które dla odmiany są bardzo wyraźnie zaznaczone na jego plastikowym odpowiedniku,

4. w grze odzwierciedlono jedynie cztery Legiony Zdrajców, największą stratą jest brak Synów Horusa (i oczywiście Władców Nocy).

mormeg

Powstańcie z grobów!

2012-01-07T17:07:00.000+01:00

Pewnie każdy z nas ma na swoim biurku czy w miejscu do malowania kilka takich figurek, które stoją tam smętnie od wieków, czekając na swoją kolej do pomalowania. I zawsze jest coś pilniejszego, coś fajniejszego, coś co odsuwa te miniaturki po raz kolejny na sam koniec kolejki. U mnie stało tak, między innymi, tych dwóch panów. To dwa bardzo stare metalowe szkielety produkcji GW z końca lat osiemdziesiątych. Mam chyba wszystkie wydane wówczas wzory tych truposzy i zamierzam zrobić z nich - niespiesznie - kolejny oddział szkieletów do armii. A na razie, te malowane niewielkim nakładem czasu i pracy figurki, powstające w chwilach urwanych podczas pracy lub malowania innych miniaturek, posłużą mi jako szkielety wezwane zaklęciem podczas bitwy. O malowaniu nie ma się co specjalnie rozpisywać - kolczugi i hełmy to boltgun metal przyciemniony starymi washami Skaven Brown i Rust Brown do nadania im efektu zabrudzenia i pordzewienia, kości to Kommando Khaki z washem Devlan Mud rozjaśniane Bleached Bone i bielą. Ogólny czas malowania pewnie krótszy niż ten, jaki potrzebny był do zrobienia podstawek. Tarcza powiela schemat kolorystyczny innych tarcz armii - przytłumiona, wygaszana w kierunku środka tarczy czerwień. Dodam tylko, że sam wzór jest tak stary, że ma jeszcze metalowy bolec na ręku, wchodzący w tarczę i będący jej umbem.

Przedostatni rydwan egipski

2012-01-05T12:02:00.000+01:00

Cieszę się, że ten znacznie rozciągnięty w czasie projekt zrobienia armii egipskiej z okresu circa about bitwy pod Kadesz zbliża się do wyraźnego końca. Zrobiłem przedostatni element całej armii, jeden z dwóch pozostałych jeszcze rydwanów. Nadal nie mogę pojąć, jak bardzo nie przystają do siebie poziomy wykonania figurek koni i ludzi. Konie są naprawdę fajne. Proporcjonalne, z niezłą rzeźbą, przyzwoicie oddane detale. Figurki ludzi... ech, szkoda gadać. Pewne jest, że Hetytów nie kupię z tej firmy. Może ktoś z was zna firmę produkującą dobre jakościowo i zróżnicowane pod względem póz figurki Hetytów z tego okresu?
Sam rydwan i jego załoga odzwierciedlają normalne rydwany - stąd nie bawiłem się w żadne zdobienia, kolorystykę mają też nieco odmienną od obu wcześniej prezentowanych pojazdów egipskich tego typu. Miniaturki woźnicy i wojownika mają spiłowane podstawki - oczywiście, nogi były tak delikatne, że ułamały się w trakcie. Stąd do rydwanu obie figurki przytwierdzone są za pomocą drutów. Trochę je widać ale trudno - wolę solidne mocowanie niż konieczność przyklejania załogi przed każdą rozgrywką.
A skoro już mowa o klejeniu i mocowaniu. W jaki sposób malujecie takie kilkuelementowe modele, jak rydwany, wozy taborowe, itp? Czy gotowe, w całości sklejone, czy też każdy element malowany jest oddzielnie i przyklejany do gotowego, pomalowanego elementu głównego? Pytam, bo sam stosuję tę drugą metodę, często jednak się zdarza, że taki pomalowany element po prostu odpada. Cyjanoakryl niszczy w jakiś sposób warstwę farby, a połączenie obu fragmentów figurki nie jest specjalnie mocne. W przypadku rydwanów najsłabiej zamontowane są oba kołczany, przyklejone po bokach rydwanu...
Mam nadzieję, że zaledwie kilka dni dzieli mnie od końca prac nad tą armią. Ostatni rydwan jest już oczyszczony i czeka na malowanie, jednak wcześniej drobna zmiana tematu - powrócę na moment do krainy fantazji...

Nowości z Amercomu 10

2012-01-03T10:30:00.000+01:00

50. numer "Kolekcji wozów bojowych" poświęcony będzie jednej z ciekawszych powojennych konstrukcji zachodnich, niemieckiemu ciężkiemu kołowemu samochodowi pancernemu Spahpanzer 2 Luchs. W zeszycie znajdą się informacje na temat historii powstania tego pojazdu, jego konstrukcji i służby, natomiast do pisma dołączony zostanie gotowy, metalowy model die-cast w skali 1:72 tego samochodu w wersji A1.

10. numer "Latających Fortec" zapozna czytelników z historią jednego z najbardziej sławnych bombowców brytyjskich okresu II wojny światowej - tematem zeszytu będzie bowiem Handley Page Halifax. W piśmie omówiona zostanie budowa tej maszyny i jej poszczególne wersje, natomiast dodatkiem będzie model die-cast tego samolotu w skali 1:144 w wersji B.Mk III.

12. numer pisma "Helikoptery świata" będzie zawierał omówienie śmigłowca Westland Wessex, brytyjskiej, licencyjnej wersji omawianego wcześniej śmigłowca Sikorsky S-58 "Choctaw". Pismo będzie zawierać omówienie konstrukcji i zmian w stosunku do wersji amerykańskiej, a także opis wersji produkowanych w Wielkiej Brytanii. Do zeszytu dołączony będzie gotowy model die-cast tego śmigłowca w skali 1:72 w wersji HU5.

Nowy rok

2012-01-01T12:09:00.000+01:00

Strasznie szybko zleciał ten rok, ani się człowiek obejrzał, a tu już koniec starego i początek nowego. Mam nadzieję, że 2012 nie będzie najgorszy, pod każdym możliwym względem, czego i Wam życzę.

Kilka słów o minionym roku pod względem wargamingowym – pod względem dokończenia różnych rzeczy, nie było najlepiej. Jedyny projekt jaki doczekał się końca, to armia wikingów do DBA, tyle że rozpoczęta jeszcze w 2010 r. Dokończyłem też Meksykanów do skirmishów na Dzikim Zachodzie w skali 28 mm, tu jednak zawsze można dorzucić jeszcze parę figurek. Niemal skończona jest też armia Nowego Państwa Egipskiego. Przedostatni rydwan jest na etapie robienia podstawki, ostatni szykuje się do malowania. Poza tym – wszystko leży. Armie Normanów i Późnych Achemenidów do DBA są w głębokim lesie. Oddział ghuli do WFB – pomalowany w góra 25%, pozostałe jednostki do armii wampirów i Czarnego Legionu do WH40K – tak samo… Pomalowałem za to kilkadziesiąt różnych figurek przyjemnościowo, sprawiało mi to sporo frajdy. Udało mi się też kilkadziesiąt razy zagrać w rozmaite gry – bitewne i planszowe – w 2010 r. ten aspekt hobby był w zapaści. W moim mieście powstało też coś w rodzaju klubu miłośników gier, mam nadzieję, że zdoła on rozwinąć skrzydła, byłoby miejsce i ludzie do wspólnego grania.

W zamierzeniach na przyszły rok – przede wszystkim dokończenie rozpoczętych armii DBA i prace nad armią Imperium Osmańskiego do „Ogniem i Mieczem”. Sądzę że uda mi się też sprężyć i domalować około dziesięciu figurek Indian do dzikozachodniego skirmisha. To z rzeczy związanych z historią. Najwięcej czasu zajmie mi jednak, jak sądzę, malowanie rzeczy do Warhammera Battla. W styczniu ukazuje się nowa księga do tej armii i kilkadziesiąt nowych, fajnych figurek. Chciałbym doprowadzić swoje figurki do stanu, w którym będę mógł na nie spojrzeć i stwierdzić, że z podstaw nie brakuje już niczego pomalowanego. Trochę energii chciałbym też poświęcić okazjonalnemu malowaniu następnych miniaturek do Czarnego Legionu – w połowie roku chciałbym móc rozgrywać niewielkie potyczki, do 1000-1200 pkt. pomalowanymi figurkami. Jakaś część działalności w kierunku niehistorycznym zostanie też skierowana na okręty do „Battleship Gothic”. Poza tym, nieuniknione pewnie będzie zbaczanie, chwilowe, w kierunki nieprzewidziane – może „Infinity”, „Dystopian Wars”, może coś dodatkowego do „OiM”?

Sam blog zostanie, prawdopodobnie, nieco zmieniony. Zastanawiam się nad zrezygnowaniem z wpisów w języku angielskim. Moja znajomość języka nie pozwala na pisanie bezbłędne po angielsku, dodatkowo zabiera mi to sporo czasu, na co – po prostu – czasami nie mogę sobie pozwolić. Być może zrezygnuję też całkowicie z publikowania wiadomości o produktach Amercomu. Powody przedstawiałem już kiedyś, nie zmieniły się od tego czasuJ

A skoro mowa o blogu, to jeszcze garść statystyk. 167537 odsłon ogólnych w 2011 roku (co daje 84,5% całości działalności bloga). Na te odsłony złożyły się wizyty 34996 unikatowych gości (wobec 5311 w 2010 r.). Najwięcej unikatowych odwiedzin zanotowałem w sierpniu (4314), średnia z ostatniego pół roku wynosi w granicach 4000 unikatowych odwiedzin miesięcznie. Opublikowałem 232 notki. Ciekawe jak będzie w tym roku…

Prezenty | Christmas gifts

2011-12-28T09:15:00.000+01:00

Jakoś tak się składa, że Mikołaj od pewnego czasu dokładnie wie, co chciałbym znaleźć pod choinką. Być może pewien wpływ na to mają moje rozmowy w domu na ten temat z dziećmi, przy okazji wysłuchiwania ich próśb może załapują się i moje. W tym roku pod drzewkiem świątecznym znalazłem książki i coś jeszcze. W ramach pierwszej kategorii dostałem biografię Aleksandra Wielkiego autorstwa Petera Greena. Dość stara pozycja, wydana w oryginale w latach siedemdziesiątych minionego wieku, w Polsce chyba sześć lat temu, niemniej jednak warta - moim zdaniem - zakupu. Część przedstawionych teorii jest pewnie dość kontrowersyjna, Green bez litości rozprawia się też z teoriami swych kolegów po fachu, jednak czyni to z olbrzymim talentem literackim. Nie przeczytałem jeszcze całości, jestem dopiero w trakcie opisu kampanii bałkańskiej Aleksandra, niemniej jednak dzieło Greena czyta się doskonale. To pełna anegdot i barwnych opowieści z epoki historia, opowiedziana z lekkością pióra godną autora dobrych powieści. Intrygi, fortele wojenne, wyjaśnienia spraw zagmatwanych brakiem źródeł i upływem tysięcy lat, opisy bitew... Wszystko przyprawione lekkim sarkazmem - jak w zdaniu o pewnym plemieniu bałkańskim, scharakteryzowanym w ten sposób - "plemię pijackich brutali, protoplaści współczesnych Albańczyków".

Druga z pozycji literackich jakie dostałem to "Helikopter w ogniu" Marka Bowdena. Podejrzewam, że zdecydowana większość czytelników bloga wie o czym jest ta pozycja, ja przypomnę sobie tragiczną opowieść o Somalii bardzo chętnie. Czytałem ją w oryginale kilka lat temu, zrobiła na mnie duże wrażenie, ciekawe jak będzie z polskim tłumaczeniem...
Ostatnim prezentem był zestaw Dremela - narzędzie Dremel 4000, wałek giętki i kilkadziesiąt końcówek. Od dawna odczuwałem brak czegoś podobnego, wczoraj wypróbowałem prezent szlifując elementy rydwanu egipskiego i jestem zachwycony. Super sprawa, muszę dokupić parę różnych końcówek, głównie ściernych, ale już teraz widzę, że dremelek będzie na stałe wpięty w listwę zasilającą.

I don't know why but I'm finding just the right kind of gifts in my Christmas' sock last few years. It's probably my conversations with kids, when I ask them what kind of gifts they would like to get, that my wishes are being heard of too. There were books and something else in my sock this year. Biography of Alexander the Great by Peter Green and "Black Hawk Down" by Mark Bowden. The second one is widely known so I won't describe it but I will love to confront it with my memories, as I've read that one in English some time ago. "Alexander the Great" was written at the beginning at 70., but it doesn't show. I'm not specialist in macedonian's history, I don't know if the Green's theories are still valid or not but believe me - this book reads like a good adventure story, it's full of anecdotes, little side-stories, explanations, etc. Very, very good read and amazingly good study of ancient politics.
Last gift was a major one for me - Dremel 4000 set. I wanted such microtool for a long time, it was used first time yesterday helping me to assembly Egyptian 15 mm chariot. I still have to buy some additional tools but results so far are very satisfying. It helps immensly with filing and drilling. I'm very glad with it so far.

Z półki Mormega: Deliverance Lost

2011-12-25T17:31:00.001+01:00

Następna recenzja książki Black Library autorstwa mormega, który kontynuuje podróż po swoim ulubionym uniwersum, w którym jest tylko wojna...

Kilka dni temu skończyłem czytać ostatnią książkę z serii Horus Heresy – Deliverance Lost Gava Thorpe’a. Nie oszukujmy się, nie jest to autor, którego nazwisko przyciąga miliony czytelników. Ja również z dużą dozą sceptycyzmu zacząłem czytać jego nową książkę. Zanim jednak opiszę króciutko swoje wrażenia z lektury, nakreślę kilka słów o jej „opakowaniu”. Niewątpliwie okłada z Coraxem, za którą odpowiedzialny jest Neil Roberts, jest jedną z najlepszych, jakie do tej pory zdobiły książki Black Library. Primarch Kruczej Gwardii jest centralną postacią tak okładki jak i całej książki. Przedstawiony w chwili natarcia na Doskonałą Fortecę, uzbrojony w bicz, którego z takim powodzeniem używał na Isstvan V, z ponurem wzrokiem, wpatrzony we wrogów, za chwilę wyląduje pomiędzy nimi by siać śmierć i zniszczenie… Podoba mi się bardzo. Wielkie brawa za atmosferę, niemal słychać ryk silników i czuć pęd powietrza na twarzy.

Na 460 stronach Thorpe snuje historię Legionu, który niemal podzielił los Salamander i Żelaznych Dłoni w czasie masakry na Isstvan. Książka rozpoczyna się króciutkim streszczeniem wydarzeń omówionych w Raven’s Flight i The Face of Treachery, by następnie skoncentrować się na działaniach podejmowanych przez Coraxa w celu odbudowania sił Legionu. Głównym oponentem Coraxa, czego ten nie jest świadomy aż do samego końca, jest Omegon i jego legioniści, którzy zinfiltrowali Kruczą Gwardię. Legioniści Alphariusa i Omegona zostali przedstawieni zgodnie z charakterem, który tak zapadł mi w pamięć w czasie lektury Legion Dana Abbneta. Zaserwowano nam więc wielowątkową intrygę snutą przez Alphariusa i Omegona, która ma celu całkowite zniszczenie Kruczej Gwardii, zwiększenie potęgi Legionu Alfa, zapewnienie zwycięstwa Horusa nad Imperatorem, co jednak ma być jedynie wstępem do osiągnięcia ostatecznego celu – zniszczenia Chaosu. Omegon napomyka zresztą, że przygotowania do doprowadzenia sił Horusa do podziału na wrogie sobie obozy już się rozpoczęły.

W książce jest kilka bardzo dobrych scen. Najbardziej przypadły mi do gustu dwie. Pierwsza, gdy Alpharius został wezwany przez Horusa, by wytłumaczył się dlaczego umożliwił ucieczkę niedobitkom Kruczej Gwardii. Rozumiejąc, że jego życie jest zagrożone zdradza, że jego legioniści przeniknęli w szeregi wroga i wyjaśnia powody, dla których to uczynili. Horus jest pod wrażeniem wieści ale po wyjściu Alphariusa rozkazuje Abbadonowi, by przeprowadził dokładny przegląd procedur bezpieczeństwa. Tak na wszelki przypadek, gdyby Legion Alfa zinfiltrował nie tylko Kruczą Gwardię. To tyle jeśli chodzi o zaufanie wśród zdrajców.

Druga scena to atak Kruczej Gwardii na mały garnizon Niosących Słowo. To chyba jedna z lepszych scen batalistycznych. Akcja toczy się szybko. Thorpe świetnie oddał atmosferę rajdu na wrogą bazę, gwałtowną walkę, zachowanie weteranów Coraxa i stworzonych przez niego żołnierzy, dla których był to chrzest bojowy.

Autor zamieszcza również kilka scen retrospektywnych, które pozwalają czytelnikowi wejrzeć w „dzieciństwo” Coraxa na Lyceus oraz walkę jaką prowadził w celu wyzwolenia księżyca spod władzy gildii rządzących na Kiavahr. Niestety Thorpe najwyraźniej nie czytał Wiedźmina, nie wpadł więc na świetny pomysł pana Sapkowskiego w jaki sposób w płynny sposób łączyć sceny rozgrywające się aktualnie ze wspomnieniami bohatera. Nasz AS pozostaje w tym względzie niedościgłym mistrzem.

Teraz parę słów o minusach. Kompletnie, ale to kompletnie nie przekonują mnie powody wskazane przez autora, dzięki którym jeden z bohaterów nabrał przekonania, że jego towarzysze nie są legionistami Coraxa. Zdarzenie, byłoby nie było jedno z najważniejszych w książce, powinno być więc solidnie i logicznie wytłumaczone. Ciekawe czy Was Thorpe przekona? Po drugie, nawet zakładając, że istotnie powody te są zrozumiałe, dlaczego czekał tak długo i nie podzielił się swoimi podejrzeniami z Coraxem? Zwłaszcza w sytuacji, w której przyszłość Kruczej Gwardii wisiała na włosku.

Akcja książki jest nierówna, świetny początek, który nie ukrywam, zaostrzył mój apetyt i sprawił, że łatwo i chętnie dałem się wciągnąć w lekturę, przeradza się w wolno toczącą się fabułę, która powolutku niesie nas z Terry na Deliverance, by znowu przyspieszyć przed końcem książki. Ten wolniutki, pozbawiony widowiskowych albo przykuwających wyobraźnię scen rytm w sposób znaczący wpłynął na moją ogólną ocenę książki. Śmiało można byłoby wykroić kilkadziesiąt stron bez szkody dla całości.

Pomimo tych kilku gorzkich słów, być może nazbyt mocnych, nie chciałbym wyrobić w Was przekonania, że książka jest słaba. Na kilkuset stronach trudno jest pewnie utrzymać wartką akcję, zwłaszcza że książka dotyczy specyficznego tematu – badań genetycznych i operacji szpiegowskich. Jest to solidna pozycja, którą miłośnicy serii przeczytają na pewno, zaś przypadkowy czytelnik może się zainteresować światem Warhammera 40K.

Święta! | Christmas!

2011-12-24T13:37:00.001+01:00

Wszystkim odwiedzającym tego bloga życzymy wszystkiego dobrego, spełnienia wszystkich marzeń - oczywiście tych powiązanych z naszym ulubionym hobby. Wielu udanych bitew, dziesiątek świetnie pomalowanych figurek, licznych przyjaźni nad stołem i poza nim... Wesołych Świąt Bożego Narodzenia!
mormeg i Inkub

We'd like to wish all the best to all our visitors, many great battles, dozens of beautifully painted miniatures, numerous friends both at the table and in the "outside" world... Merry Christmas!
mormeg and Inkub

Ilustracja obok to zestaw świąteczny Ścibora, pobrany z jego strony, za co - mam nadzieję - się nie obrazi. Warto zajrzeć na jego stronkę.
Photo next to this phote is taken from Scibor miniatures website - well worth to take a look.

Egipski warband | Egyptian warband

2011-12-23T21:25:00.000+01:00

Trochę rzutem na taśmę wrzucam tu jeszcze przed Świętami wynik mojej ostatniej grzebaniny - element 3WB do armii Nowego Państwa Egipskiego. Chciałem, co prawda, by oddział ten przedstawiał grupę najemnych Libijczyków służących faraonowi, jednak z braku odpowiednich figurek przerobiłem trochę standardowych Egipcjan, kupionych "na zapas" wraz z resztą figurek armii. Na szczęście w armii egipskiej interesującego mnie okresu służyło sporo formacji lekkiej piechoty rdzennie egipskich - moja interpretacja nie jest więc jakoś szczególnie niezgodna z historią. Na podstawce widać dwóch oszczepników i jednego łucznika. Tego ostatniego przerobiłem z figurki zastawiającej się włócznią i tarczą przeciw atakowi wroga - z uwagi na odlanie włóczni razem z figurką, skutkującego tym, że broń przypominała powyginany zgodnie z konturami ciała makaron, nie wykorzystałem żadnej takiej figurki na wcześniejszych podstawkach. Dorobiłem tylko z greenstuffu kołczan z pasem, w dłoni - zamiast tarczy - znajduje się toporek czy też maczuga - dokładnie tak wyglądali niektórzy łucznicy z kraju faraonów. Oszczepnicy teoretycznie mogli też mieć kołczany z oszczepami, jednak w praktyce zazwyczaj nosili je specjalni tragarze, nie zawracałem więc sobie głowy ich modelowaniem. W sumie mogłem zrobić jeden i przykleić go leżący do podstawki.
Malowanie... Hmmm... Nazwę to łagodnie, cała armia prezentuje poziom raczej średnio tabletopowy, a dzisiejszy oddział nie odbiega od niego w górę;). Dzisiejszy warband kończy pracę nad elementami pieszymi armii egipskiej, do pomalowania zostały już tylko dwa rydwany...

As I have had few hours of relatively free time in the pre-Christmas heat, I've decided to paint last foot element for my New Kingdom Egyptian DBA army. I wanted to make this element representing Libyan mercenaries in pharaoh's service but - as I don't have any suitable miniatures - I've decided to use standard native Egyptians, bought as "spares" with rest of the army miniatures. Fortunately, in Egyptian army from Quadesh period there were quite a few native Egyptian light infantry units. My interpretation of this element is relatively historical I think. The are two javelinmen and archer on the base grouped together. Archer is converted from spearmen miniature. I have had four such miniatures but decided to not use them at all as spear was casted with the body and closely resembled very soft and bended spaghetti. So, after some cutting and bending I've got passable archer pose. All that was left to do was to add quiver made from greenstuff and some belt to hang it. Archer holds small axe or mace in hand - it is accurate with historical sources too. Javelinmen could - theoretically - have quivers for javelins too, but as this piece of equipment was carried to the battle by special bearers, I've decided to not make tem.
Painting... Well, let's say that this army is definitely middle level table-top painted, and element visible here represents the same level;) This warband is the last foot unit of my NKE army, all what is left to paint are two chariots...

A tak wygląda cała część piesza armii Nowego Państwa Egipskiego.
And here it is a group photo of whole foot part of New Kingdom Egyptian army.

Kawaleria normańska | Norman cavalry

2011-12-19T12:26:00.000+01:00

Ostatnia podstawka do armii normańskiej do DBA stworzona na bazie dotychczasowych unikatowych wzorów produkcji Bauedy. Jedną lub dwie kolejne podstawki jazdy pomaluję używając dotychczasowych figurek, kolejne zrobię po uzupełnieniu linii nowymi miniaturkami, przedstawiającymi jeźdźców z włóczniami trzymanymi nad tarczami lub głowami. Pokazywana podstawka to oddział 3Cav, których maksymalnie mogę wystawić dwa, albo zamiast jednego z elementów Knights, albo zamiast Knights lub Light Horsemen. Figurki przedstawiają towarzyszy milites (późniejszych giermków czy pocztowych). Nie noszą kolczug, ich uzbrojenie ochronne to grube kurty lub skórzane kaftany. Sami jeźdźcy podobają mi się najbardziej z dotychczas malowanych Normanów Bauedy - to chyba właśnie sprawa zróżnicowanych pancerzy. Chciałem jakoś pokazać także malowaniem, że nie są to najbogatsi członkowie armii - stąd brak zdobień, proste symbole na tarczach utrzymane w jednakowej kolorystyce i konie o zbliżonej maści.

Last element of Norman DBA army made from Baueda miniatures produced so far. Next element or two elements of horsemen will be built using miniatures shown previously, next ones will be made from yet-unrealeased poses of milites charging with spears holded over heads. Element next to this note is a 3Cav unit, I can field max two of such elements in III/51 army. One instead of Knights, second instead of Knights or Light Horsemen. Miniatures represents poorer horsemen, later known as serjants or squires I think. They don't have chainmail hauberks, armour consists of leather or padded jerkins. I like those miniatures the most from the current Baueda range - I think they look the best. As I wanted to show that they are not the wealthiest part of Norman society, I have painted them in similar, natural colors, without ornaments, with simple shield devices and with similar colors on the shields.

Nowości z Amercomu 9 | Amercom news 9

2011-12-14T10:09:00.000+01:00

49. numer "Kolekcji wozów bojowych" będzie zawierał opis amerykańskiej ciężarówki M35 i jej wersji. Do pisma dołączony będzie model w skali 1:72, przedstawiający ten pojazd w wersji "gun-trucka", wykorzystywanego podczas wojny w Wietnamie.

49th issue of "Kolekcja wozów bojowych" will be dedicated to American M35 truck. Ready-made diecast model of this vehicle in 1:72 scale in gun-truck "version" will be bundled with the magazine.

Jedenasty zeszyt "Helikopterów świata" będzie poświęcony jednemu z najbardziej znanych śmigłowców współczesnych, amerykańskiemu helikopterowi szturmowemu AH-64D Apache Longbow. Do pisma dołączony będzie model diecast tego śmigłowca w malowaniu amerykańskim, w skali 1:72

Eleventh issue of "Helikoptery świata" collection will cover one of the most recognized modern helicopters, American AH-64D Apache Longbow. Ready-made diecast model of this craft in 1:72 scale in American colors will be bundled with the magazine.

9. numer "Latających Fortec" będzie zawierał omówienie słynnego samolotu bombowego F-117 Nighthawk. Do pisma dołączony zostanie model tej maszyny w skali 1:144.

9th issue of "Latające Fortece" will describe famous F-117 Nighthawk bomber. Ready-made diecast 1:144 scale model of this aircraft will be bundled with the magazine.

Wybrane z tygodnia 38 | Chosen from the week 38

2011-12-11T18:28:00.002+01:00

Sporo rzeczy dziś, więc bez zbędnego gadania przechodzimy do rzeczy. Fajny poradnik dotyczący malowania płynów w przezroczystych pojemnikach, tu na przykładzie strzykaw Fabiusa Bile'a. Autor - C'tan.
Kolejny poradnik dotyczy własnoręcznej produkcji kępek trawy równie dobrych co firmowe - przynajmniej wyglądających równie dobrze. Wymaga, co prawda, dość rzadko spotykanego sprzętu, ale jestem przekonany, że może być przydatny.
Przedostatni tutorial to coś dla miłośników Necronów. Armia się właśnie niedawno ukazała, sporo ludzi zabrało się do malowania sprzętu dla niej, z myślą o nich - odpicuj swój Monolith.
I ostatni samouczek - tym razem mający już szersze zastosowanie - malowanie metalików na wysokim poziomie.
Teraz coś dla oka. A nawet kilka cosi. Na początek strona Dynamic Dioramas. Rozmaite dioramy ze sprzętem wojskowym w roli głównej - różne skale, różne okresy, różna dynamika. Łączy je jedno - warto obejrzeć. Autorem jest Joseph Neumeyer, pan znany także z pracy nad modelami filmowymi. Zdjęcie obok notki pochodzi właśnie z tej strony.
Po dużej galerii mała galeryjka z kilkoma modelami w dużej skali - Japończyk jest przezacny....
A tutaj widok ogólny i parę zbliżen na dioramkę "Outnumbered" autorstwa Crackpota ze strony www.brushhour.de. Conan, zombie i Cthulhu w tle.
Ostatnia galeria w formie zdjęć to ponownie tematyka historyczna - mroczne wieki, topory, tarcze i żagle na horyzoncie (przynajmniej w domyśle) - Wilki Odyna w pełnej krasie.
Galeria w formie filmowej - Dark Angels zrobieni na figurkach firmy Forgeworld. Kupa włożonej pracy, czasu i - oczywiście - kasy.
A na koniec, mała ciekawostka. Konto Tweetera na którym w czasie rzeczywistym odtwarzane są wydarzenia z 1939 r. Autor ambitnie zamierza w ten sposób przejść przez całą drugą wojnę światową i kawałek dalej. Prezentuje te wydarzenia, które znane są z podręczników historii, i te, o których słyszało znacznie węższe grono ludzi. Warto poczytać.

A lot of things to show today, so I will stop talking and start linking. Great tutorial about painting liquids in transparent bottles, written by C'tan.
Next tutorial shows how to make your own static grass tufts - looking as good as ones bought in the stores. Static grass aplicator is necessary I'm afraid but I think it is really nice set of instructions.
Another tutorial, this time something for all Necron fans out there. New codex is out, new models are in stores, time to paint them and time to impress your opponents in a truly unique way - pimp your Monolith.
And last tutorial for today - painting metallics.
Something to look at now. Dynamic dioramas website for a start. Large collection of detailed dioramas of various military "things" - from ancients to modern, different scales, different periods, different stories. One thing in common - well worth to see. All dioramas built by Joseph Neumeyer, he is professionally building scale replicas used as movie props too. Picture next to this note is taken from this site.
After this rather large gallery time for something smaller - few photos of bigger miniatures. I especially like Japanese soldier...
And here it is great fantasy diorama titled "Outnumbered" made by Crackpot from www.brushhour.de. Conan, zombies and Cthulhu lurking in the background.
Last picture gallery shows some Dark Age stuff - axes, shields, sails in the background - Wolves of Odin in full glory.
And one more thing to see - movie showing Dark Angels army built with Forgeworld miniatures. Lots of time, patience, skill and - last but not least - money - went into this nice battleforce.
One more curio - Tweeter account which in real-time posts notes about things which happened on this very day 72 years ago... Author would like to continue such posts till the end of II World War. He posts about events both widely known and relatively unknown. Great idead and very interesting read for all history enthusiasts out there...

O farbach GW słów kilka | Few words about GW's paints

2011-12-10T15:45:00.001+01:00

Maluję od dawna. Będzie ponad 20 lat. Po kilku miesiącach zabaw akrylami artystycznymi, dostałem od znajomego kilkanaście używanych farb GW. Firma produkowało wtedy farby sprzedawane w okrągłych buteleczkach zamykanych prostym wieczkiem. Kląłem na nie czasami, bo zdarzało się, że wieczko przysychało do butelki i było bardzo trudne do otworzenia. No cóż, zdarza się. Po tych ponad 20 latach nadal mam kilka z tych farb. Część zużyłem do dna, kilka zeschło się, kilkanaście służy mi nadal. Po 20 latach. Potem były farbki w sześciokątnych buteleczkach z podobnym wieczkiem. Moje mają po 12-15 lat. Część jest już mocno gęsta ale nadal daje się nimi malować. Największy problem z wieczkami, bowiem te - ewidentnie wykonane z innego tworzywa niż wcześniej - pękają ze starości. Nawet pęknięte jednak stosunkowo szczelnie zasłaniają wnętrze pojemnika, chroniąc je przed wysychaniem. Potem były jeszcze dwa inne opakowania, każdorazowo reklamowane jako "najnowszy superduperhiperpomysł na niewysychające farby". Hmmm, dziwne, pierwszych z nich nie mam już w ogóle, drugich niezbyt wiele. Może dlatego, że w czasie ich sprzedaży miałem dość długą przerwę w malowaniu, wskutek czego miałem ich chyba najmniej. Ale pamiętam, że psioczyłem na urywające się wieczka (pasek trzymający je z częścią okrywającą górę buteleczki) i szybkie wysychanie. A teraz, mamy coś, co woła o pomstę do nieba. Gówniane, bo inaczej się nie da tego określić, małe pojemniczki, które skonstruowane są tak, że farba wysycha w nich w sposób przyspieszony. Najstarsza jaką mam liczy trochę ponad rok i ledwo nadaje się do korzystania. Zaobserwowałem jakiś czas temu, że pomaga trochę bardzo mocne wciskanie wieczka, przy normalnym zamykaniu zostaje szczelina przy "zawiasach", pomagające pewnie przy zasychaniu. Nie ma co, profesjonalne farby w profesjonalnym pojemniczku. Doszło do tego, co w sumie nie powinno mnie już dziwić, że farby kupowane prosto z półki w sklepie, mają konsystencję gęstszą od farb stojących u mnie kilka lat. Miałem też zresztą dwa przypadki kupienia farby praktycznie zaschniętej, oba w znakomitej skądinąd pod względem krycia powierzchni serii Foundation - ok, tu mogę to zrozumieć, zawartość pigmentu w tych farbach zdaje się być wyraźnie wyższa niż w standardowych. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę cenę farbek GW, ich niewielką objętość zmniejszaną dodatkowo wysychaniem, mówię im zdecydowane nie. Od jakiegoś czasu staram się kupować niemal wyłącznie odpowiedniki Vallejo, choć na pewno upłynie jeszcze sporo czasu w Wiśle nim przestawię się na nie całkowicie. Mogę się tylko domyślać, że najdłużej posługiwać się będę tymi farbami GW, które dostałem 20 lat temu od Jacka...
A jakie są wasze odczucia?
(Zdjęcia ilustrujące notkę znalazłem w sieci).

I'm painting for a long time, more then 20 years. After first few months of painting with artist acrylics I received a gift from a friend of mine - about 20 used GW paints. Company produced back then paints sold in round bottles closed with a simple lid. I cursed this lid sometimes as it have had tendency to stuck in dried paint and was very hard to pry open. Well, it happens. After all this years I still have some of those paints. After 20 years. Some of them are pretty thick nowadays, still perfectly usable. Some of them I managed to use till the very bottom of the bottle, some just dried but most are still standing next to my desk. Then there were six sided bottles. My paints from this "era" are 12-15 years old I think. Some of them are thick but yet again, perfectly usable. The biggest problem I have with them are lids. They are made from some other plastic then earlier lids and crack easily nowadays. But even cracked they still protect paint inside from drying. Then there were two other bottles, advertised as "newest megahipersuperdupertechnology-in-preventing-your-paints-being-dry". Well, strange but I don't have the first of them at all anymore, second kind is still with me but in rapidly lowering numbers. But I remember well cursing lids falling off from this bottles. And now, we have something really, really bad. Shitty - one can't describe them in more gentle words - little bottles made in such a way to speed up drying up of paint. Well, professional paints in yet more professional bottles. Some of these paints are thicker then my old paints being new, straight from the shop rack. Some of them were dry when i bought them, but - as they were from Foundation range, I can understand that, as they have a lot more pigment inside. Considering low quantity of paint in current GW bottles, subpar quality of them and relatively high cost I try to use Vallejo more and more. Of course, it will be a long time when I switch to Vallejo exclusively and somehow I'm pretty sure my oldest Citadel paints will still be with me then...
What do You think about GW bottles?
(Photos next to this note are taken from the Web)

W krzakach i zaroślach | In bushes and thicket

2011-12-09T09:59:00.000+01:00

Malowanie strzelców z 95th Rifles na konkurs forum Strategie skończyłem już parę dni temu, tak wygląda ostatni, trzeci z żołnierzy pułku. Malowanie w niczym nie odbiega od wcześniejszych dwóch panów, tym razem jednak wykorzystałem od razu kępki Silflora, oszczędzając sobie frustracji. Jeszcze słówko o tytule notki i - powiązanej z tym sporej, jak dla mnie, liczby kępek traw na podstawce. Zadaniem strzelców których przedstawia ta figurka była walka w szyku rozproszonym. Nie tylko ich broń była celniejsza od standardowych Brown Bessies (swoją drogą, piękną miał karierę ten muszkiet), byli oni - rzecz jasna - lepszymi strzelcami, uczono ich walki z wykorzystaniem ukształtowania terenu. Kryli się w rozmaitych zaroślach i wysokiej trawie, strzelali z rozmaitych pozycji. Coś na kształt XIX-wiecznych strzelców wyborowych. Zważywszy jak ścisłe były regulaminy standardowych oddziałów piechoty w tym okresie, strzelcy tego rodzaju cieszyli się w walce względną swobodą taktyczną.

I have finished painting of riflemen from 95th Rifles for Strategie forum competition few days ago, last miniature is shown below. Painting was done in exactly the same fashion as before, this time I just used Silflor tufts from the very beginning, saving myself a frustration of working with Fredericus Rex products. Few words about title and - connected with title large (large for me, at least) number of tufts visible on the bases. Riflemen purpose on the battlefield was skirmishing. Protecting own lines from skirmishers of enemy, some sniping, etc. Their weapon was more accurate then Brown Bess musket (great example of long service weapon, by the way), they were much better shooters then ordinary infantryman too. They were taught to use terrain to their advantage, to shoot from various positions. Something like XIX century marksmen. Taking into consideration how stiff were fightning drills of infantry from this period, they have had greater tactical flexibility.

Z półki Mormega: Storm of Iron

2011-12-07T00:20:00.002+01:00

Raz jeszcze Mormeg wkracza w ponury świat wiecznej wojny w 40 millenium. Tym razem na warsztat trafiła książka przedstawiająca jeden z Legionów Chaosu - Iron Warriors... - Inkub

Kilka tygodni temu przeczytałem książkę pod wspomnianym wyżej tytułem, którą popełnił Graham McNeill. Egzemplarz, który posiadam pochodzi z roku 2008 r. choć książka pierwszy raz trafiła na półki księgarń w 2002 r. Jakby nie patrzeć, szmat czasu. Okładka, pędzla Andrei Uderzo, przedstawia Żelaznych Wojowników szturmujących fortecę. Jak wnoszę z lektury jest to ulubiona czynność potomków Perturabo, co jest pewnie uproszczeniem ale ci specjaliści od oblężeń kojarzą mi się nieodwołalnie w ten właśnie sposób - w transzejach, w deszczu ognia lejącym się z murów obleganej twierdzy, wśród huku artylerii, powoli, nieubłaganie prowadzący prace inżynieryjne podporządkowane jednemu celowi – wdarciu się na mury.

W trakcie lektury 400 stron powieści śledzimy losy oblężenia twierdzy na Hydra Cordatus, nieprzyjaznym dla ludzi świecie, którego garnizon - z powodów nieznanych stacjonującym tam gwardzistom - liczy ponad 20 000 tys. ludzi wzmocnionych półlegionem Tytanów z Legio Ignatium. Znajdująca się na planecie forteca staje się celem niespodziewanego ataku ze strony Żelaznych Wojowników. Jednym z dowódców sił agresora jest Honsou, który pojawi się również w późniejszych powieściach autora, kreślących losy Uriela Ventrisa, kapitana Ultramarines. W omawianej pozycji poznajemy losy Honsou tuż przed objęciem przywództwa nad oddziałem Żelaznych Wojowników.

W książce jest właściwie wszystko, począwszy od pojedynków toczonych przez Tytany, szarżę oddziałów pancernych na umocnienia sił Chaosu, poprzez opisy starć z udziałem Wojowników i ich odwiecznych przeciwników, Marines z Zakonu Imperialnych Pięści. Wszystkie te elementy tworzą jednak jedynie tło większego obrazu wojny toczonej na wielką skalę – oblężenia, falowych szturmów, walk w wyłomach, na murach i w podkopach drążonych przez oblegających. Akcja powieści toczy się wartko, obfituje w niespodziewane zwroty akcji - już, już wydaje się, że jedna ze stron konfliktu zdobywa przewagę zapewniającą jej zwycięstwo, a jednak, w wyniku działań przeciwników, jest to wyłącznie preludium do zintensyfikowania działań i - w efekcie - złożenia większej daniny krwi na ołtarzu wojny.

Przyznam się tylko, że choć w zamyśle autora leżało zapewne przybliżenie czytelnikom sposobu prowadzenia działań wojennych przez Legion Perturabo – pogardliwie określanego mianem Inżyniera – to moja sympatia całkowicie była po stronie obleganych. Być może jest to efekt wszystkich przeciwności, które McNeill wymyślił, aby utrudnić życie komendanta twierdzy i pełniących w niej służbę gwardzistów, a może jest to wynik tego, że instynktownie sympatyzujemy ze słabszą stroną konfliktu. Możliwe, że wpływ na moje preferencje miała również okoliczność, iż po stronie Żelaznych Wojowników, wśród bohaterów, a może raczej antybohaterów, trudno znaleźć postać, z którą mimo całego bagażu negatywnych emocji można sympatyzować. Brakuje im ewidentnie tego „czegoś”, co ma w sobie np. Malus – łajdak i okrutnik, któremu jednak kibicowałem w jego mrocznych występkach albo chociażby, pozostając w uniwersum WH40K, Marduk z Legionu Niosących Słowo.

Niezależnie jednak od sympatii czytelnika, powieść czyta się szybko. Sceny batalistyczne są - jak zwykle u McNeilla - bardzo dobrze poprowadzone, pojedynki głównych postaci trzymają w napięciu do samego, najczęściej krwawego, końca. Oprócz Honsou, żaden z głównych „aktorów” nie może być pewny, że ujrzy nowy dzień. Gdybym nie wiedział, że Honsou występuje również na kartach innych powieści i opowiadań autora, nie postawiłbym złamanego grosza, że przeżyje oblężenie. Zresztą nie wychodzi z niego bez szwanku. Nie jestem jednak pewien, czy w świetle późniejszych wydarzeń, uważa że doznane obrażenia okazały się dla niego dotkliwe.

Storm of Iron to też jedna z niewielu książek, w których zawarte są szczegółowe opisy walk Tytanów. Na myśl przychodzi mi jeszcze jedynie Mechanicum tego samego autora i - oczywiście - Titanicus Dana Abnetta. Po tą ostatnią sięgnąłem pod wpływem lektury Storm of Iron, Efekt tej ostatniej lektury nie pozostał tak niewinny jak ma to miejsce zazwyczaj w moim przypadku, bowiem z Albionu nadciągają już Tytany, które kiedyś pewnie zawitają na blogu Inkuba.

Kończąc, śmiało polecam powieść do przeczytania miłośnikom WH40K. Jest to interesująca pozycja nie tylko dla speców od łopat, zbierających armie Żelaznych Wojowników, lecz również dla każdego czytelnika chcącego na kilka godzin wczuć się w los obleganych, naprzeciw których stanęli najsłynniejsi eksperci sztuki oblężniczej mrocznych czasów 40 millenium.
Mormeg

Oko wciąż patrzy | The Eye is ever watching

2011-12-06T10:51:00.000+01:00

Ostatnia dwójka orków Mormega, jakie pomalował kilkanaście dni temu. Całkiem niezłe figurki, jak na plastiki. Podobają mi się zróżnicowane pancerze i uzbrojenie, fantastyczne wzory hełmów, podarte kolczugi. Miniaturki do Lotro mają, ogólnie, całkiem przyzwoity poziom - nawet te przedstawiające zwykłych wojowników. Minęły, na szczęście, czasy klocków identycznych sztywnych figurek z początku lat 90. minionego wieku, znanych graczom Warhammera. Do dziś śnią mi się koszmary związane z widokiem identycznych zwierzoludzi czy wojowników Chaosu...

Last pair of Mormeg's orcs painted few weeks ago. Really nice miniatures, especially considering that they are made from plastic. I really like varied look of arms and rmors, fantasy look of helmets, torn chainmails. Lotro miniatures are, overall, really nice - even standard rank and file troops. Long gone are times of blocks of identical, poorly animated miniatures from the beginning of 90s, known to Warhammer players. I still have nightmares with these monoblocks of plastic beastmen or Chaos warriors....

95. Rifles jeszcze raz | 95th Rifles one more time

2011-12-05T10:19:00.001+01:00

Druga figurka strzelca z 95. pułku strzelców z okresu ok. 1815 r. Uwagi dotyczące malowania i montażu identyczne jak wcześniej, tym razem wrócę jeszcze raz do kępek trwa na podstawce. Kilka miesięcy temu narzekałem na jakość traw firmy Fredericus Rex, nie inaczej będzie dziś. Różnica jakości między jej produktami a produktami Silflora jest miażdżąca. Trawki Fredericusa wyglądają jak trawa elektrostatyczna rzucona na kroplę kleju i zostawiona sama sobie. Na dodatek, ta kropla kleju, będąca też podstawką samej kępki, jest bardzo sztywna, nie mięknie w wodzie, a przy okazji przyklejania kępki na podstawkę strzelca zauważyłem, że bardzo kiepsko łączy się też z klejem cyjanoakrylowym. Kępka jest tak sztywna, że w zasadzie nie sposób przykleić ją do choćby odrobinę nierównego podłoża - zawsze będzie widać szpary między trawą a resztą podstawki. Po zepsuciu dwóch kępek Fredericusa przykleiłem jedną małą tej firmy i drugą, znacznie większą, Silflora. Nawet nie ma co porównywać. To, co oszczędzi się kupując produkt FR, stracimy w czasie, irytacji i nerwach. Nie polecam.

Second miniature of 95th. Rifles rifleman circa 1815 year. Miniature and painting were described in detail one note below, so let me concentrate a little more on grass tufts visible on the base. Few months ago I wrote about bad quality of tufts made by Fredericus Rex, it's not different today. One can't even properly compare products of FR to Silflor, difference is so huge. Tufts made by FR looked like some static grass randomly glued to blob of glue. This glue is the base of the tuft - it's really stiff, doesn't soften in water and makes very poor connection to even superglue. Base of the tuft is so stiff really that it makes almost impossible to blend it smoothly with the base of the miniature. It leaves visible gaps between tuft and "ground". After damaging two tufts of FR with glue and having really bad results, I used Silfor tufts... Well, let me tell this - price difference is substantial but You will save on time, patience and nerves. I don't recommend FR products.

Strzelec z 95th Rifles | 95th Regiment Rifleman

2011-12-01T15:02:00.002+01:00

Jakoś tak niepostrzeżenie wkraczam na teren dla mnie niemal dziewiczy - epoka napoleońska. Kilka miesięcy temu kupiłem parę zestawów Brytyjczyków z tego okresu w skali 28 mm, nie wiem jeszcze jednak, czy będzie to "ta" skala - strasznie kusi mnie gra "Napoleon at War". Zasady są ponoć sensowne i jednocześnie pozwalają na szybką grę, a dodatkowo można kupić pełne zestawy oddziałów w 15/18 mm - podejście trochę jak we "Flames of War"... Pożyjemy, zobaczymy. W każdym razie korzystając z okazji, jaką jest kolejny konkurs forum Strategie, zdecydowałem się na pomalowanie trzech strzelców z 95th Riflemen Regiment (sławnego, między innymi, z serii filmów z Sharpem w roli głównej). Figurka pochodzi z zestawu "British Napoleonic Light Infantry" produkcji Perry Miniatures. Po złożeniu i pomalowaniu trzech figurek mam mieszane uczucia co do jakości tego boksu. Plastik jest średni - z gatunku tych "śliskich", z których farba podkładowa spływa jakby były wysmarowane tłuszczem i żadne mycie w detergencie tutaj nic nie poradzi... Linie podziału formy znajdują się - ogólnie - ukryte pod krawędziami lub w miejscach łatwo dostępnych, jednak całkiem sporo ich biegnie wprost przez detale - w praktyce są bardzo, bardzo trudne do usunięcia bez zniszczenia delikatnej rzeźby powierzchni figurki. Przyczepić można się też do "ostrości" samego odlewu. Nie należy do najlepszych, część szczegółów traci jasno określone krawędzie i zlewa się ze sobą. Ogólnie, poziom tych figurek określiłbym jako poziom plastikowych zestawów GW sprzed jakichś 12 - 15 lat. Nie jest źle ale nie rzuca na kolana. Warto jeszcze dodać, że figurki są w prawdziwej skali 28 mm, więc nie należą do przesadnie dużych - w zamian są ładne i proporcjonalne
Figurka jest dość szczegółowa - guziki, pasy, elementy wyposażenia - wszystko na swoim miejscu. Z dostrzeżonych przeze mnie brakujących elementów istotny jest w zasadzie tylko jeden - brak naramienników. Drugi, brak sznurów na czaku żołnierza, tłumaczony może być z łatwością faktem, że był to element, który "szedł w cholerę" przy pierwszej lepszej okazji, zaczepiając się o krzaki czy gałęzie.
Kilka słów o samym malowaniu - po trzykrotnym nałożeniu białej farby podkładowej (niech żyje śliski plastik) nałożyłem następujące kolory - elementy docelowo czarne pomalowane zostały kolorem Charadon Granite. Mundur to Orkhide Shade. Całość została pociągnięta washem Badab Black. Rozjaśnienia koloru czarnego robione były farbą Codex Grey, w zależności od tego, jaki efekt końcowy chciałem uzyskać, washowałem je potem ponownie czarnym tuszem lub zostawiałem bez zmian. Rozjaśnienia munduru robione były miksem Orkhide Shade i koloru Corex Grey. Ponownie zdecydowałem się na delikatne, mało widoczne rozjaśnienia, mając na uwadze bardzo ciemny kolor mundurów oryginalnych. Detale karabinu malowałem zgodnie z wyglądem egzemplarzy widniejących na zdjęciach w sieci. Elementy metalowe to Bright Bronze Vallejo rozjaśniony Burnished Gold. Guziki, które szeregowi żołnierze mieli wykonane ze stopu cyny z ołowiem, pomalowałem kolorem szarym i lekko rozjaśniłem bielą. Domalowałem też brakujące naramienniki, a w widocznych miejscach pomalowałem białe (a w zasadzie jasnoszare) wykończenia munduru.

Slowly I'm starting to paint miniatures which are - in a way - totally unknown for me as yet - Napoleonic. Few months ago I bought few boxes of British Napoleonic soldiers in 28 mm scale. I don't know yet if this scale will be "the one" I will use though - I'm really interested in "Napoleon at War" ruleset and accompanying range of 15/18 mm miniatures. Rules are relatively simple yet fun and boxed sets of miniatures have rather nice reviews too, which reminds me "Flames of War" business strategy. Well, we will see. Anyway, as the Strategie forum announced second wargaming miniatures painting contest, I decided to paint some 28 mm Napoleonic soldiers, British riflemen to be more precise. I decided to use 95th Rifle Regiment colors (famous, amongst the other things, from the Sharpe movies). Miniature visible next to this note is one of the three I'm painting for this contest. It is from British Napoleonic Light Infantry boxed set by Perry Miniatures. After gluing and painting three figures from this box I have mixed feelings. First - plastic is terrible. It is this slippery kind of plastic which don't hold paint very well (almost at all to be honest). Carefull and numerous basecoating is a must. Mould lines are present and numerous. Usually, they are hidden on some kind of edges etc. but there are quite a few of them running straight through some details. As the miniatures have rather lovely proportions (true 28 mm), details are rather small so cleaning some mould lines is problematic. Quality of cast is... well, not that great. Some details are very soft. I would say it is the quality of plastic miniatures from GW made some 10-12 years ago. Good but nothing causing your jaw to drop on the floor. Miniatures are nicely detailed - buttons, equipment parts, belts, etc. There are only two things missing I think - loops on the shoulders and some cords on the shakos. Lack of this second detail is easily justifable though - it was one of the very first part of the uniform being lost on the campaign.
Some words about painting. White basecoat (painted on three times) with basic shadows and details made visible with Badab Black wash. Uniform was painted with Orkhide Shade color, all black elemets got first coat of Charadon Granite. Then everything was washed with thinned down Badab Black again. Uniform was gradually highlighted with basic color mixed with Codex Grey, highlights on "black" elements were painted on with Codex Grey again. Then, to differentiate between different shades of black visible on original equipment, some parts were washed with black wash again, some were left without it. As the original uniform was rather dark, I decided to use relatively light highlights there. Baker rifle painted accordingly to some great photos found on the Web. Metal ornaments and parts of the equipment were painted with Vallejo Bright Bronze and highlighted with Burnished Gold. Buttons (made from pewter for other ranks) were painted with grey and small white highlight was added later. I painted on missing loops and white (or light grey) lining on uniform too.

Nowości z Amercomu 8 | Amercom news 8

2011-11-29T10:42:00.000+01:00

48. numer "Kolekcji wozów bojowych" będzie zawierał opis historii oraz konstrukcji niemieckiej haubicy samobieżnej Panzerhaubitze 2000. Do pisma zostanie dołączony gotowy model die-cast tego pojazdu w skali 1:72 w barwach niemieckich.

48th issue of "Kolekcja wozów bojowych" will cover history and construction of German self propelled gun Panzerhaubitze 2000. Ready-made diecast modle of this vehicle in Bundeswehr colors (1:72 scale) will be bundled with the magazine.

10. numer "Helikopterów świata" zapozna czytelników z opisem lądowych wersji brytyjskiego śmigłowca Westland Lynx. Do pisma dołączony będzie gotowy model die-cast tego helikoptera w wersji AH.7 w skali 1:72 w malowaniu brytyjskim.

10th issue of "Helikoptery świata" will describe British Westland Lynx helicopter, its army versions to be more precise. Ready-made 1:72 scale diecast model of AH.7 version will be bundled with the magazine.

Ósmy zeszyt kolekcji "Latające fortece" będzie zawierał opis konstrukcji i historię niemieckiego bombowca Dornier Do 17. Do pisma dołączony będzie gotowy model diecast samolotu Dornier Do 17Z w skali 1:144.

Eight issue of "Latające fortece" will be dedicated to German Dornier Do 17 bomber of WWII fame. Ready-made 1:144 scale model of Dornier Do 17Z will be bundled with the magazine.

Wybrane z tygodnia 37 | Chosen from the week 37

2011-11-27T22:52:00.000+01:00

Bardzo duża galeria zdjęć z wystawy i konkursu modelarskiego i figurkowego Monte San Savino Show 2011. Jest na co popatrzeć, zwłaszcza że fotek jest blisko 500. Popiersia, figurki w rozmaitych skalach, modele sprzętu wojskowego. Mam sporą ochotę pomalować jakieś popiersie.... wygląda to na niezłą zabawę.
C'tan na swoim blogu Fantasygames zamieścił bardzo dobry poradnik dotyczący malowania spękań i szczelin. Przejrzyste opisy i dobre ilustracje, zdecydowanie warte obejrzenia.
A na koniec fajna dioramka przedstawiająca bitwę pod Kłuszynem 1610 r. Autor ma więcej ciekawostek na swojej stronie, warto dokładniej przejrzeć jego notki... Zdjęcie obok pochodzi własnie z tej dioramy wykonanej przy użyciu figurek Zvezdy w skali 1:72.

Very large photo gallery from the latest Monte San Savino Show 2011. Lots of eye candy. Busts, miniatures in different scales, military vehicle models... Looking at some painted busts I think I will try to paint one someday, looks fun indeed.
There is nice tutorial about painting cracks written by C'tan on his Fantasygames blog. Really good descriptions and detailed illustrations, well worth a read.
And last but not least diorama of Kłuszyń battle of 1610. There are many more interesting short articles and photos on author's site too. Photo next to this note is taken from this site. Diorama was built with Zvezda 1:72 miniatures.

Ponownie Chaos | Chaos again

2011-11-24T19:43:00.000+01:00

I raz jeszcze berzerker Khorne'a Czarnego Legionu - ostatni na jakiś czas. Tym razem składany i malowany od podstaw. Sama figurka pochodzi z okresu, w którym ukazały się chyba pierwsze plastikowe multizestawu do Marines Chaosu, czyli pewnie sprzed dobrych 15 lat. Jedno trzeba powiedzieć - w tym czasie GW poczynił olbrzymie postępy w produkcji plastikowych figurek. Wystarczy spojrzeć na nogi tego berzerkera, na jednej z nich wisi łańcuch - olbrzymie ogniwa, ze względu na ograniczenia technologii prawie zlewające się z pancerzem. Czegoś takiego nie ma w nowych zestawach... A sama figurka... Machnięta raczej na szybko, zdecydowanie na poziom stołowy, choć prawdę mówiąc trochę się nią znudziłem, malowałem ją a "w tle" przygotowywałem kilka kolejnych miniaturek. Starałem się utrzymać ogólną kolorystykę zgodną z wcześniej pomalowanymi berzerkerami, stąd też zdobienia pancerza malowane kolorami, których generalnie już nie wykorzystuję do tego - Burnished i Shining Gold produkcji GW.

And Khorne berzerker of Black Legion one more time - the last for some time I think. This time it was fully assembled and painted in last few days. Miniature itself is taken from the box which I think is one of the earliest plastic mulitpart Chaos Space Marines box - at least 15 years old I think. I'd like to say one thing. GW technology of production of plastic figures is now much, much better. Just look at the leg of the miniature, that one with chain hanging. Large chain links are casted together with armor, with very little hard, defining edges. It looks just like a blob of plastic in some places. No such things in new boxes. Miniature itself... Painted quickly, definitely tabletop level, I became a little bored with it, so I prepared some other miniatures at the same time. I wanted to have coherent look between new miniatures and older ones, so to paint ornaments I used some colors which rarely use nowadays, especially on such large areas - Burnished and Shining Gold by GW.

Sługa Oka | Servant to The Eye

2011-11-22T08:56:00.000+01:00

Mormeg nie próżnuje, trzaska kolejne figurki orków do Lotra. Dziś wprawdzie tylko jedna miniaturka, jednak w następnym wpisie z jego miniaturkami będzie ich już kilka. A tymczasem - ork z toporem. Mam nadzieję, że mój brat znajdzie może chwilę i wspomni coś o jego malowaniu - choćby w komentarzu.

Mormeg is working hard, painting more orcs for his Mordor army. Just one miniature today but in the next entry dedicated to his miniatures, I will show more of them. An orc with an axe for a time being.

Na chwałę boga krwi | For the glory of god of blood

2011-11-19T14:43:00.001+01:00

Kilka tygodni temu pisałem, że pomalowałem ostatniego z wcześniej złożonych i podmalowanych berserkerów Chaosu. Kłamałem. Niechcący, ale kłamałem. Znalazłem jeszcze jedną figurkę w tym stanie i dziś pokazuję ją po dorobieniu brakujących elementów - plecaka, naramienników, podstawki i dokończeniu kilku innych drobiazgów. Ponownie berzerker Khorne'a Czarnego Legionu, ponownie dość stary zestaw plastikowy. Ponieważ nie wymagał zbyt wiele pracy w celu doprowadzenia go do jako takiego wyglądu "stołowego", a jednocześnie był dość monotonny, machnąłem na nim dodatkowo kilka symboli Chaosu... W sumie, kiedy już trochę opanuje się ich malowanie, nie są zbyt trudne do dokładnego nakreślenia na figurce. Malując zauważyłem też, że obecnie całkowicie inaczej robię efekt złotych czy też wykonanych z brązu ornamentów...

Few weeks ago I wrote about painting last Khorne berzerker built and painted to "almost finished" level few years ago. Well, I lied. Not purposefuly, but still, it was a lie. I've found one more such miniature and managed to paint it yesterday. There was only backpack, shoulder pads, base and some details missing, so it wasn't a lot of work. As it was almost ready to use on the tabletop, I've decided to add some additional Chaos icons. They are not hard to do once one knows how to paint them on the miniature and looks ok I think. I noticed that I paint golden/bronze ornaments in totally different way nowadays too...

Obliterator Chaosu | Chaos Obliterator

2011-11-16T17:38:00.001+01:00

W najbliższą sobotę jestem umówiony na małą rozgrywkę Wh40k, czas więc było wzmocnić moje mizerne siły Czarnego Legionu czymś nieco cięższym niż berserkerzy. Na pomalowanie dreadnoughta nie starczyłoby mi czasu, padło więc na ten model - obliterator. Jeden z trzech równie kiepskich wzorów - przynajmniej patrząc na oficjalne malowanie z kodeksu i strony GW. W rzeczywistości figurka nie jest aż tak zła, choć do zachwycających raczej też nie należy. Upiornie się ją składało. Poświęciłem na to kilka godzin, wyrównując niedoskonałości, zalepiając szpary i dopasowując ręce do korpusu. Mimo tego spasowanie rąk jest, nazwijmy to jasno, średnie. Na dodatek jestem pełen obaw co do trwałości połączenia rozmaitych broni z ramionami. O ile same ramiona są umocowane na piny, o tyle spinowanie większości arsenału okazało się mało możliwe, powiększyłem więc otwory montażowe i osadziłem broń ciut głębiej, maskując (i wzmacniając) połączenie greenstuffem. Samo malowanie nie należało do przesadnie skomplikowanych - czarny kolor pancerza, zgniło-szary kolor mutującego mięsa i mięśni (przesadnie pomalowany ten element to mój główny zarzut do malowania z kodeksu), trochę brązu i kolorów na rozmaitych rurach i przewodach. Niestety, samo malowanie zajęło mi blisko półtora tygodnia. Jakoś... po prostu powoli szło, zresztą starałem się malować płynne przejścia na mięśniach i generalnie nie spieszyć się z robotą. Efekt końcowy mi odpowiada, miniaturkę czeka jeszcze sesja dopieszczania, ale to już po grze... Do zrobienia lub poprawienia zostały już naprawdę drobiazgi...

This Saturday I will play Wh40k, so it was a time to strenghten my weak Black Legion army with something having more ranged punch then Khorne berzerkers. Painting dreadnought in three weeks is beyond my abilities, so obliterator was chosen instead. One of the three equally bad miniatures - looking at official photos at codex and on GW website at least. In reality miniature is not that bad - but it is not great either. Assembling was major pain in the ass. I spent few hours filing, gluing, working with putty and greenstuff, and - generally - cursing bad fit of arms to the torso. It is not perfect maybe but I couldn't do better. I think that weapons joints are a little too fragile too. I've pinned arms to the torso but it was impossible to do with weapons as joints are very small. So I've deepened montage holes and strenghtened and masked joint with greenstuff. Painting itself was relatively easy - black as main color to fit miniature with rest of my forces, rotten grey color of mutating meat and muscles (color of this part on the official photo is the weakest part of "official" image I think), some bronze and other colors on various pipes and cables. Painting was... slow. Maybe because I wanted to carefully blend all colors on muscles and to not haste with painting. I rather glad final effect, to be honest. It will be touched here and there a little to make some areas better standing out, but I will do it after the game...

Nowości z Amercomu 7 | Amercom news 7

2011-11-15T12:20:00.000+01:00

Siódmy numer "Latających Fortec" poświęcony będzie brytyjskiemu ciężkiemu bombowcowi z okresu II wojny światowej Avro Lancaster. Do pisma, w którym omówiona zostanie ta maszyna, dołączony będzie gotowy metalowy model die-cast Lancastera B Mk. I w skali 1:144 w malowaniu brytyjskiego 617. dywizjonu bombowego.

Seventh issue of "Latające Fortece" will describe British-built heavy bomber Avro Lancaster of WW2 fame. Ready-made metal die-cast model of Lancaster B. Mk. I in British 617. Squadron colors (1:144 scale) will be bundled with the magazine.

Kolejny numer pisma "Helikoptery świata" omawiać będzie jednosilnikowe wersje pierwszego prawdziwego śmigłowca szturmowego na świecie - AH-1 Cobra. Do pisma dołączony będzie gotowy, metalowy model śmigłowca AH-1S Cobra w barwach izraelskich w skali 1:72.

Next issue of "Helikoptery świata" will cober one-engine versions of first dedicated assault helicopter of the world - AH-1 Cobra. Ready made die-cast model of AH-1S (1:72 scale) in Israeli colors will be bundled with the magazine.

Z półki Mormega: Nagash Immortal

2011-11-14T11:39:00.002+01:00

Kolejna recenzja książki osadzonej w realiach światów Games Workshop, autorstwa mojego brata Mormega. Tym razem przenosimy się z pustych otchłani przestrzeni kosmicznej realiów WH40K do ponurego Starego Świata, pełnego niebezpiecznych przygód... - Inkub

Wczoraj w nocy skończyłem czytać ostatnią część trylogii Rise of Nagash – Nagash Immortal – wydaną w ramach serii Time of Legends. Autorem trylogii jest Mike Lee, odpowiedzialny także za opublikowany w ramach Horus Heresy drugi tom o Dark Angels – Fallen Angels - zresztą jednej z lepszych pozycji w całej serii HH – a wraz z Danem Abbnetem niesamowitych książek opisujących losy Malusa Darkblade’a, bodajże najlepszych ze „stajni” Black Library, jakie dane mi było czytać. Bez wątpienia trylogia o Wielkim Nekromancie jest najlepszą w ramach Time of Legends. Do dzisiaj zastanawiam się, jak Graham MacNeill zdobył w 2010 r. David Gemmell Legend Award za najlepszą powieść fantasy. Bardzo lubię czytać MacNeilla, nawet jeżeli pisze o Ultramarines, ale trylogia o Sigmarze w porównaniu do trylogii o Nagashu jest - najzwyczajniej - słaba. Jedyne wytłumaczenie jakie przychodzi mi do głowy jest takie, że - po prostu - Nagash the Unbroken nie został zgłoszony. Wracając jednak do serii o Nagashu króciutko tylko wspomnę, że opisuje ona losy Nekromanty na przestrzeni około 800 lat. Od pełnych niepowodzeń prób zgłębienia tajników magii pod kierunkiem więzionych Druchii, aż do wielkiej bitwy pod murami Mahrak (Nagash the Sorcerer). Drugi tom (Nagash the Unbroken) kończy się podbiciem przez Nagasha plemion ludzi zamieszkujących okolice jego twierdzy wzniesionej na dalekiej północy (dalekiej przynajmniej od Nehekhary;)), trzeci zaś, który miałem właśnie przyjemność skończyć, opisuje koniec panowania ludzi w Nehekharze i przebudzenie, na rozkaz Nagasha, umarłych Królów. Historia Nehekhary jest wszystkim fanom Warhammera zapewne dobrze znana, nie zdradzę więc żadnej tajemnicy, że Nagash Immortal koncentruje się na walce Alcadizzara - ostatniego i jednocześnie największego króla Nehekhary - najpierw z wampirzymi władcami Lahmi, a później z siłami samego Nagasha.

Walce tej poświęcone jest niemal 600 stron książki, na których zostały opisane najważniejsze wydarzenia około 200 lat, które ostatecznie zakończyły panowanie żywych nad Nehekharą. Autor dzieli książkę niemal równo na zmagania skavenów z Nagashem pod Nagashizzar – wspomnianą już wyżej twierdzą - a wydarzeniami, które doprowadziły do zniszczenia Lahmi i objęcia tronu Khemri przez Alcadizzara. Końcówka książki, około 100 stron, poświęcona jest już wyłącznie starciu głównych oponentów. Czytało mi się ją bardzo szybko, jest napisana lekko, świetnie kreśli postaci i motywy jakimi się kierują. Sceny batalistyczne choć nie robią takiego wrażenia jak w poprzednich częściach wciąż stoją na wysokim poziomie.

Pisałem do tej pory same superlatywy o książce. Niestety nie zmienia to faktu, że pomimo wszystkich tych ciepłych słów, jest to najsłabsza część serii. Najsłabsza nie znaczy jednak, że nie jest dobra. Po prostu, poziom dwóch pierwszych był bardzo wysoki. Ostatnia też jest dobra ale na tle pierwszej i drugiej części nie wywiera takiego wrażenia, jakie wywarłaby gdyby była odrębną książką. Z całą pewnością należy ją przeczytać bo to dobra rozrywka, zaznaczam też, że odrobinę niebezpieczna. Znowu bowiem zacząłem przeglądać figurki jakie mam do armii Tomb Kings i rozważać jak dużo pieniędzy musiałbym wyłożyć, żeby zetrzeć legiony Nagasha, które Inkub powoli przygotowuje do ataku.

Wracając do książki i kilku wad, które moim zdaniem odrobinę obniżają ogólną ocenę zacznę od tego, że bardzo sobie ceniłem świetny klimat książek o Nehekharze. Czytając je czułem gorąco pustyni, drżałem ze strachu przed armiami Nagasha, o dziwo troszkę też sympatyzowałem z tym „sympatycznym” typem Arkhanem Czarnym. Podziwiałem rękę i wyobraźnię autora, który z takim rozmachem i tak przekonywująco nakreślił wierzenia Nehekharan, wyjaśnił również kilka szczegółów jak choćby długość życia ludzi (w czasach, kiedy urodził się Nagash mężczyzna był uważany za dojrzałego, gdy osiągał wiek 80 lat), czy powody które stały za zbudowaniem Czarnej Piramidy. Tymczasem jakby troszkę, zwłaszcza o tym ostatnim, Lee zapomniał. Cóż bowiem się okazało - Alcadizzar założył szkoły magii. Nie bardzo jednak wiadomo jak i od kogo mieliby się Nehekharanie nauczyć nią władać. W czasach Alcadizzara prymitywne plemiona barbarzyńców nie znały przecież prawdziwej magii, której nauczyć ludzi miał dopiero Teclis kilka tysięcy lat po wydarzeniach opisanych w książce, kontakt z krasnoludami zaś nawiązano zaledwie na kilkanaście lat przed zniszczeniem Królestwa. Zresztą nie bardzo też mogę sobie przypomnieć choćby jednego czarodzieja krasno ludzkiego;) Potencjalnie magii ludzie mogliby się nauczyć od Lizardmenów, z którymi od setek lat toczyli zażarte wojny ale autor wiąże założenie szkół magii z ekspansją Nehekhary na północ. Ten pomysł również zatem odrzucam. Nawet jednak jeżeli przejdziemy do porządku dziennego nad tym aspektem, to przecież Nagash zbudował Czarną Piramidę po to, żeby ogniskowała w sobie słabe wiatry magii, ledwie wyczuwalne tak daleko na południe od Pustkowi Chaosu, stąd przecież jako źródło magii Nagash zaczął wykorzystywać siły witalne ludzi. Autor pozostawia tę zagadkę bez racjonalnego wytłumaczenia.

Kolejna sprawa to skaveny. Nie zrozumcie mnie źle, są fajnie oddane, wraz z całą polityką, zabójstwami, truciznami, machlojkami na większą i mniejszą skalę ale… Ale są odrobinkę zbyt uczłowieczone jak na mój gust. Wychowałem się niejako na Thanquolu i nawet niewielkie odstępstwa od kanonu są dla mnie trudne do przełknięcia. Wystarczy więc jeśli powiem, że Lee nie kreśli skavenów według ustalonych wzorców rodem z przygód Gotreka i Felixa. Największą jednak wątpliwość wzbudza długość życia bohaterów skavenów wynosząca co najmniej 200 lat. Troszkę trudno mi jakoś to przełknąć, nawet jeżeli byli oni magicznie utrzymywani przy życiu. Magia skavenów jest oparta na spaczeniu i z biegiem lat nagromadziłoby się w nich po prostu zbyt dużo zielonego proszku. Tym bardziej, że mieli z nim stały kontakt prowadząc najpierw wojnę z Nagashem, a potem nadzorując układ handlowy, jaki skaveny z nim zawarły. Pewną niespodzianką był również fakt, że stosownie do wersji opisanej przez Lee szczuroludzie nigdy nie zdobyli Nagashizzaru. Moja znajomość świata warhammera może nieco kuleć ale stawiam brylanty przeciw orzechom, że tak jednak było – tzn. że twierdzę zdobyły, dopiero zaś po pewnym czasie Nagash ją odzyskał. (Sprawdziłem właśnie ostatni podręcznik do armii Skavenów i faktycznie wszystko jest opisane tak jak podał to Lee, głowę jednak dałbym sobie uciąć, że we wcześniejszych edycjach było tak jak napisałem wyżej). (A ja zerknąłem do najwcześniejszego podręcznika Undeadów i wersja stamtąd zgodna jest z tekstem książki - Inkub)

Ogólnie są to jednak drobne rysy na gładkiej, lśniącej, czarnej powierzchni piramidy, którą wzniósł Mike Lee i z czystym sumieniem polecam całą trylogię. Tego jednak, że tak małą rolę odgrywa w ostatniej części Arkhan nie mogę darować…

Mormeg

Wybrane z tygodnia 36 | Chosen from the week 36

2011-11-13T13:23:00.000+01:00

Efekt długiej pracy Skavenblight i Kapitana Haka jest zdecydowanie warty i nakładu środków, i czasu włożonego w cały projekt. Stół do Karak Zorn w pełnej krasie, modułowy, przemyślany, z mnóstwem smaczków. Przypuszczam, że gra na nim będzie czystą przyjemnością. Fotka obok kradziona z bloga autorów;)
A teraz coś, przy czym z zazdrością rzuciłem pędzelkiem... No, prawie. Niemniej jednak byłem bliski. Doskonały tutorial poświęcony malowaniu sztandaru armii Królów Grobowców autorstwa Stephana Ratha. Piękny wzór, warto zerknąć nawet jeśli nie interesuje nas nic fantastycznego. Doskonała robota. Tekst w języku niemieckim ale warto przebić się przez translatora googla. Nawiasem mówiąc, świetna strona jako taka.
Games Workshop docenił pracę polecanego już kiedyś przeze mnie autora, Damiena Pedley'a. Pod tym linkiem znajdziecie wojowników Chaosu, grubego hobbita i całkiem zacną dioramę z Imperialną Gwardią w roli głównej.
A na pożegnanie - dalszy ciąg recenzji pojazdów historycznych produkcji Plastic Soldier Company. Tym razem na warsztat A View from the Turret trafił "koń roboczy" Wehrmachtu, transporter Sd.Kfz. 251. Aż nie mogę doczekać się na kolejne Shermany tej firmy...

Final effect of long work of Skavenblight and Kapitan Hak - stunning and beautiful, well worth of effort, table for Karak Zorn (modification of Mordheim home rules). Modular, well thought off, with lots of little suprising details. I think that playing on this table will be a great experience. Photo next to this note stolen from the blog of Skavenblight and Kapitan Hak;)
And now something which made me jelous. Well, almost... I simply admire this work. Very good tutorial on painting Tomb Kings' standard made by Stephen Rath. Well worth a visit even if fantasy is not your cup of tea. Written in German but google translate makes it at least readable. Great webpage, by the way, too.
Games Workshop shows works of Damien Pedley, of whom I've already wrote some time ago. You can find gallery of his Warriors of Chaos, fat hobbit and nice diorama of Imperial Guard here.
And last thing for today - next review of historical vehicle model made by Plastic Soldier Company, made by A View from the Turret. "Workhorse" of German army, Sd.Kfz. 251 armored transport. I can't wait for next Shermans from PSC...

Wspaniałe latające maszyny | Magnificent flying machines

2011-11-12T12:20:00.001+01:00

Moja skromniutka kolekcja maszyn do "Wings of War" powiększyła się ostatnio o cztery nowe samoloty, a wszystko dzięki promocji jednego z polskich sklepów, który - zapewne sprzedając niezbyt chodliwy towar - zmniejszył w październiku ceny samolotów do "WoW" o połowę. Skorzystałem z okazji i kupiłem nowe zabawki... Dwa samoloty niemieckie, jeden francuski i jeden brytyjski. Przy okazji, testując je w "wirtualnym powietrzu" w czasie gry ze znajomymi, okazało się, że dotychczas nie doczytałem dokładnie instrukcji gry, wskutek czego nasze wcześniejsze rozgrywki składały się głównie z latania, a nie z walki jako takiej. Na szczęście błąd został wychwycony i sama gra zrobiła się jeszcze bardziej emocjonująca... Ale przejdźmy do zabawek.

My very limited collection of "Wings of War" model has grown lately. Four new models were bought thanks to sale in one of the Polish webshops liquidating "not so hot" magazine stores in October, selling all "WoW" aircrafts with 50% price reduction. Two new Germans, one Frenchs and one British aircrafts are in my hangar now. Additionally, when I played with my friends last time, I noticed that I've played wrongly interpreting one of the critical rules, so our earlier games were very slow, with limited shooting oppurtunities. Now game is much more furious and bloody....

Na początek S.E.5a, jeden z najlepszych brytyjskich samolotów myśliwskich I wojny światowej. Malutki, bardzo zwrotny, fajne malowanie. W naszej ostatniej rozgrywce okazał się najbardziej skuteczny. Model przedstawia malowanie samolotu mjr. Roderica Stanley'a Dallasa z 40. dywizjonu Royal Flying Corps.

S.E.5a for a beginning, one of the best British built fighter aircrafts of World War I. Very small and agile, in cool camo. This plane was the most successful in our last game. Model wears colors of the aircraft of major Roderic Stanley Dallas from 40. Squadron of RFC.

Drugi nowy samolot to francuski Breguet BR. 14 B2, lekki bombowiec i samolot rozpoznawczy, uważany za jedną z najlepszych konstrukcji lotniczych tej klasy z czasów Wielkiej Wojny. Literka B w nazwie oznacza, że zakupiony model przedstawia wersję lekkiego bombowca. Tak malowaną maszyną latali capitaine Hubert de Greffier wraz z sierżantem Auguste Marseille, służący w BR 107. Po wojnie ok. 150 egzemplarzy tej maszyny służyło w lotnictwie polskim.

This is second new machine, French Breguet BR.14.B2, light bomber and reconnaissance aircraft, considered one of the best planes of the war. "B" letter in the name of the model means, that this is light bomber version. Model shows the colors of aircraft of capitaine Hubert de Greiffer and sergeant Auguste Marseille from BR 107. About 150 of such aircraftes served in Polish Air Forces after the WW1.

Pierwsza maszyna niemiecka to Rumpler C.IV - malowanie nieco ogólne, pilot i jednostka nieznani. Samolot ten był typową maszyną rozpoznawczą, maksymalny pułap jego działania był tak duży, że jego przechwycenie w czasie lotu na takiej wysokości było mało prawdopodobne. Mimo wprowadzenia do służby w 1915 r., utrzymał się na froncie do końca wojny. Ten samolot po wojnie także wykorzystywało lotnictwo polskie.

First new German aircraft - Rumpler C.IV flown by unknown pilot. Typical reconnaissance machine with very high ceiling. Few allied aircrafts were able to fly so high as Rumpler C.IV so this particular plane was serving at the frontline units from 1915 till the end of war. Used by Polish Air Forces after the Great War too.

Ostatni nowy nabytek to rozpoznawczy LFG Roland C.II, jedyny spośród prezentowanych tutaj dysponujący jedynie karabinem obserwatora. Najsłabsza pod względem bojowym z pokazanych dziś maszyn, przeznaczona raczej do udziału w grach rozgrywanych według jakiegoś scenariusza, zakładającego rozpoznanie fragmentu pola walki. Samolot w malowaniu maszyny pilotowanej przez pilota porucznika Manfreda von Richtofena (późniejszego Czerwonego Barona), latającej w 1916 r. w Kasta 8 z Kagohl 2.

Last new aicraft is LFG Roland C.II, the only aircraft here armed in just rear facing machine gun. Definitely the worst combat aircraft from these four, bought for scenario driven games. Model wears colors of plane piloted by leutenant Manfred von Richtofen (in later years known as Red Baron) from Kagohl 2/Kasta 8, 1916.

Ostatni element 4Bd Egipcjan | Last Egyptian 4Bd element

2011-11-10T13:01:00.000+01:00

Powolutku, pomalutku, prace nad Egipcjanami docierają do momentu, w którym widać już "światełko w tunelu". Tym razem przygotowałem przedostatni element pieszy, a jednocześnie ostatni oddział 4Bd. Prawdę mówiąc, byłem trochę w kropce. Z zamówienia zostało mi sporo włóczników, jednak jestem ortodoksem - jak "blades" to ma być "blades", a nie "spears". Postanowiłem, wobec tego, przeprosić się z figurkami panów z toporami, które nie podobają mi się z powodu pozy i wykorzystać ich jednak podczas prac. Wpadłem jednak na pomysł, jak wykorzystać też włóczników. Topory egipskie miały długie trzonki, w zasadzie można byłoby je pewnie nazwać krótkimi berdyszami. W odpowiednio zmodyfikowane rączki dwóch włóczników wsadziłem topory mojej własnej produkcji i - tatadam - mam dwóch kolejnych facetów z toporami, i to jeszcze w ciut różnych pozach. Co prawda, już po zrobieniu ostrzy toporów dotarłem do wizerunków takowych egzemplarzy historycznych (robiłem je wzorując się na toporach figurek) i okazało się, że wyglądały ciut inaczej ale mam nadzieję, że w tej skali zostanie mi to wybaczone. Więcej problemów miałem z głowami włóczników. Mają na nich... coś. Tak naprawdę, nie wiem co to jest. Jest to zbyt gładkie jak na peruki lub włosy (mimo że pomalowałem je w ten sposób), ma też jakieś zdobienia w dolnej części. Na moje oko wygląda to na jakiś hełm. Sęk w tym, że w żadnym z dostępnych mi źródeł nie znalazłem niczego podobnego. No i mam. Nie dość, że moja pierwsza "konwersja" w skali 15 mm, to jeszcze element ma jakąś tajemnicę, którą mam nadzieję kiedyś wyjaśnić. A może ktoś z Was wie, co spoczywa na czarnych głowach tych dwóch Egipcjan?

Slowly, my work on Egyptian army is getting to the stage when "the light in the tunnel" is visible. This time I've decided to paint second to last foot element - and last 4Bd unit at the same time. To be honest I've had a dillema of sort. My order contained some spearmen but I'm really orthodox here - blades must have blades, not spears. Finally I've decided to use some axemen figures which I dislike due to this horrendous pose. But... I've noticed that I can use some spearmen too. Egyptian axe was rather large, it looks almost as a short poleaxe. So i drilled hands of two spearmen miniatures, bend them a little, sculpted over all damages done and put inside axes made my my nimble fingers (hehe). And voila - suddenly I have two more "bladesmen", with slightly different poses too. Well, in reality after sculpting axes' blades I've noticed that they looked a little different in real but - let's face it, it's 15 mm scale and noone really sees it on the game table, right?:) More problematic were former spearmen heads. They wear... something. It is not wig or hair (but they are painted black as ones) - they are too smooth for that. Additionally, there are some details on the bottom edge. I think that this is kind of helmet but I couldn't find anything even close to this. Well, here it is. My first 15 mm unit with "conversion" of sort and with a mystery waiting to be solved at the same time. Do You know what my Egyptians here wear?

Z powrotem w Mordorze | Back in Mordor

2011-11-08T10:06:00.001+01:00

Kilka dni temu mieliśmy z bratem okazję rozegrać kilka partii gry Lord of the Rings, na nowo rozbudziło to w nas pragnienie zabaw w Śródziemiu. Ja dokończyłem kilku Rohirrimów, w przygotowaniu są kolejni, Mormeg wrócił do swoich orków. Pierwsze rezultaty już są, część z nich widać poniżej. Chorąży był tu już kiedyś pokazywany, doczekał się jednak pewnych poprawek i przemalowań. To jedyna spośród dziś pokazywanych figurek miniaturka z metalu, oba orki z mieczami są z plastiku. Jak widać są też gotowe podstawki, to - w przypadku mojego brata, chyba najtrudniejsza do zrobienia część miniaturki;)

Few days ago we have had oppurtunity to play Lord of the Rings game together with my brother. It sparkled renewed interests in Middleearth in both of us. I've finished some Rohirrimis and prepared few more to be painted, Mormeg have returned to his orcs. First miniatures are ready, some of them are visible below. Standard bearer was already shown here but he got some repaints too. His miniature is the only made from metal here, both swordsmen are plastic. As one can see, bases of the miniatures are ready too - big thing for my bro;)

Ostatni element 4Bw armii Nowego Państwa | Last 4Bw element of New Kingdom army

2011-11-05T14:10:00.001+01:00

Postanowiłem, że w listopadzie skończę w końcu armię Egipcjan. Najwyższa pora, bo pracuję nad nią powoli już od lutego. Do skończenia nie zostało już wiele - z oddziałów pieszych jeden element 4Bw, jeden element 4Bd i element Wb wariantu (b) tej armii, a także dwa rydwany. Pomalowałem na początek ostatni oddział łuczników. Tym razem to rodowici Egipcjanie, nie zaciężni lub niewolni Nubijczycy. Podobnie jak w przypadku poprzednich oddziałów rdzennie egipskich, tak i teraz najwięcej problemów sprawiły paski na okryciach głowy. Malując je uświadomiłem sobie zresztą, że maluję je błędnie ale trudno. Zostaną jak są, niezorientowani się raczej nie zorientują, a ci którzy wiedzą co mam na myśli będą mieli z tego powodu satysfakcję;)

I decided to finish my DBA New Kingdom Egyptian army this month. I've started to paint them back in February and more then half a year for few 15 mm elements is really too long. There is not that much to paint left - one 4Bw element, one 4Bd and one warband from (b) sublist. And two light chariosts of course. Archers were finished first. Native Egyptians this time, as I have two elements of Nubian archers already and just one of Egyptians. As with previously painted native elements the most troublesome part was painting these thin lines on their headgears... What's more, I noticed this time that I paint them in totally wrong way.... Well, it's a pity but I will leave them as they are as the error is rather subtly and is not that visible...

A tutaj zdjęcie grupowe wszystkich oddziałów łuczników Nowego Państwa...

And here it is a group photo of all elements of archers of New Kingdom Egyptian DBA army...

Malowanie figurek 15 mm

2011-11-03T19:28:00.000+01:00

Poniższy gościnny wpis autorstwa Marcina przedstawia sposób, w jaki maluje on swoje figurki w skali 15 mm. W najbliższych tygodniach na blogu pojawi się jeszcze kilka notek jego autorstwa, poświęconych malowaniu i figurkom właśnie w tej skali.
Inkub

W tej notce postaram się przedstawić mój sposób malowania figurek w skali 15 mm, a także techniki i sztuczki, jakie stosuję w całym procesie.

Zaczynamy. Pierwszym zadaniem jest przygotowanie figurki do malowania, można je podzielić na kilka etapów. Pierwszym to, oczywiście, oczyszczenie figurki z nadlewek, wypiłowanie i dopasowanie części. Teraz także pinuję jeźdźców i sklejam ich z końmi, oczywiście po wcześniejszym spasowaniu. Kiedy wszystko jest już oczyszczone z ubocznych produktów odlewania, a poszczególne części są spasowane, przechodzimy do etapu drugiego. Polega on na przygotowaniu modelu na położenia farby podkładowej. W tym celu niezbędne jest usunięcie pozostałości tłuszczu i opiłków, jakie mogą się znajdować na figurce, a które mogą potem powodować odpryskiwanie farby podkładowej. Najpierw pozbywam się opiłków, robie to poprzez wyczyszczenie figurki starą szczoteczką do zębów. Potem czas na usunięcie tłuszczy. Do dwóch miseczek wlewam, odpowiednio, letnią wodę i 10% ocet (dokładnie i szybko rozpuszcza tłuszcze). Następnie miniaturki wkładam na 10 do 15 minut to octu. Po upływie tego czasu modele przekładam do letniej wody, która zmywa pozostałości octu. Potem pozostaje już tylko osuszenie miniaturek przy zastosowaniu papierowego ręcznika i suszarki.

Kolejnym etapem pracy jest nałożenie farby podkładowej na model (osobiście polecam spray Chaos Black firmy Games Workshop oraz farby Idea Spray, jeżeli chcemy zastosować inny kolor podkładu niż czarny). Musimy uważać, żeby nie zalać modelu farbą, co doprowadzi do zamazania szczegółów przed malowaniem. Miejsca, do których nie dojdzie warstwa farby podkładowej można później poprawić przy użyciu pędzelka. Położony podkład schnie, a ja mogę przejść do kolejnej fazy.

W moim przypadku jest to zebranie kilku ilustracji (w przypadku modeli historycznych i malowania figurek zgodnie z realiami epok są one praktycznie niezbędne), dzięki którym określam jaką kolorystykę przyjmę podczas malowania. Potem dobieram właściwe farby i dokładnie oglądam figurkę, wypatrując szczegółów, które mogły być niewidoczne przed położeniem farby podkładowej. Jeśli dostrzegę jakieś braki w warstwie podkładu, poprawiam to używając pędzelka.

Czas na właściwe malowanie. Zaczynam od największych powierzchni, stopniowo przechodząc do mniejszych. Przykładowo, malując kawalerzystę, najpierw zajmuję się koniem, a dopiero potem jeźdźca. Przyjąłem, że na każdą powierzchnię wykorzystuję trzy barwy. Są to, kolejno, kolor bazowy, rozjaśnienie nr 1 i rozjaśnienie nr 2 (będące wykończeniem danej powierzchni). Dlaczego tak? Uważam, że o ile mieszanie farb celem uzyskania gładkich przejść miedzy barwami poszczególnych warstw i kolorów jest wysoce estetyczne i fajne, to w modelach w skali 15 mm jest to, po prostu, niewidoczne. Dodatkowo efekt ten osłabiany jest jeszcze lakierowaniem figurki, ale o tym później. Powyższej zasady nie stosuję jedynie w przypadku twarzy figurki, będącej jej centralnym elementem, skupiającym na sobie uwagę osoby oglądającej. W jej przypadku stosuję zazwyczaj cztery lub pięć kolorów.

Podczas malowania modeli 15 mm, a więc małych, stawiam na mocne kontrasty. Przykładowo: bazową farbą, jaką użyłem do pomalowania całego konia, jest Basalt Gray firmy Vallejo z palety Model Color (ciemny kolor szary o odcieniu niebieskim). Widać to na pierwszej fotografii. Następnie kładę rozjaśnienie nr 1 farbą Cold Gray (jasny szary tej samej firmy lecz z palety Game Color). Robię to w ten sposób, by w zagłębieniach figurki pozostawić widoczną farbę poprzedniej, bazowej warstwy. Ten etap prac widać na drugiej fotografii. Na koniec nakładam farbę Pure White (osobiście stosuję kolor o tej nazwie produkcji firmy Reaper z palety Master Color ale odpowiednia będzie dowolna biała farba). Tę warstwę nakładam również tak, by widoczne były elementy poprzedniej warstwy. Najlepszym rozwiązaniem jest położenie ostatniej warstwy jako rozjaśnienia najmocniejszego tam, gdzie model mógłby być najbardziej oświetlony. Każda kolejna warstwa farby powinna być równo położona w każdym malowanym miejscu, tak żeby nie prześwitywała farba z wcześniejszych warstw. W opisany sposób maluję praktycznie cały model w skali 15 mm, za wyjątkiem twarzy, malowanej z użyciem większej liczby kolorów oraz tuszy (inków).

Po pomalowaniu figurki trzeba zabezpieczyć ją przed otarciami lakierem. Wielu modelarzy uważa, że lakier zabezpieczający spłyca kolor – to prawda. Osobiście wypróbowałem lakiery rozmaitych firm, takich jak Games Workshop, Tamiya, Revell, Talens i wielu innych. Niestety – w każdym przypadku następuje spłycenie, zubożenie kolorów. Tak już, po prostu, jest. Pojawia się wobec tego pytanie, czy lakierować pomalowane miniaturki, czy też nie. Osobiście lakieruję swoje modele, zwłaszcza te, którymi gram. Ze spłyceniem kolorów radzę sobie stosując zasadę ostrych kontrastów – te właśnie w ostatecznym rozrachunku zostają nieco rozmyte, spłycone dzięki lakierowi, tworzą się ciekawsze, bardziej płynne przejścia pomiędzy poszczególnymi warstwami. Fajnie, nie? Kiedy lakieruję, używam praktycznie wyłącznie metody natryskowej (lakier w puszce lub kładziony aerografem). Nakładanie lakieru pędzlem jest bezpieczne dopiero po 48, a nawet 72 godzinach od położenia ostatniej warstwy farby. W tym czasie farba utwardza się i utrwala – nakładanie lakieru może zakłócić ten proces, wskutek czego farba rozmyje się.

Lakierując, stosuję następującą metodę. Jako pierwszą nakładam warstwę lakieru półmatowego w sprayu firmy Games Workshop (Purity Seal), po jego zaschnięciu kładę drugą warstwę lakierem matowym firmy Talens (nie spotkałem fajniejszego, bardziej matowego lakieru). Oczywiście, trzeba pamiętać, by lakierując także nie zalać figurki. Dwie warstwy odmiennych lakierów stosuję dlatego, że ten produkcji GW jest bardzo odporny na urazy mechaniczne, jak obicia i otarcia, natomiast lakier Talensa jest, jak już wspomniałem, supermatowy.

Nowości z Amercomu 6 | Amercom news 6

2011-11-02T12:00:00.001+01:00

47. numer "Kolekcji wozów bojowych" będzie poświęcony zestawowi 9K51, szerzej znanemu jako wyrzutnia rakietowa BM-21 Grad. W zeszycie znajdzie się krótkie omówienie historii powstania tej konstrukcji, opis budowy wyrzutni, przedstawienie podstawowych rodzajów wykorzystywanej amunicji. Do pisma dołączony będzie gotowy model diecast tego pojazdu w malowaniu radzieckim z połowy lat 70. minionego wieku.

47th issue of "Kolekcja wozów bojowych" will be dedicated to 9K51 system, widely known as BM-21 Grad rocket launcher. There will be description of its history and construction details and short review of basic ammo types available for this weapon inside of the magazine. Ready-made diecast model of BM-21 Grad in Red Army colors will be bundled with the magazine.

Następny numer "Helikopterów świata" będzie zawierał omówienie amerykańskiego śmigłowca S-51 Sea King ze specjalnym uwzględnieniem licencyjnych wersji brytyjskich. Do pisma dołączony będzie gotowy model tego helikoptera w skali 1:72, przedstawiający brytyjską wersję transportową Westland Sea King HC.4 w barwach brytyjskiego kontyngentu sił IFOR z 845. NAS, operującego w 1996 r. w Bośni.

Next issue of "Helikoptery świata" will describe American S-51 Sea King helicopter, with main focus on British built licenced versions of this machine. Ready-made diecast model of Westland Sea King HC.4 in 1:72 scale, in IFOR colors from Bosnia, 1996 will be bundled with the magazine.

Szósty numer "Latających fortec" będzie zawierał opis jednego z brytyjskich bombowców serii "V" - Avro Vulcan. Dołączony do pisma model w skali 1:144 przedstawia samolot Avro Vulcan B.Mk 2 w malowaniu, w jakim prezentowany jest obecnie jedyny latający egzemplarz tego samolotu, należący do fundacji "Vulcan to the Sky Trust".

Sixth issue of "Latające fortece" will cover one of the British V-bombers - Avro Vulcan. Ready-made diecast model in 1:144 scale of Avro Vulcan B.Mk 2 will be bundled with this issue. Model is painted in colors of the only fly-worthy Vulcan from the "Vulcan to the Sky Trust".

Wybrane z tygodnia 35 | Chosen from the week 35

2011-10-30T14:03:00.000+01:00

Na dobry początek niezła recenzja zdobywających dużą popularność plastikowych zestawów sprzętu pancernego firmy Plastic Soldier Company w skali 15 mm. View from the Turret omawia zestaw Sherman M4A2 - porównanie, rzecz jasna, do tego samego pojazdu wydanego przez Battlefront.
Drugi link to omówienie Hussara 2011 sprzed tygodnia, największej chyba w Polsce imprezie poświęconej w 90% malowaniu figurek. Relacja niejako oficjalna, bowiem Chest of Colors jest głównym organizatorem tego spotkania. A u Gonza możecie zapoznać się z ciut chyba ciekawszą galerią prac z tej samej imprezy.
3T Studios to firma zajmująca się robieniem terenu do gier. Warto zapoznać się z ich produktami i - chyba przede wszystkim - z rozmaitymi poradnikami, dotyczącymi tworzenia makiet, jak choćby z tym - tworzenie wzgórz w stylu 3T Studios, a to znaczy - wyglądającymi realistycznie, a jednocześnie nadal nadającymi się do zabawy figurkami.
I na koniec coś dla miłośników słonej bryzy. Trafalgar w skali 1:1200, okręty z olinowaniem, obecne wszystkie jednostki biorące udział w prawdziwej bitwie. Chylę czoła przed Sadą z Japonii, prowadzącym blog Pageofsadashobby - wszystkie 73 okręty zrobił samodzielnie. Obrazek obok tej notki pochodzi z jego blogu.

Nice review of gaining popularity sets of plastic tanks from Plastic Soldier Company in 15 mm. View from the Turret reviews Sherman M4A2 set and compares it to the same model produced by Battlefront, of course.
Second link is a short description of Hussar 2011, biggest painting competition in Poland, held one week ago in Warsaw. Relation i official I think, as Chest of Colors is main organizer of this event. And You can view more photos (and more detailed sometimes I think) at Gonzo's blog.
3T Studios is a company making wargaming terraing. Their products are really worth to take a look but they have rather nice tutorials too. Just take a look at this one, showing how to make hills in 3T Studios flavour - realistic yet still playable.
And last but not lest something for sea dogs... Trafalgar in 1:1200 scale, all 73 ships fully rigged too. Hats off to Sada from Japan, owner of the Pagesofsadashobby, who assembled and painted all these Langton models by himself. Picture next to this note is taken from his blog.

Normańscy Milites | Norman Milites

2011-10-28T14:56:00.001+02:00

Element armii normańskiej do DBA - opancerzony młot uderzeniowy armii Wilhelma Zdobywcy, milites, którzy - już za kilkanaście lat przeistoczą się w rycerzy. Figurki przedstawiają ich jeszcze przed walką, z włóczniami spoczywającymi w dłoniach u boku. W czasie bitwy pod Hastings milites atakowali, prawdopodobnie, jako główna, rozstrzygająca starcie siła uderzeniowa najeźdźców, już po ostrzake lekkich łuczników i kuszników i kilkugodzinnym najprawdopodobniej starciu pedetes z Sasami - housecarlami i fyrdem. Teren uniemożliwiał atak zgrupowanej masy konnicy, milites atakowali więc w pojedynkę, najwyżej niewielkimi grupami - zasłaniali się charakterystyczną migdałowatą tarczą i robili włócznią trzymaną nad głową (Baueda kończy właśnie prace nad takimi figurkami Normanów). Starcie zależało od umiejętności wojowników - z jednej strony miecz i włócznia, z drugiej straszliwy dwuręczny topór. Jak bardzo groźna była to broń świadczy tapeta z Bayeux, na której widać powalone nim konie i zmasakrowanych jeźdźców...

Next element of Norman army for DBA - armored hammer of the army of the William The Conqueror, milites, which - in just another few dozen years - will become knights. Miniatures represent them before battle, with spears hold upright. During battle of Hastings milites attacked, most probably, after archers and crossbowmen exchanged missiles, after the clash of infantry - pedetes on Norman side and housecarls and fyrdmen on Saxon's. Terrain was in Saxon favour, it made cavalry massed charge impossible, so milites were attacking alone or in single-line formation. They ducked behind shields and attacked Saxon shield-wall with spears in over-handed fashion (Baueda just finished appropriate models I think). Outcome of fight depended on the personal skills of warriors involved and fair bit of luck - sword and spear on one side, fearsome two-handed axe on the other side. How terrible it was is shown on Baueux Tapestry, where many horses and milites are dead massacred by this fearsome weapon...

Grupa Night Lordów | Night Lords warband

2011-10-25T09:45:00.000+02:00

Mormeg pomalował dotychczas widocznych poniżej i obok Night Lordów. Praktycznie wszyscy są w jakiś delikatny sposób zmienieni w stosunku do standardowych figurek - dodane odmienne naramienniki, wyrzeźbione od podstaw opaski biodrowe czy czaszki, zmienione hełmy czy broń. Większości brakuje jeszcze oznaczeń legionu na naramiennikach, pozostają do zrobienia także, rzecz jasna, podstawki. A w planach dreadnought.

Mormeg managed to paint Night Lords warband visible here. Practically all of them are slightly modified, be it changed shoulder pads, sculpted tabards or skulls, changed helmets or weapons. Most of them lack legion's insignia, bases must be done too. Dreadnought in plans.

Synowie Eorla | Eorl's sons

2011-10-21T20:19:00.001+02:00

Trochę w ramach porządków na biurku, trochę zachęcony niedawną rozgrywką, domalowałem błąkającego się w pobliżu mojego warsztaciku rohańskiego jeźdźca, oczekującego na dopracowanie od ponad półtora roku. Malując zauważyłem, jak wiele rzeczy zrobiłbym teraz inaczej, ale poprawiłem tylko najbardziej rażące błędy, nie chcąc by specjalnie odróżniał się od wcześniej zrobionej trójki. Cała czwórka doczekała się w końcu także podstawek. Synowie Eorla w galopie!

Partly due to making my desk just a little bit more tidy, partly encouraged by earlier game, I finished one Rohan rider, wandering aimlessly around my workshop for more then year and a half. I noticed while painting him, how many things I would do differently now but just the most visible errors and shortcomings were corrected - I wanted him to look similar to his three earlier finished friends. All four got brand new bases though. Eorl's sons in gallop!

Ostatni z piątki | Last of the five

2011-10-19T22:10:00.000+02:00

Ostatni z drugiej malowanej piątki ghuli. Schodzi mi się nad nimi niemożebnie długo, każdego maluję tym samym, opisywanym wcześniej sposobem, polegającym na stopniowym nakładaniu cieniutkich warstw farby. Każdy jest też nieco inny od poprzedniego, ale razem nie prezentują się wcale pstrokato. Jak na razie oddział nie prezentuje się jeszcze specjalnie imponująco, jest dopiero 11 miniaturek ale "oczami wyobraźni" widzę, że będzie wyglądał całkiem, całkiem. Udało mi się dokupić kilka sztuk interesujących mnie wzorów ghuli, więc - przynajmniej na razie - metalowych będzie 24.
Tym razem, dość nietypowo dla mnie, zdecydowałem się na dość mocne rozjaśnienie kolorów podstawowych. Musiałem to zrobić, bo bazową farbą była mocno zielona Knarloc Green, bez rozjaśnień ghul przypominał bardziej orka niż trupojada. Przebarwienia i cienie malowane były Liche Purple, Terracotą oraz - punktowo - Magenta Ink.

Last from this batch of five ghouls is ready. Painting takes a loooong time, as every one of them is painted in numerous thin translucent layers of paint. Every one is slightly different too but they look really nice together. Unit is just 11 miniatures strong for now but I can see with my "mind's eye" that it will look nice once finished;). As I managed to buy some additional ghouls from 5th edition of WFB, there will be at least 24 metal models.
This one has strong highlights which I do rarely. I pretty much have had to this as the base color was deeply green Knarloc Green. Ghoul without strong highlights looked almost like an orc, not corpseeater. Shadows and bruises were painted on with Liche Purple, Terracota and Magenta Ink in pin-wash fashion.

Nowości z Amercomu 5 | Amercom news 5

2011-10-18T12:37:00.000+02:00

Najnowszy numer "Kolekcji wozów bojowych" poświęcony będzie lekkiemu samochodowi pancernemu Daimler Dingo. W piśmie znajdzie się opis tej konstrukcji a także zbliżonych samochodów - kanadyjskiego Lynx i włoskiej kopii Lancia Lince. Do pisma dołączony będzie gotowy model samochodu pancernego Lancia Lince w skali 1:72.

Newest issue of "Kolekcja wozów bojowych" will describe light armored car Daimler Dingo, its Canadian Ford Lynx version and Italian copy Lancia Lince. Ready-made die-cast model of Lancia Lince in 1:72 will be bundled with the magazine.

Siódmy już numer "Helikopterów świata" będzie zawierał opis śmigłowca Sikorsky S-58, znanego lepiej pod nazwą H-34 Choctaw. W zeszycie, jak zwykle, opis konstrukcji maszyny, jej wersji, przykłady malowań. Do pisma dołączony będzie gotowy model w skali 1:72 helikoptera UH-34 Choctaw w malowaniu francuskiego lotnictwa morskiego.

Seventh issue of "Helikoptery świata" will cover Sikorsky S-58 helo, better known as H-34 Choctaw. As usual, magazine will describe technical construction of this machine and its variants. Ready-made die-cast model of UH-34 Choctaw in French Navy Aviation colors will be bundled with the magazine. <

Głównym tematem piątego zeszytu "Latających fortec" będzie kolejny amerykański ciężki bombowiec strategiczny z czasów II wojny światowej - Consolidated B-24 Liberator. Pismo będzie zawierało opis jego konstrukcji i wersji oraz przykłady malowań. Do zeszytu dołączony będzie gotowy model die-cast tego samolotu w wersji B-24D w skali 1:144.

Main theme of fifth issue of "Latające fortece" will be another heavy American four engine strategic bomber of WWII fame, Consolidated B-24 Liberator. Magazine will cover its construction and ready-made die-cast model in 1:144 scale of B-24D will be bundled with this issue.

Z półki Mormega: Garro: Oath of Moment

2011-10-17T07:52:00.001+02:00

Niedawno otrzymałem paczuszkę z miłą sercu zawartością kilku produktów Black Library – kilka książek i drama books. Książki to raczej nowości, zaś płyty, jak np. Garro – Oath of Moment pióra Jamesa Swallowa, są raczej uzupełnieniem mojej biblioteczki.

Podobnie jak wcześniej omawiany Throne of Lies, ten krążek także zawiera 13 rozdziałów. Łączny czas nagrania to nieco ponad 70 minut, w trakcie których poznajemy dalsze losy kapitana Nathaniela Garro, z Legionu Gwardii Śmierci - jednego z największych bohaterów mrocznych czasów Herezji Horusa. Garro w czasie zdradzieckich działań Horusa na Isstvan III dowodził fregatą „Eisenstein”, na której wraz z garstką lojalistów udało mu się wymknąć okrętom Horusa, wypłynąć na wzburzone fale Morza Dusz, by wieść o zdradzie Horusa dotarła do Imperatora. Historię tego niezwykłego wyczynu opisuje James Swallow w The Flight of the Eisenstein. Książka kończy się w momencie, gdy Garro po wielu dramatycznych przygodach dociera na Lunę, gdzie traktowany jest bardzo podejrzliwie przez tych, których śpieszył ostrzec. Swój przymusowy pobyt na Lunie postrzega niczym więzienie. Zdradzony przez swojego Prymarcha Mortariona, pozbawiony poczucia braterstwa oferowanego przez Legion i ograbiony przez zdradę Legionu z sensu istnienia, oczekuje na przydział nowego zadania przez Regenta Terry.

Krążek opisuje dalsze losy Garro, któremu w końcu Regent wyznacza zadanie. Otóż Nathaniel ma wyruszyć w niebezpiecznej misji polegającej na odszukaniu spośród wszystkich Legionów, zarówno lojalnych wobec Imperatora jak i tych, które opowiedziały się za Horusem, Astartes wybranych przez samego Malcadora. Na pytanie, po co ma ich odszukać Regent odpowiada krótko – dla przyszłości.

Pierwszym, którego Garro ma zwerbować jest pewien Ultramarine, który, o zgrozo, zaczyna tracić wiarę w nieomylność Imperatora. Akcja krążka rozgrywa się na Calth, w czasie walk pomiędzy Ultramarines i Word Bearers. Nasz bohater niczym anioł zemsty, na skrzydłach ognia, ląduje w samym środku wojny i wyrusza na poszukiwania swojego celu.

Dużym plusem płyty jest oprawa dźwiękowa. Wszystkie odgłosy wojny są wiernie oddane. Słychać strzały, krzyki, nawet kroki bezcześciciela (defiler). Garro w czasie swojej wyprawy walczy z demonami i kultystami. Sami Word Bearers pojawiają się dopiero przy końcu płyty. O dziwo, rzecz która mi szczególnie przypadła do gustu to świetna, bardzo klimatyczna muzyka tu i ówdzie pojawiająca się na płycie.

Wspominałem już, że Malcador zlecił Garro misję dla przyszłości. Jaka to przyszłość możemy się domyśleć – barwa zbroi Nathaniela jest szara niczym jakiegoś ducha i pozbawiona wszelkich znaków, i zdobień poza literą „I”, osobistym znakiem Regenta. Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują zatem, że oto śledzimy bóle porodowe towarzyszące narodzinom Szarych Rycerzy.

Ogólnie rzecz biorąc płyta zawiera nagranie, które w atrakcyjny sposób porusza ciekawy temat. Jest to materiał na świetny produkt – ciekawe postaci (poza samym Garro, nieźle opisana jest też wewnętrzna walka jaką toczy ze sobą targany wątpliwościami Ultramarine), miejsce akcji – Calth – w chwili najazdu Word Bearers, wszystko to sprzyjało powstaniu dobrej, wartko poprowadzonej akcji. Czy autorowi to się udało? Na pewno nie żałuję wydanych pieniędzy. Płyta nie jest co prawda tak dobra jak przywołany już wyżej Throne ale wciąż jest to solidny kawał pracy. Mnie zaciekawił na tyle, że natychmiast po odsłuchaniu sięgnąłem po kolejną płytę z przygodami kapitana Garro, o której napiszę następnym razem.

Mormeg

Wybrane z tygodnia 34 | Chosen from the week 34

2011-10-16T11:57:00.001+02:00

Dziś sporo różnych rzeczy, więc - do rzeczy. Po pierwsze, warto zwrócić uwagę na ten wątek na forum Warseera, autorstwa Lew-B81. Jeśli ktoś uważa, że ogry są duże, brzydkie i nudne, koniecznie powinien tam zajrzeć. Są duże i brzydkie ale z pewnością nie nudne. Poza tym w tym wątku jest cała kopalnia świetnych porad i pomysłów dotyczących konwersji - nie tylko ogrów.
Drugi link to galeria Golden Demona z tegorocznego Games Day w Wielkiej Brytanii. Rezultaty konkursu odbiły się szerokim echem w naszym małym światku, na zdjęciach możecie przekonać się, czy kontrowersje wokół zwycięskich figurek mają rację bytu.
Miłośnicy zabaw historycznych powinni zapamiętać tę nazwę - Fire Forge Games. Na ich stronie widać pierwsze materiały dotyczące produkcji zestawu plastikowych rycerzy zakonu krzyżackiego w skali 28 mm z okresu podboju Prus. Plany firma ma ambitne, jeśli im się powiedzie, sądzę że można będzie zbudować ładną armię z okresu bitwy pod Płowcami. Zerknijcie też na notkę historyczną, dotyczącą Krzyżaków w Prusach. Tekst śmiało mógłby konkurować z najlepszymi tekstami propagandowymi samych Krzyżaków - dawno nie widziałem podobnie jednostronnie napisanej historii. Ciekawe, czy tak właśnie wygląda popularna wiedza na ten temat na Zachodzie.
Pirate Viking na swoim blogu napisał dokładną recenzję płynnego Green Stuffu - warto zerknąć, mnie przekonał do kupna.
Na blogu Gerriego Schencka (Corvus' Miniatures) znajduje się duża fotorelacja z show modelarskiego DUZI 2011. Sporo fajnych fotek rozmaitych figurek. Podobało mi się dużo miniaturek, ale największą uwagę wzbudziła mackowata butelka na farbę i bardzo halloweenowa w klimacie praca zatytułowana "Candy".
Elladan w swoim zakątku sieci pokazuje w jaki sposób pomalował żywiczny model zrujnowanej katedry. Jak zwykle u niego, doskonałe malowanie i świetne pomysły.
Skaczemy teraz do sklepu firmy Khurasan, gdzie pojawiły się nowe modele Seal - DEVGRU w skali 15 mm. Wyglądają... jak 28 mm:).
Miłośnicy żagli, szant, papug i szabli (oraz rumu), czyli ludzie bawiący się w gry mające związek z piratami, powinni zerknąć tutaj, na stronę Ainsty-Casting. W ofercie firmy pojawiły się piękne, żywiczne modele trzech statków żaglowych w skali 28 mm, przy czym nie zabijają ceną (tylko trochę ogłuszają). Najdroższy z tych okrętów, man-o-war, można obejrzeć tutaj.
A na koniec mała perełka dla miłośników lotnictwa. Odrestaurowany Ił-2 wzbija się w powietrze.

A lot of things to write about today, so let's start. First thing I'd like You to notice is this Warseer forum thread by Lew-B81. You think that Ogres are big, ugly and boring? Take a look there. They are certainly big and ugly, but far from boring. And thread is full of great conversion ideas and sculpting tips.
Second link leads to the UK Games Day 2011 Golden Demon gallery. There are lot of rumours floating around regarding this year's results. You can take a look at the winning miniatures and decide for yourself if they are so good to deserve award or so bad as most people think.
All fans of historical games should remember this name - Fire Forge Games. New Italian manufacturer with big plans. There are notes about first product of this company, plastic Teutonic knights in 28 mm set. They do look promising. It is worth to take a look at history section, describing Teutonic Order in Prussia, too. I haven't seen such propaganda bullshit in a long time. I wonder if this is how popular knowledge of Teutonic Order looks in the Western Europe and USA.
Pirate Viking wrote a great, detailed review of liquid Green Stuff on his blog. Take a look and see what it is. He managed to convice me to buy it.
There is a large photostory from painting DUZI 2011 show on the blog of Gerri Schenck (Corvus' Miniatures). A lot of nice photos of excellent miniatures. I like quite a few of them but two really caught my eye - demonic tentacled bottle of paint and halloween in atmosphere little diorama called "Candy".
Elladan made excellent article about painting ruined cathedral resin model. As usual, great painting and weathering.
Let's jump to Khurasan store now, there are excellent 15 mm new Seal - DEVGRU models there. They look like 28 mm:)
All fans of sails, parrots, cutlasses and rum (especially rum) should take a look at the Ainsty-Casting webpage. There are three new resin models being sold there, 28 mm ships. Price is quite ok too. The most expensive one of the lot is here.
And last link - flying restored Ilyushin Il-2.

W akcie tworzenia... | In the act of creation...

2011-10-15T12:01:00.000+02:00

Specjalnie na prośbę Fromholda, trzy armie do DBA, nad którymi obecnie powoli pracuję. Poza Egiptem nie ma w nich jeszcze specjalnie dużo elementów, może to i lepiej, mieszczą się na razie na zdjęciu...
Pierwsza to armia normańska, oczywiście 15 mm, figurki produkcji Baueda. Drugie zdjęcie to armia przeciwnika Aleksandra Macedońskiego, króla Dariusza, czyli Późni Achemenidzi. Figurki Xystona, skala jedynie słuszna;) A na trzecim zdjęciu widać najbardziej zaawansowaną w malowaniu grupę, czyli Nowe Państwo Egipskie, miniaturki w skali 15 mm produkcji Venexia Miniatures. Egipt zamierzam skończyć jeszcze jesienią, sądzę że to kwestia góra półtora miesiąca.

Especially for Fromhold, three DBA armies I'm slowly working on now. With the exception of Egypt they still lack many elements. Well, taking pictures was easier thanks to small number of elements...
First is Norman army, 15 mm of course, miniatures by Baueda. Second photo shows army of the opponent of Alexander The Great, king Darius - Later Achaemenid Persian. Miniatures by Xyston, scale - the one and only 15 mm. Third photo show the most numerous group - New Kingdom Egyptian, miniatures in 15 mm scale, produced by Venexia Miniatures. I think that I will be able to finish this army in about a month and a half.

Łucznicy normańscy | Norman archers

2011-10-14T14:21:00.000+02:00

Łucznicy byli ważnym elementem armii Normanów. W poprzednim wpisie wspominałem o alegorycznej zapewne przyczynie śmierci króla Anglo-Sasów pod Hastings, dziś, przy okazji wrzucenia na blog kolejnego elementu związanego z łukiem, nieco szerzej o samej tej broni i jej związkach z Normanami. Związkach na tyle znaczących, że kronikarze uznawali za istotne wspomnieć, że sam książę Normandii Wilhelm, późniejszy król Anglii Wilhelm I, zwany Zdobywcą, był znamienitym łucznikiem.
Tkanina z Bayeux pokazuje łuczników księcia w kilku miejscach, jednak tak naprawdę znaczenie ma raczej podział tych żołnierzy na dwie, dość chyba odmienne grupy, niż częstotliwość ich występowania. Pierwsza to łucznicy odziani w dość bogate stroje lub nawet noszący pancerze - tych pokazywałem wczoraj. Widoczni są oni na głównym panelu tkaniny, a historycy uważają zazwyczaj, że przedstawiają zawodowych żołnierzy, ludzi miecza i łuku żyjących z wojny. Stąd ich relatywnie drogi ekwipunek. Druga to banda niemalże obszarpańców, uważanych przez naukowców za przedstawicieli swoistego germańskiego pospolitego ruszenia wszystkich wolnych ludzi, anachronicznego już w czasach Wilhelma. Tych przedstawia podstawka łuczników pokazywana obok. Na tkaninie jest jeszcze jeden łucznik, tym razem konno ścigający uciekającego Sasa. Kusiło mnie, by do elementu 2Ps dołożyć właśnie jedną figurkę konnego łucznika, niestety nie znalazłem odpowiedniej figurki, wszystkie jakie mam, a pasowałyby pod względem stroju, uzbrojone są we włócznie. Niektórzy historycy na podstawie tego wizerunku uważają, że zawodowi łucznicy Wilhelma byli, tak naprawdę, łucznikami konnymi, zsiadającymi w razie konieczności ostrzału przeciwnika. Nie ma na to jednak innych dowodów. Pewne jest jedno. Łuk był ważną bronią w arsenale Normanów, a podbicie przez nich Anglii z pewnością miało wpływ na rozwój angielskiego łucznictwa, którego apogeum przypadło kilkaset lat później, a miało miejsce na polach Agincourt.

Archers were important part of Norman army. I've mentioned already probably allergolical cause of death of Anglo-Saxon king at the Hastings - today, as another bow-related element for my Norman DBA army is ready, I will try to tell something more about bow and its connection with the Normans. Connections important enough that we know that duke of Normandy William, later king of England William the Conqueror, was renowned bowman.
The Bayeux tapestry shows duke archers in various places so we know that they were numerous. More important thins though is, that they are clearly divided in two distinctive groups. First of these group is visible on the main tapestry panel. They are well dressed, maybe even armoured - my previous DBA elements represents them. Historians think that they are proffesional soldiers, living from sword and bow, hence relatively expensive equipment. Second group has definitely more ragged look. They can be representatives of old Germanic levy of all free men. These are represented by element of bowmen visible below. There is one more archer on the tapestry though, mounted and pursuing defeated Saxon. I was very tempted to use some mounted miniature for this 2Ps element, unfortunately I don't have suitable one - all my Dark Age mounted miniatures are armed with spears. Some historians think that this mounted archer indicates, that professional bowmen of duke William's army were - in fact - mobile mounted infantry. One thing is certain though. Bow was important weapon in Normans' arsenal and conquest of England led to increase in the use of bow in the Isles, with a moment of triumph coming few centuries later at the fields of Agincourt.

Harold Rex Interfectus Est

2011-10-13T16:59:00.001+02:00

Normanowie to nie tylko milites w kolczugach za kolana, dosiadający bojowych destrierów. To także piesi wojownicy, pełniący role może mniej chwalebne, lecz równie potrzebni w czasie bitwy, jak i na wojnie. Przedstawicieli tych mniej chlubnych Normanów widać właśnie na zdjęciu. To łucznicy, ludzie czujący się równie dobrze na polach otaczających normańskie wsie, jak i w gęstwie leśnej. To na nich spoczywał główny ciężar natarcia na zamek skłóconego z panem sąsiada, to oni stanowili szary tłum wojowników, wśród których błyszczały hełmy i proporce konnych. Ubrani w ciemne, naturalne barwy, uzbrojeni w łuki (część normańskiej piechoty pod Hastings wykorzystywała już zapewne i kusze), stanowili ponoć większość z armii Wilhelma Zdobywcy - starczy powiedzieć, że w popularnej, choć najprawdopodobniej nie mającej wiele wspólnego z rzeczywistością wersji śmierci Harolda Godwinsona, zabitego w tej bitwie, umiera on ze strzałą w oku. Najprawdopodobniej jednak król Anglo-Sasów zginął zabity w walce z czterema rycerzami normańskimi. Fragment tkaniny z Bayeux, przedstawiającą śmierć Harolda, widać poniżej - historycy uważają jednak, że postać ze strzałą w oczodole to jeden z hausecarlów przeciwnika Harolda, a on sam leży już pod kopytami widocznego obok konia...

Normans are not only milites in chain hauberks, riding heavy destriers. Large part of Norman army was infantry. Their role was certainly less glorious but they were necessary both in pitched battles and at wars. Some of these less glorious Normans are pictured below. Archers, men feeling equally at home on the fields surrounding some Norman village, as in the depths of the woods. It was their responsibility to assault a castle of the feuded neighbour of their lord, they were the grey mass allowing helmets and banners of milites to shine. Dressed in dark, natural colors, armed with bows (part of the Wilhelm's infantry was armed with crossbows probably), they constituted large part of Wilhelm Conqueror's army. Let's remember that popular (but most probably untrue) version of death of Harold Godwinson tells, that Anglo-Saxon king died struck by the arrow in the eye. In reality, he probably died killed by four Norman knights. Part of the Bayeux Tapestry visible here shows this very moment. Historians argue that knight struck by the arrow is just housecarl of Godwinson, and that he is visible dead, lying under the horse's hooves...

Mroczni Eldarzy w kosmosie i coś jeszcze | Dark Eldars in space and something else

2011-10-11T13:56:00.001+02:00

Mój brat ostatnio wziął się za malowanie okrętów do Battlefleet Gothic - ja zajmę się swoimi w bliskiej przyszłości. Jak zwykle, miał do wyboru Chaos albo uszastych w dwóch wariantach, a ponieważ na Chaos i ja byłem chętny, wybrał bladolicych Mrocznych Eldarów. Efekt jego pracy widać poniżej. Dwa eskortowce klasy Corsair. Mormeg pomalował je błyskawicznie, oba nie zajęły więcej niż 4-5 godzin. Jak sam stwierdził, malowanie ograniczyło się do koloru podstawowego, kilku rozjaśnień i zrobienia szczegółów. Ciekawe jak się sprawdzą na polu bitwy, mam nadzieję że będą świetnym łupem dla moich jednostek:)
Kosmos to jednak nie jedyne pole bitwy, jakim zajmuje się Mormeg. Oprócz pokazywanych wcześniej Galów przeznaczonych do armii Kartaginy do DBA, naszła go też chęc na Krzyżaków. Pierwszy jest już pomalowany. To figurka produkcji Mirliton Miniatures w skali 15 mm - z zestawu przeznaczonego do armii krzyżowców.

My brother has started to paint Battlefleet Gothic ships lately - I will paint my forces in the near future. As usual, he could choose Chaos or pointyeared Eldars in two variants. As Chaos was my first choice too, he kindly took Dark Eldars. His two first ships are shown here - Corsair class escorts. Mormeg has painted them really fast, especially considering that he paints even slower then me... 4-5 hours for both if I remember correctly. According to him painting was rather simple - basic colors, few highlights and details picked out in different color. I'm curious how they will fare on the battlefield.... (great targets for my ships, I hope;)).
Space is not the only battlefield interesting my bro though. He paints his Gauls for Carthage DBA army (shown here) and recently has started new army - Teutonic order. First miniature painted is visible below. This is 15 mm Mirliton Miniatures figure from Crusaders DBA set.

Niezdrowy odcień skóry | Unhealthy skin tone

2011-10-10T13:46:00.001+02:00

Ghule mnożą się, choć nie tak szybko, jakbym sobie życzył. Każdy kolejny malowany jest odrobinę dłużej, chyba wkładam w nie za dużo trochę pracy, biorąc pod uwagę, że to stworki przeznaczone do normalnego oddziału, żadni bohaterowie czy jednostka specjalna. Malując ghula pokazanego obok chciałem uzyskać efekt obumarłego ciała, z widocznymi plamami opadowymi i mocno kontrastującymi obszarami jasnej, psującej się skóry z odpłyniętą krwią. Malowany jak poprzednie cienkimi, półprzeźroczystymi warstwami, od Liche Purple i Terracoty w cieniach, poprzez bazowy Calthan Brown, do rozjaśnień miksem Kommando Khaki i brązowego, do małych akcentów czystą Fortress Grey. Sama figurka to jeden z pokazywanych już wzorów, z lekko inaczej ustawionymi ramionami. Ciekawe, że podczas malowania zauważyłem, że rzeźbiarz wstawiając "broń" w łapę potwora, trochę niezbyt dokładnie spasował górną i dolną część kości - nie leżą w prostej linii, są przesuniętę względem siebie. Po wymianie maili z Gonzem na temat jakości fotek figurek i oddawania na nich właściwych barw, poeksperymentowałem trochę z fotkami - oświetleniem i tłem. Rezultat widoczny obok, ciekawy jestem jakie są Wasze opinie. Nie jest to jeszcze "to" ale mam wrażenie, że jest ciut lepiej. Odcienie barw są niemal identyczne z rzeczywistymi.

Ghouls multiply themselves but not so fast as I'd like it. Every next one is painted just a bit longer, I think I put too much work for monsters from ordinary unit, not heroes, not even special kind of unit. Painting this one I wanted to get effect of unhealthy, dead body with livor mortis clearly visible and highly contrasting areas of pale, rotting skin without blood. Ghoul was painted in exactly the same way as previous ones, thin, translucent layers of paints - starting from black basecoat, with Liche Purple and Terracota as shadows, to base Calthan Brown and highlights of Kommando Khaki and Brown, with small finishing touches of Fortress Grey. Miniature itself it one of the previously shown poses, with slightly differently bended arms. I've noticed while painting, that sculptor made an error while making "weapon". Lower and upper parts of the bone are not aligned properly.
I've experimented a little bit with my photos after conversation with Gonzo. We've talked about quality of photos, colors, etc. I've changed lightning and background. This is still far from perfection but I think it is a little better then before. Colors are much closer to real ones. I'm really curious your opinions.

Stary ghul | An old ghoul

2011-10-07T12:02:00.000+02:00

Dzisiejszy ghul to jeden ze starszych produktów Games Workshop, pochodzi z tego samego okresu, co malowane latem zombie. GW wyprodukowało wówczas trzy, jeśli mnie pamięć nie myli, wzory trupojadów w ramach serii Night Horrors. Mam je wszystkie i posłużą mi do urozmaicenia oddziału ghuli. Podoba mi się rzeźba tej figurki. Jest może nieco mniej szczegółowa niż ghule z piątej edycji, jednak podoba mi się bardziej niż miniaturki tych potworów z 4. edycji - jak większość ówczesnych figurek cierpiące na syndrom napuchniętych kończyn i brzuchów. Najciekawszym elementem tego ghula jest chyba jego głowa, z szeroko wytrzeszczonymi oczami i paszczą pełną ostrych zębów. Malowałem w sposób opisany w poprzedniej notce o ghulach, licznymi, bardzo rozwodnionymi warstwami kolorów. Tym razem ghul jest jednak utrzymany w tonacji zielonoszarej. Na biały podkład zawashowany Devlan Mud nałożyłem kolor Kharloc Green. Cienie namalowane zostały przy wykorzystaniu przebijającego podkładu washa Devlan Mud, koloru Terracota oraz Liche Purple. Następnie rozjaśnienia, namalowane warstwami mieszanek kolorów Kharloc Green, German Cam. Medium Brown (Vallejo Model Color), Fortress Grey, Kommando Khaki i odrobiną bieli. Część cieni na głowie została dodatkowo wzmocniona kolorem Festering Blue, liczne zadrapania, otarcia, rany i co większe zagłębienia dostały dodatkowo punktowy wash Baal Red. Kolejny stwór ciemności dołącza do mojej armii.

Ghoul shown here is one of the older Games Workshop's products, it was published in mid eighties, at the same period as my zombies painted last summer. GW produced three, if my memory serves right, different poses of corpse-eaters then, in Night Horrors line of figures. I have all of them and they will spice my ghoul unit a little bit, giving me more variety. I really like sculpt of this miniature. It is a little less detailed then 5th edition ghouls but definitely better then 4th edition ghoul miniatures, suffering from bloated corpses and limbs syndrome. The most interesting part of this ghoul is head I think, with widely open eyes and mouth full of sharp teeth. I've painted it in exactly the same manner as previous ghouls, in numerous, very thin layers of colors. This time overall tone of skin is more greenish. It was painted on white undercoat washed heavily with Devlan Mud. Base color is Kharloc Green. Shadows were painted on with Terracota and Liche Purple. Highlights were done with mix of Kharloc Green, German Cam. Medium Brown (Vallejo Model Color line), Fortress Grey, Kommando Khaki and a little bit of white. Some shadows on the head were deepened by adding a little Festering Blue paint. Numerous bruises, cuts, wounds and deeper recesses were additionally washed with Baal Red wash in pin-point fashin. Another creature of darkness joins my undead army.

Wings of War

2011-10-06T11:09:00.000+02:00

Walki powietrzne I wojny światowej to część historii wojen, która mnie fascynuje. Uwielbiam te prymitywne konstrukcje ze sklejki i płótna, usztywnione drutami i napędzane silnikami, jakie - zdawałoby się - nadają się wyłącznie do co większych kosiarek do trawy, które wówczas były szczytowym osiągnięciem techniki. Jest coś pięknego w takich maszynach, w dokonaniach ich pilotów. Oczywiście, wiem że rzeczywistość nie wyglądała wcale różowo, że przeciętny okres życia pilota na froncie wynosił kilka tygodni, że pod tym całym płaszczykiem chwały i sławy kryły się realia życia, walki i śmierci tysięcy żołnierzy wojsk lądowych. Nic nie poradzę, ten okres awiacji mnie pociąga. Za namową przyjaciela w moim domu znalazł się jeden z zestawów startowych gry Wings of War. To prosta, niesamowicie grywalna gierka karciana, którą można rozbudować o modele samolotów w skali 1:144. Modele są gotowe do gry, pomalowane, sprzedawane wraz z akcesoriami koniecznymi w rozgrywce. Są to, zazwyczaj, maleństwa, zadziwiają jednak precyzją wykonania i jakością historycznych malowań. Na razie mam tylko dwa takie samolociki, niemieckiego Albatrosa D.Va w malowaniu maszyny Oberstleutnanta Ernsta Udeta z Jasta 37 i brytyjskiego De Havillanda DH.4 w malowaniu podporucznika Alfreda Clayburna Atkery'ego z 18. dywizjonu RFC. Planuję jednak kolejne zakupy, nawet jeśli nie do gry, to z przyjemnością postawię je na półce.
Sama gra jest prosta do opanowania - na tyle, że po jednokrotnej rozgrywce mój jedenastoletni syn sprawnie opanował jej aspekty, wymyśla sam kombinacje manewrów i domaga się wprowadzenia zasad dotyczących wysokości. Nie mówiąc o tym, że regularnie zestrzeliwuje moje samoloty... Gorąco polecam na zbliżające się zimowe wieczory.

Aerial combats of WW1 are part of military history which fascinates me. I simply love these primitive conctructions of plywood and canvas, hold together with wires and powered by engines which are more suitable for large lawnmowers then aircrafts. There is something beautifull in these machines, in their pilots' feats. I know, of course, that reality was not so cool, that average lifespan of frontline pilot was measured in weeks at best, that under the cover of glory and fame was hidden sad, true life, fight and death of thousand soldiers of land armies. I still find this period of aviation fascinating. A friend of mine persuaded me to buy one of the starter sets for Wings of War game. This is simple yet very cool card game, which can be played with miniature aircrafts too in 1:144 scale. There are few dozens models available, painted and ready to play with. They are sold in small boxes complete with all necessary stuff, like cards, bases, etc. Most of them are really small but all are very nice models - precisely made, with good, historic pain jobs. I have just two models for a time being - German Albatros D.Va in Oberstleutnant Ernst Udet from Jasta 37 livery and British De Havilland DH.4 of Second Leutenant Alfred Clayburn Atkery from RFC 18. Squadron. I will certainly buy more of them, to play with and to display them on the shelf.
Game itself is simple to learn, my 11 years old son was able to trash me after one introductory game session, he plans his actions smartly and wants to introduce optional height rules. So give it a chance, long winter evenings are coming...

Malowanie na brązowo | Painting brown

2011-10-05T13:12:00.000+02:00

Skrobię pomalutku kolejną piątkę ghuli, tym razem mniej jednolitych kolorystycznie od poprzednich pięciu. Do tej pory skończyłem dwa, jednego utrzymanego w kolorach zbliżonych do wcześniej pokazywanych, drugiego widocznego obok. Swoje ghule chciałbym pomalować dość różnorodnie - sine, brązowawe, zielonkawe... Wszystko w kolorach niezdrowego, psującego się mięsa i zsiniałego, obitego ciała. Dzisiejszy trupojad to właśnie przedstawiciel brązowych... Maluję je powoli ze względu na wybrany sposób nakładania farby, maluję je mianowicie czymś, co można nazwać glazingiem - bardzo rozwodnioną farbą, nakładaną kilkunastoma warstwami. Na czarny podkład (położony lata temu, obecnie niemal wyłącznie stosuję biały podkład) idą trzy-cztery warstwy Khemri Brown (w bardzo cienkich warstwach, czarny mocno przebija spod spodu, zwłaszcza w zagłębieniach), a potem maluję cienie (Terracota, Liche Purple i Codex Grey mieszane w rozmaitych proporcjach i malowane kilkoma warstwami). Dzięki wykorzystaniu retardera mogę potem bez pośpiechu dokładnie wycieniować połączenia cieni i warstwy podstawowej, a potem położyć kilka warstw rozjaśnień. Te ostatnie robione są mieszanką Khemri Brown, Fortress Grey i minimalnych ilości bieli. Celowo ograniczam biel w rozjaśnieniach, gdyż efekt końcowy wygląda brzydko i "kredowo". Praktycznie zrezygnowałem z używania washy, nie zapewniają precyzji odpowiedniej do takiego sposobu malowania, wykorzystałem je tylko w jednym miejscu, a i to nakładając punktowo - na szmacie. Maluję korzystając ze szkieł jubilerskich - nie męczę wzroku, a jednocześnie nie mam żadnych problemów z dostrzeżeniem najmniejszych szczegółów malowania. Zdecydowanie nie jest to najszybszy sposób tworzenia oddziałów, zwłaszcza dużych, niemniej jednak z osiągniętego rezultatu jestem zadowolony.

I'm slowly painting next five ghouls, they won't be so uniformly blue-grey like first five. I managed to finish two of them. First is painted in shown already blue-grey color scheme, second - visible here - is more brown. I'd like to paint my ghouls as varied as possible withouth looking silly - in dull greys, blues, greens. Shortly, in colors of rotting meat and bruised body. Corpse-eater visible here is painted in browns. I'm painting slowly as I'm trying to use sort of glazing everywhere. Thin, translucent layers of very watered down paint, painted in half a dozen or so layers. Miniature was basecoated in black (years ago, I'm using white almost exclusively nowadays), then three, four layers of Khemri Brown were painted on (very, very thin layers, with black clearly visibile, especially in recesses) and then shadow were painted on (Terracota, Liche Purple, Codex Grey mixed in varied amounts, painted in few thin layers). Thanks to adding drop of acrylic retarder to the mix I'm able to mix shadows and base colors thoroughfully, and then add few layers of highlights on top of that. Highlights are made with mixed Khemri Brown, Fortress Grey and very small amount of white. I purposefully avoid using white as highlight as it gives ugly, chalky look. I almost done with using washes on 28 mm scale miniatures too. They were used here in just one area, on the loincloth, sparsingly and in pin-point fashion. I'm painting using my modeller's glasses - my eyes won't tire and I can see every minute detail. This glazing method of painting is certainly not the fastest one, especially when painting large units, but I'm pleased with final look of the miniature.

Nowości z Amercomu 4 | Amercom news 4

2011-10-04T09:57:00.000+02:00

Na początek "Kolekcja wozów bojowych". 45. numer pisma będzie zawierał opis konstrukcji i historię niemieckiego kołowego transportera piechoty TPz 1 Fuchs i jego odmian. Gotowy model tego pojazdu w skali 1:72, jaki dołączony będzie do pisma, będzie przedstawiał go w barwach niemieckich z kontyngentu sił rozjemczych SFOR działających w Bośni i Hercegowinie pod koniec lat 90.

"Kolekcja wozów bojowych" first. 45th issue of this magazine will describe history and construcion of German wheeled armoured personnel carrier TPz 1 Fuchs and its versions. Ready-made diecast model of this vehicle in 1:72 scale will be bundled with the magazine. Model will depict German vehicle in SFOR service from late nineties.

Szósty numer "Helikopterów świata" będzie zawierał historię powstania oraz opis konstrukcji radzieckiego śmigłowca szturmowego Kamow Ka-50. Do pisma dołączony będzie gotowy, metalowy model śmigłowca w wersji Ka-50 Hokum-A w skali 1:72 w malowaniu, rzecz jasna, armii rosyjskiej.

Sixth issue of "Helikoptery świata" will cover history and construction of Russian Kamov Ka-50 gunship. Ready-made diecast model of this helicopter in Russian, of course, colors, will be bundled with the magazine.

W poprzedniej notce podałem przypadkowo temat czwartego numeru "Latających fortec", zainteresowanych odsyłam więc do wcześniejszej notki.

In previous note I accidentally wrote about main theme of fourth issue of "Latające fortece", so if someone missed that, you can check it here.

Wybrane z tygodnia 33 | Chosen from the week 33

2011-10-03T09:53:00.001+02:00

Krótko i (niemal) wyłącznie fantastycznie. Na początek coś dla miłośników dużych... rogów. Drużyna dam krasnoludzkich do fantastycznego futbolu produkcji Warlord Games. Wyrzeźbiony przez Polaka, prezentuje się... odpowiednio krasnoludzko:). W świetle pojawiających się plotek o przyszłorocznej reedycji Blood Bowla, może być to okazja nie do pogardzenia... Ilustracja obok tej notki przedstawia właśnie te dziarskie dziewuchy.
Druga pozycja wybrana z minionego tygodnia to obszerny artykuł, pokazujący krok po kroku budowę kolejnej dioramy Raffy z bloga Massive Voodoo - tym razem na warsztat trafiła urocza scenka rodzajowa ze skavenem i ogrem w rolach głównych - Hunter or Hunted.
Trzeci link przerzuci nas do obszernego zbioru poradników - w części w języku francuskim, w części - większej - angielskim. Znajdzie się tam coś i dla malujących figurki wargamingowe, coś dla malarzy jako takich, porady dotyczące robienia podstawek, teorii budowy dioram, itd. Polecam.

Shortly and (almost) entirely fantasy today. Something for big... horns lovers for the starters. Team of dwarven ladies for fantasy football produced by Warlord Games. Ladies are sculpted by Polish sculptor Wojtek and they look... dwarfen enough, that's for sure:). As the rumours about Blood-Bowl being reissued next year are starting to float, it may be just a right time to purchase such great team. Photo next to this note shows ladies themselves.
Second link leads to long step-by-step article showing building and painting next Raffa's diorama - this time showing what's lurking in sewers... skaven and ogre - Hunter or Hunted.
Third link is a treasury of tutorials - partly in French, partly in English. Something for wargamers, painters, diorama builders, etc. Take a look.

Miecz Allaha - piechota Ghulam | Sword of Allah - Ghulam Infantry

2011-10-01T19:25:00.000+02:00

Dwa minione dni zajmowałem się malowaniem swojej pierwszej figurki do gry Infinity produkcji Corvus Belli. Jakiś czas temu skorzystałem z promocji producenta, kupiłem w korzystnej cenie rozbudowany zestaw startowy jednej z frakcji, Haqqislamu. Ponieważ tło samego świata znam, na razie, dość pobieżnie, malując miniaturkę zerkałem i sugerowałem się nieco malowaniem oficjalnym Angelo Giraldeza, niemniej jednak, będąc zwolennikiem militarnego wyglądu, zmieniłem część kolorów. Figurki do Infinity to jedne z najlepszych produktów w skali 28 mm na rynku - jeśli nie najlepsze. Świetnie proporcjonalne, ze znakomitą dynamiką lub anatomią, bardzo, bardzo szczegółowe. Doskonała jakość odlewu, w praktyce bez śladów dzielenia formy czy nadlewek na części głównej, z lekkim flashem na obu ramionach (odlanych oddzielnie). Kieszenie na spodniach mojej żołnierki miały suwaki z uchwytami, widoczne były szwy munduru i kamizelki kuloodpornej, broń ma przełącznik ognia, itd... Troszkę obawiałem się malowania, jednak okazało się, że miniaturka jest podzielona w wygodny, sprzyjający nakładaniu farb sposób. Bezproblemowo mogłem skoncentrować się na dopracowywaniu szczegółów kolejnych obszarów figurki. Malowałem kilkoma bardzo cienkimi warstwami farb, obawiałem się utraty niektórych szczegółów odlewu, na szczęście niepotrzebnie. Podczas malowania używałem silnie powiększających szkieł, dzięki czemu nie miałem najmniejszych problemów ze zidentyfikowaniem malowanych części i z dotarciem końcówką pędzla do małych zakamarków. Trzy części figurki malowałem oddzielnie, połączyłem je dopiero po niemal całkowitym wykończeniu. Tu, niestety, miałem już trochę problemów. Czego bym nie robił, położenie rąk nie do końca się zgrywało, musiałem operować niewielką ilością greenstuffu przy połączeniu prawej ręki z korpusem, ostatecznie jednak niemal tego nie widać.
Jak kilka razu już wspomniałem, nie lubię mocno wycieniowanych, przesadnie kontrastowych figurek. Ograniczyłem się do stonowanych rozjaśnień - choć i tak składają się z 5-6 warstw. Zadowolony też jestem z osiągniętej realistycznej kolorystyki mundurów i wyposażenia. Kolory grają ze sobą, a jednocześnie nie przyciemniają ogólnego odbioru miniaturki. Nie do końca natomiast jestem zadowolony z podstawki. Chciałem coś innego od piasku i suchej, wypalonej słońcem trawy. Co prawda, pasowała by do tła fabularnego wybranej frakcji, jednak podobne robię swoim Meksykanom i Indianom. Zdecydowałem się na podstawki utrzymane w klimacie miejskim - asfalt i fragmenty betonowych płyt. I właśnie z tych płyt jestem niezadowolony. Chyba jeszcze nad nimi posiedzę. Ogólny czas malowania - ok. 12 godzin.

Two past days I've spent painting my first miniature for Infinity game produced by Corvus Belli. There was a great promo sale on the producer's website some time ago and I bought starter pack with some additional blisters and boxes for one of the factions - Haqqislam. As my knowledge of the game world is somewhat lacking yet, I've spent a lot of time watching official miniatures painted by Angelo Giraldez. As I prefer more military look, I've changed some of the colors. Infinity miniatures are one of the best 28 mm figures on the market - if not the best. They are very proportional, with great, dynamic poses and scultp full of tiny details. Casting is great too, mould lines are very hard to notice by, my chosen first miniature was virtually paint ready straight from the box on the torso and required very little cleaning on both separate hands. Speaking about details - zippers on the trousers pockets have visible little zippers, uniform seams are visible, gun has fire mode selector, etc. I was a little afraid of painting such minute details first, but it turned out that miniature was very cleverly sculpted, with clean, well defined separate areas. Painter is easily able to focus on separate parts and work on them from base coat till the very end and then moving to next area. As I'm using modeller's glasses now, I was able to easily spot and paint even very small parts and brush work was easy. I've painted three parts of the miniatures separate and when they were ready I've glued them together. Well, it was a little hard and I have had to use some greenstuff to make joint between right arm and torso clean and nice.
As I've mentioned few times already, I'm not a huge fan of very highly contrasting highlights. I purposefully made them not as prominent as on original miniature, still there are 5-6 layers everywhere. I'm really glad how the chosen colors work close to each other. They have, I think, military look and don't look too bland at the same time, colors used don't darken the miniature too. I'm not so happy with the base though. As I wanted something else then barren, dry earth and sun dried grass (I'm using such bases on my Mexicans and Indians), I finally decided to use more modern, urban theme. Asphalt with some concrete slabs. And these slabs are not that great I think, I will try to give them one more final touch yet. Overall painting time - about 12 hours.

Trupojad | Corpse-eater

2011-09-29T10:40:00.000+02:00

Oddział ghuli rośnie powolutku w siłę. No dobra, trochę to na wyrost napisane, bo to drugi dopiero z obecnie pomalowanych trupojadów, niemniej jednak prace nad jednostką są rozpoczęte, a to się w sumie liczy, prawda? Nie wiem na razie, ilu ich będzie docelowo. Pomaluję na początek wszystkich metalowych, jakich mam z GW, a potem kilku metalowych ghuli wyrzeźbionych przez tego samego rzeźbiarza dla Heresy Miniatures. Resztę dopełnię plastikowymi modelami dostępnymi obecnie, może po drodze kupię kilka-kilkanaście dodatkowych, starych modeli GW dostępnych w tej chwili u nich na stronie.
Dzisiejszy model ponownie zaczynał jako jadowicie fioletowy potworek (skutek zalania purple washem spodkładowanej na biało miniaturki). Malowany głównie Fortress Grey, nakładanym w trzech, czterech cieniutkich, półprzeźroczystych warstwach. Przebarwienia to efekt purpurowego washu oraz cieni wykonanych kolorem Terracota i Tallarn Flesh, mieszanym, w różnych proporcjach, z Codex Grey.

Ghoul unit slowly gains strength. Well, it is a little exaggeration, as this is just second freshly painted corpse-eater but still - work on this unit has started, and that counts, isn't it? I still don't know how many of them I will paint. First, I will try to paint all my old, metal GW ghouls, then some Heresy Miniatures' ghouls sculpted by the same sculptor. Then current plastics will be painted, I will probably buy some old ghouls available currently on the GW site in Collectors' range too.
Model of today has started as very purple little monstrosity - effect of washing white basecoated miniature with lots of purple wash. It was painted mainly in Fortress Grey, painted in three, four thin semitranslucent layers. Discolorations are done with mentioned purple wash and shadows painted on with Terracota and Tallern Flesh, mixed with various quantities of Codex Grey.

Poniższa fotka przedstawia pierwszą piątkę ghuli. Trzy z nich pomalowałem z dziesięć lat tamu. Odstają od pozostałych, zdecydowałem się jednak nie poprawiać ich - przynajmniej nie w tej chwili. Przypominają mi jak malowałem kiedyś. A raczej, że wspomnienia "dobrze pomalowanych figurek" nie przetrzymują konfrontacji z rzeczywistością.

Photo below shows first five finished ghouls. Three of them were painted about ten years ago. They are not very similar to freshly painted ones, but I won't repaint them - not now at least. They remind me how I painted long time ago and that fond memories of "greatly painted miniatures" are - more properly - false memories...

Faraon | Pharaoh

2011-09-28T00:37:00.000+02:00

Trzecia i zarazem ostatnia praca malowana na konkurs forum Strategie. Oczywiście, przy okazji jest to jeden z oddziałów mojej armii egipskiej Nowego Państwa. Tym razem to faraon w rydwanie, czyli element dowódczy. Malowany podobnie jak wcześniejszy rydwan, tym razem zrezygnowałem jednak z wycinania podstawek figurkom woźnicy i faraona - wcześniejsze doświadczenia przekonały mnie, że miniaturki Venexii wykonane są z dość kruchego materiału i bardzo łatwo jest stracić całą nogę figurki. Podobnie jak w przypadku wcześniej malowanego rydwanu, bardzo fajne konie i sam pojazd, mocno średni natomiast woźnica. Faraon nie jest najgorszy, miał jednak fatalnie poprowadzoną linię podziału formy, wprost przez twarz - nie dałem rady zlikwidować jej do końca. Kolor pancerza faraona i jego woźnicy to złoto. Chciałem, żeby wyróżniał się spośród pozostałych, odzianych w brązowe pancerze żołnierzy swojego królestwa. Swoją drogą, skoro faraon to Ramzes II, to jego woźnica nosi imię Menna, natomiast konie nazywają się dość poetycko - Zwycięstwo w Tebach oraz Mut walcząca. Do zrobienia jeszcze dwa rydwany i dwie lub trzy podstawki oddziałów pieszych.

Third and last of my entries for Strategie forum competition. This is, of course, element for my New Kingdom Egyptian army too. Pharaoh himself riding his war chariot which means it have to be general element. It was painted in similar way to previously finished chariot, I've decided to not remove bases from chariot driver and pharaoh, as the Venexia's figures metal is rather brittle and it is very easy to brake off leg of miniature. And again, just as with previously painted chariot, vehicle itself and horses are very nice, driver is below average I think. Pharaoh is nice but mould line was (and still is) very visible running straight through his face. I couldn't remove it wholly. Pharaoh's armor and armor of his servant are painted with gold as I wanted to differentiate this base from ordinary soldiers and brazen armour of theirs. Reading some books before I've started to paint I found names for Rameses II driver and horses - Menna for driver and Victory-in-Thebes and Mut-is-contented for horses. So... Rameses II is ready for war. Still two chariots and two or three infantry bases left to do.

I oba dotychczas skończone rydwany.... And both chariots finished so far...

Techmarine

2011-09-27T09:20:00.000+02:00

Następny z Night Lordów Mormega. Podobnie jak w przypadku poprzednich, malowany na podkładzie Chaos Black, na który nałożono Necron Abyss, krawędzie pancerzy rozjaśnione Regal Blue i Shadow Grey. Elementy ozdobne to Burnished Gold zwashowany Flesh Washem, a ich krawędzie ponownie rozjaśniono Burnished Gold. Pokazywany dziś techmarine (oryginalna figurka jest do zobaczenia tutaj) ma dodaną przepaskę biodrową i czaszki na naramiennikach wykonane z greenstuffu, zmienione jest także uzbrojenie. W warbandzie pojawił się pod wpływem Talosa z książek Aarona Dembskiego-Bowena. O jego początkach Mormeg pisze: Byłem przekonany, że wśród starych wzorów Marines miałem aptekarza, jednak nie znalazłem go, za to buszując wśród starych pudełek natknąłem się na tego techmarine. Szybciutko więc przyszedł mi do głowy pomysł, że może stać się jednym z liderów oddziału, który w związku z tym będzie zawierał trochę więcej ciężkiego sprzętu niżby, tego można oczekiwać po VIII Legionie: powolutku dłubię dreadnoughta, docelowo kupię zapewne predatora, jednego lub dwa rhino. Oddział będzie zawierał też drużynę Havoców uzbrojonych w wyrzutnie rakiet.

Next of Mormeg's Night Lords. Painting was done in exactly the same manner as with previously shown ones - Chaos Black basecoat with Necron Abyss as a main color. Armor edges were highlighted with Regal Blue and Shadow Grey. Ornaments were picked out with Burnished Gold and washed with Flesh Wash. Then edges were highlighted with Burnished Gold again. Techmarine shown here (original miniature is here) is slightly converted - tabard and skulls were added (made from greenstuff), weapon was changed too. He was added to the warband due to inspiration of Talos from Aaron Dembski-Bowen's novels. Mormeg writes: I was sure that among all of my old miniatures I have some Apothecary. I didn't manage to find him but suddenly I found this miniature. I thought that he can be one of the leaders of my warband, which will have a little more heavy weaponry then standard VIII Legion unit. I'm slowly working on dreadnought then, one or two Rhino and Havocs with rocket launchers will be added to the warband too.

Z półki Mormega: Throne of Lies

2011-09-25T22:41:00.000+02:00

Kolejny odcinek cyklu recenzji książek ze światów Games Workshop pióra mojego brata Mormega. Wielbiciel Władców Nocy ale usprawiedliwia się, jakby był sługą Imperatora, a i to jakimś pośledniejszym...;)

Dzisiaj troszkę z innej bajki niż zwykle. Miałem napisać kilka słów o Flesh and Iron ale z uwagi na napięte terminy w pracy i w domu, książki jeszcze nie skończyłem. Mając również dość coraz ostrzejszych w tonie ponagleń ze strony Inkuba (o przepraszam, ton się wcale nie zmieniał - ja mam taki głos naturalnie - Inkub), wziąłem dziś na warsztat wydany w 2010 r. przez Black Library audio book – Throne of Lies autorstwa Aarona Dembskiego-Bowdena. Zmęczonych książkami i postaciami związanymi z Władcami Nocy upraszam grzecznie o cierpliwość, książek o tym Legionie zostało napisanych mało, więc pocieszenie można znaleźć w tym, że w przyszłości będę zmuszony pisać recenzje pozycji dotyczących innych Legionów.

Krążek zawiera 13 rozdziałów. Łączny czas nagrania to niemal 73 minuty. Istotna jest informacja, że zawartość audio booka to nie wyłącznie tekst utworu odczytany przez aktora. Płyta zawiera nagranie, które można zdecydowanie określić jako słuchowisko, co znakomicie wpływa na wrażenia doznawane podczas odsłuchiwania utworu. Bez względu bowiem na umiejętności aktora, czym innym jest przeczytanie tekstu opisującego skrzypiące podczas otwierania drzwi, czym innym zaś odsłuchanie dźwięku towarzyszącego otwieraniu, starych, skorodowanych drzwi. Skoro była mowa o aktorach należy napisać dla porządku, że utwór jest odczytywany przez dwóch - partie męskie i narratora odczytuje John Banks, partie kobiece Beth Chalmers, aktorzy bliżej mi nieznani ale, po pierwsze, wynagrodzenie Ala Pacino byłoby pewnie nieco wyższe niż wspomnianych powyżej, po drugie zaś rzadko chadzam do kina lub ślęczę przed szklanym ekranem - zresztą przyznać trzeba uczciwie, że kiedy moja mała córeczka wreszcie uda się na zasłużony odpoczynek po całym dniu ciężkiej pracy polegającej na, jak malowniczo to określa, robieniu Sajgonu z mieszkania i otoczenia, na ekranie telewizora goszczą jakieś tasiemce w rodzaju Barw szczęścia, zaś w niedzielę Taniec z gwiazdami. Jak mawiali jednak już starożytni, nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło – dla mnie wtedy rozpoczyna się, czas który mogę poświęcić hobby, chociaż Inkub zdaje się mojej skomplikowanej sytuacji domowej nie rozumieć…(Mówiłem, że marudzi, prawda? - Inkub).

Parę słów o samej fabule. Akcja rozgrywa się pomiędzy wydarzeniami opisanymi w Soulhunterze, a tymi, które poznajemy w Blood Reaver. Z treści wynika, że Talos w czasie jednego z napadów swojej przypadłości ujrzał zabójczynię ze Świątyni Callidusa, która wie o czymś, co jest niezwykle istotne dla Legionu. Ponieważ na stronie Black Library można odsłuchać fragment jej przesłuchania na pokładzie Covenant of Blood, nie zdradzę tajemnicy pisząc, że chodzi o pewien zapis hololityczny. W rezultacie Astartes zastawiają na zabójczynię pułapkę, a po jej schwytaniu, poddają ją delikatnej perswazji. Koniec końców Callidus ujawnia Talosowi położenie Świątyni, w której znajdować się ma tak bardzo interesujący Władców Nocy zapis. Po wydobyciu z Callidusa informacji Wywyższony (Exalted One) zwołuje Legion, który przeprowadza atak na Świątynię.

ADM jak zwykle udało się oddać świetnie mroczny charakter Legionu, tak interesującego dla mnie, jak i zapewne wielu czytelników. Krążek zawiera wiele smaczków, które doskonale oddają atmosferę uniwersum Warhammera 40000. Zwłaszcza barwnie opisane jest starcie Władców z imperialnym krążownikiem na orbicie Uriah III. Pierwszy raz odsłuchując płytę wydawało mi się, że musiałem coś przeoczyć, kiedy narrator czytał, że było ono nie warte odnotowania w annałach chwały Legionu. Później zrozumiałem, że istotnie zamysł autora był dokładnie taki. Starcie, tak malowniczo opisane, z punktu widzenia Legionu musiało być nic nie znaczącym epizodem.

Nawet teraz, odsłuchując krążek, nieodmiennie przechodzą mnie ciarki, kiedy Septimus wyjaśnia Octavi co Talos robi na planecie, zresztą ich dialog zdecydowanie wyróżnia się na tle innych, a dla osób zafascynowanych Władcami będzie interesujący z uwagi na opis stosunków panujących na okręcie Legionu. Nie wiem dlaczego ale końcówce tej sceny i muzyce otwierającej następną, towarzyszą podobne wrażenia, włoski podnoszą się na karku, jakich doświadczałem wiele, wiele lat temu, trzymając w rękach, oprawianą w czerwone płótno, księgę i czytałem wiersz rozpoczynający Władcę Pierścieni Mistrza Tolkiena. Pamiętacie ten fragment? W oryginale, tzn. w Czarnej Mowie, brzmi najlepiej:

„Ash nazg durbatulûk, ash nazg gimbatul,
ash nazg thrakatulûk agh burzum-ishi krimpatul.”.

Można by pewnie tak wymieniać poszczególne sceny z Tronu, gdyż każda z nich niesie w sobie bogactwo informacji dla fanów Warhammera 40K, dość jednak napisać, że słuchając książki po raz „n-ty”, mogę z pełną odpowiedzialnością napisać, że nie nudzi się. Rzadko mi się zdarza, zwłaszcza ostatnimi czasy, taka ocena, ale nie żałuję ani grosika, który wydałem na tę płytę.

Pisałem już, że krążek jest słuchowiskiem. Zaiste, w świecie Warhammera 40K jest tylko wojna. Tu tę wojnę można usłyszeć. Dodam więc, że płyta jest pełna odgłosów bolterów, dział i innych narzędzi wymyślonych przez człowieka, a towarzyszącym Astartes w tym by szybciej i skuteczniej kończyć życie innych istot. Oprawa dźwiękowa jest bez zarzutu. Słychać, jak pisałem wyżej, strzały i odgłosy towarzyszące miażdżeniu ciała. Oczywiście, można zadać sobie pytanie, po co w słuchowisku pojawiają się odgłosy mające imitować salwy okrętów wojennych walczących przecież w próżni, ale jest to chyba „grzech pierworodny” zapożyczony z filmów science fiction, począwszy od Gwiezdnych Wojen. Zresztą filmy lub słuchowiska takie jak Tron pewnie dużo by straciły, gdyby tych odgłosów nie było. Mimo że jest to więc jakieś uchybienie, mieści się w kanonie. Mi nie przeszkadza i zaręczam, że szczęśliwcom, którzy mają krążek, również nie będzie przeszkadzać.

Była mowa o salwach okrętów, plujących ogniem bolterach ale równie wielkie wrażenie robi wicher wiejący na Uriah III, czy kapiąca woda w celi Zabójczyni. Najlepiej chyba atmosferę krążka oddaje tytuł powieści Alistaira MacLeana, który popełnił książkę, której tytuł w oryginale brzmiał, jeśli mnie pamięć nie myli, Fear is the key. Zostawiam Was, Drodzy Czytelnicy, z prośbą abyście spróbowali wsłuchać się zwłaszcza w ten ostatni odgłos, zamknijcie oczy i wyobraźcie sobie: odgłos kropel wody, przeciekającej z jakiejś skorodowanej rury i rozbijających się na podłodze celi, przejmujące zimno, ból, brak możliwości jakiegokolwiek ruchu, i milutki głos Talosa proszący o podanie współrzędnych Świątyni. Ciarki przechodzą po plecach.

Ghul | Ghoul

2011-09-22T20:42:00.000+02:00

Zacząłem malowanie rydwanu egipskiego. Oczyściłem i nałożyłem podkład i część kolorów na sam pojazd i czekałem na wyschnięcie, kiedy mój wzrok padł na figurkę ghula, walającą się na moim stole od kilku tygodni. Oddział tych stworów będzie kolejnym uzupełnieniem mojej armii ożywienców. Trzy czy cztery figurki ghuli pomalowałem z 10 lat temu, a na kilka kolejnych połozyłem biały podkład zalany (bo tego się nie da inaczej określić) jadowicie fioletowym purpurowym washem. Właśnie taka jagodzianka rzuciła mi się w oczy. Stwierdziłem, że i tak czekam na wyschnięcie rydwanu, więc równie dobrze mogą zacząć próbować doprowadzić jakoś do porządku tego kanibala. I tak, w sumie nie wiedząc nawet kiedy, w dwóch podejściach skończyłem prace rozpoczętą dekadę temu. Niestety, ghuli z przełomu 4/5 edycji mam tylko około tuzina, za mało na jakikolwiek znaczący oddział. Oznacza to, że większość figurek będzie pochodziła z pudełka plastików...
Malowanie było pewnego rodzaju eksperymentem - skoro dysponowałem już takim nietypowym podkładem, stwierdziłem, że najgorsze co może się przydarzyć to i tak zmycie całej farby. Zdecydowałem się na niezdrowy, mocno szary kolor skóry pełnej zasiniaczeń, zadrapań i skaleczeń. Sama skóra ma wiele odcieni, nie jest to może specjalnie widoczne na zdjęciu, ale malowałem używając trzech, czterech kolorów, a nie jednego, jak robię to zazwyczaj. Wykorzystałem fortress grey, codex grey, biały, terracota i tallarn flesh. Podstawowy kolor skóry ghuli w oddziale będzie zróżnicowany, od takiego fioletowo-szarego jaki widać na dzisiejszym stworze, poprzez brązy do zieleni - ale pierwsza piątka, z trzema pomalowanymi znacznie wcześniej ghulami, będzie wyglądała mniej więcej tak, jak widać na zdjęciu.

I've started to paint Egyptian chariot. Vehicle itself was cleaned and some base colors were drying, when I noticed old ghoul miniature lying on my desk for three of four months. Unit of these monsters will be next addiction to my Vampire Counts army of undeads. I've painted three or four ghouls about 10 years ago, few more were basecoated and washed (or flooded I should say) with purple wash. And one of such deeply purple corpse-eaters caught my attention. Well, as I was waiting for chariot to be ready for painting next colors with nothing better to do, I've decided to try to paint this ghoul. What became as few lazy brush strokes changed into few hours of pleasant painting. Unfortunately, as I have just about a dozen of old 4/5 edition ghouls, my unit will containg plastic ghouls too...
Painting was sort of experiment for me - as the basecoat was so untypical, I thought - What the heck, worst option is to remove all paint altogether... I settled for unhealthy, purple-grey skin color, full of bruises, cuts and wound. There is a great lot of variations of skin color on miniatures, I've used three, four colors instead of one (fortress grey, codex grey, white, terracota, tallarn flesh). Basic skin color will vary amongst ghouls - from greys and purples to browns and greens - but first five ghouls, with three old already painted cannibals - will look like the one on the photo.

Mea culpa

2011-09-21T01:08:00.002+02:00

Ha, nie mam nic na swoje usprawiedliwienie, zapomniałem pokazać co będzie w trzecim numerze "Latających Fortec", a zamiast tego wrzuciłem okładkę i model z czwartego numeru. Poprawiam się ale za dwa tygodnie wiadomości ograniczą się do "Wozów..." i "Helikopterów". Tematem trzeciego numeru "Fortec" będzie prawdziwy oldtimer wśród samolotów bojowych, amerykańska Stratoforteca B-52. Pismo będzie zawierać opis jej konstrukcji i wersji, gotowy model dołączony do pisma będzie przedstawiał bombowiec B-52H "Old Yosemite Sam" z 319. Skrzydła Bombowego w skali 1:200 w malowaniu SIOP z 1981 r.

Well, my fault, I forgot to show what will be published in third issue of "Latające Fortece" and fourth issue cover and model were shown instead. My bad. I will correct myself but it means no news about "LF" for four weeks.
Third issue of "Latające fortece" will describe true oldtimer among bombers in active service, American Stratofortress B-52. Magazine will describe its history and variants. 1:200 scale diecast model bundled with the magazine is B-52H "Old Yosemite Sam" painted in SIOP scheme, 319th. Bomber Wing, 1981.

Nowości z Amercomu 3 | Amercom news 3

2011-09-20T15:06:00.000+02:00

Kolejny zeszyt "Kolekcji wozów bojowych" będzie nosił numer 44, zostanie w całości poświęcony jednemu z najbardziej udanych pojazdów amfibijnych II wojny światowej, a mianowicie samochodowi pływającemu GMC DUKW 353. W piśmie zostanie opisana historia tej konstrukcji, budowa samochodu oraz jego wykorzystanie w czasie zmagań II wojny światowej i wojen po jej zakończeniu. Do pisma dołączony zostanie model die-cast tego pojazdu w skali 1:72 w malowaniu amerykańskim z 1944 r.

Piąty numer pisma "Helikoptery świata" będzie zawierał opis latającego wozu pola bitwy, czyli popularnego Krokodyla - śmigłowca szturmowego Mil Mi-24. W zeszycie znajdzie się omówienie budowy tej maszyny i przegląd jej wersji, natomiast do pisma dołączony zostanie gotowy model helikptera Mil Mi-24W w skali 1:72 w malowaniu czeskim.

Czwarty numer kolekcji "Latające fortece" przeniesie nas z powrotem w czasy II wojny światowej. W zeszycie omówiony zostanie jeden z najważniejszych samolotów bombowych III Rzeszy - Junkers Ju 88, a dokładniej jego wersje bombowe. Do pisma dołączony będzie gotowy model diecast tego bombowca w skali 1:144. Model przedstawia wersję Ju 88A-4 w malowaniu z 1944 r.

Nest issue of "Kolekcja wozów bojowych" bears number 44 on the front cover. It will be fully dedicated to one of the best amphibian vehicles of World War Two - GMC DUKW 353 apmhibious car. Full history of its conctrucion and history of its usage will be presented in the magazine. Ready-made diecast model of this vehicle in 1:72 scale will be bundled with the magazine.

Fifth issue of "Helikoptery świata" will describe flying battle-taxi of the Red Army, popular Russian Crocodile or -as it is bettern known on the West - Hind - Mil Mi-24. Magazine will cover history of this helicopter and will describe its versions. Ready-made die-cast 1:72 model of Mil Mi-24V in Czech colors will be bundled with the magazine.

Fourth issue of "Latające fortece" will take us back in time again. Main theme of this issue will be one of the most important bombers of the Third Reich Junkers Ju 88. Bomber versions of this aircraft will be described in the magazine. Ready-made die-cast model of Junkers Ju-88A4 in German colors and 1:144 scale will be bundled with the magazine.

Trzeci zwiadowca | Third scout

2011-09-19T11:46:00.000+02:00

Ostatni z trzech zwiadowców malowanych na konkurs forum Strategie i - rzecz jasna - do mojej bandy Indian. Poza i strój niemal w 100% identyczna z jedną z postaci z zeszytu Apacze Osprey'a. Z ciekawostek - jasnoszary kolor bluzy z granatowymi wykończeniami nie wziął się z mojej wyobraźni. To amerykańska kurtka kawaleryjska odwrócona na drugą stronę. Zwiadowcy robili tak często, by lepiej zlewać się z jasnymi skałami i gruntem. "Pióropusz" widoczny na głowie zwiadowcy tak naprawdę nim nie jest. To coś, co określane jest jako "medicine cap" - nakrycie głowy mające znaczenie ochronne, mistyczne. Nie wiem w sumie, jak to właściwie przetłumaczyć... Pióra starałem się pomalować tak, jak na planszy w Osprey'u, gdzie określono je jako pióra sowie. Malowanie nie odbiega od wcześniejszych dwóch miniaturek, pokrycie ponownie lakierem Purity Seal, który tym razem się jednak nie błyszczy. Nie wiem już w ogóle od czego to zależy. Mieszany tak samo długo jak wcześniej, psiukany w identyczny sposób, z identycznej odległości. Jak widać rezultat jest jednak odmienny.

Last from the three Indian scouts I'm painting for Strategie competition and - of course - for my Indian group. Pose and clothes are almost 100% identical with one of the figures from the Osprey's The Apaches book. Light grey color of the jacket with blue lining is not product of my imagination. This is american cavalry jacket turned inside out to better blend with the surroundings, common practice among native scouts. "Warbonnet" visible on the head is not warbonnet at all - this is medicine cap, spiritual and protective headgear. Feathers are painted to resemple owl feathers, just like in Osprey book. Painting was done in exactly the same way like previous miniatures. Figure is coated with Purity Seal matt spray, this time it has true matt finish. I really have no idea why it turned out flat this time. It was shaken as much as previously, distance of spraying was the same, even place was the same. Final result is, as one can clearly see, different.

A tak wygląda cała trójka: And this is group photo of three scouts:

Wybrane z tygodnia 32 | Chosen from the week 32

2011-09-18T10:03:00.000+02:00

Na początek figurka, która wbiła mnie w ziemię. Technika, sposób malowania, wielkość (a raczej małość) malowanej miniaturki i to, w jaki sposób autorce udało się namalować drobniuteńkie szczegóły. Jestem naprawdę zachwycony, dla mnie to jedna z najlepszych widzianych przeze mnie miniaturek w tym roku. Elfkę można zobaczyć tutaj, a większą galerię autorki, Mriki, tutaj. Fotka obok przedstawia właśnie elfkę pomalowaną przez Mrikę. Tak na marginesie, Mrika jest laureatką tegorocznego konkursu Crystal Brush...
Teraz, dla odmiany, coś historycznego... No, przynajmniej mocno związanego z historią. Kanał You Tube nowozelandzkiej grupy miłośników reenactingu. Tym rożnią się od dziesiątek innych grup, że zajmują się głównie historią lotnictwa, mają dostęp do oryginałów bądź replik rozmaitych maszyn i kręcą "historyczne" filmy z ich udziałem. Film nakręcony na stanowisku obserwatora samolotu brytyjskiego, atakowanego przez kilka Fokkerów Dr. I jest niesamowity. A dodatkowo... działa, czołgi, piechota....
Ostatni link na dziś to wizyta u Matakishiego. Konsekwentnie zajmuje się rozwojem gry osadzonej w świecie Conana. Pierwsze zasady są gotowe do pobrania, można też zobaczyć postęp malowania figurek, jakich używa w swoich rozgrywkach.

Miniature which almost literally made my jaw hit the ground. Technique, colors, size of the tiny miniature and all little details painted on... I'm really impressed, this is one of the best, if not THE best miniature I've seen in this year. You can see this little Elf in all her glory here, bigger gallery of the painter, Mrika, is here. Picture next to this note shows Elf painted by Mrika. By the way, Mrika has won this year Crystal Brush award...
Something historicial... or very tightly connected with history at the very least. You Tube channel of the New Zaeland reenacment group. They are primarily interested in aviation history and they have access to many original aircrafts and replicas of them. Take a look at "historical" movies with all these glorious machines. I especially like one made in by "British" observer during attack of few Fokker Dr. Is. There are other movies with guns, tanks and infantry from WWI too.
Last link for today leads us to Matakishi's Tea House. He develops his own rules for playing Conan games. First rules are available on his site, one can see his miniatures painted for Conan games too.

Drugi zwiadowca Apaczów | Second Apache scout

2011-09-15T14:04:00.001+02:00

Wspomniany wczoraj drugi zwiadowca Apaczów, tym razem wyglądający ciut bardziej wojskowo. Kurtka kawalerii amerykańskiej, takowe spodnie. Kapelusz cywilny, mokasyny indiańskie. Regulamin przewidywał noszenie przez zwiadowców indiańskich czerwonej szarfy zawiązanej na głowie, w rzeczywistości jednak czyniło to ponoć niewielu Indian. Malowanie identyczne z wcześniejszy, pewnym wyzwaniem było namalowanie stopnia na rękawie kurtki, podchodziłem do tego kilka razy ale w końcu jakoś to wygląda.

Second Apache scout which I mentioned yesterday, this time a little more military looking. Jacket of US Cavalry, trousers from cavalry supplies too. Hat is civilian, moccasins made by Apaches. According to cavalry regulations Indian scouts were supposed to wear red scarf on the head but supposedly very few Indians did that. Painted in exactly the same way as previous miniatures. Sleeve rank insignia was rather hard to paint properly but I'm satisfied with the look achieved after few attempts.

Indiański zwiadowca 1 | Indian Scout no 1

2011-09-14T20:24:00.000+02:00

Jedna z trzech figurek zwiadowców indiańskich, jakich maluję na konkurs forum Strategie. Dwaj pozostali są niemal gotowi, pozostały do zrobienia podstawki i - może - jakaś wspólna podstawka. Miniaturki, rzecz jasna, wykorzystam w swojej bandzie Indian do rozgrywek na Dzikim Zachodzie. To figurki produkcji Artizan Designs. Początkowo chciałem nieco nagiąć realia, by zrobić z nich zwiadowców w służbie armii USA, zauważyłem jednak, że ich twórca przy rzeźbieniu posługiwał się starym zeszytem Men-at-arms, przedstawiającym rozmaitych Apaczów. Inspirował się zwłaszcza jedną z plansz kolorowych, niemal idealnie odtwarzając stroje i pozy widocznych tam Indian. I fajnie, dzięki temu ja też mogłem czerpać wzory z Osprey'a:)
Figurka, jak tu u Artizana - nie przeładowana szczegółami, a jednocześnie dokładna, choć dość statyczna. W każdym razie mi się podoba. Malowanie - kolory podstawowe, dip, rozjaśnienia, lakier Purity Seal GW w spray'u.

One of the three Indian Scouts I'm currently painting for Strategie forum competition. Two others are in final stages of painting too, there are only bases left and - maybe - one bigger base to present all three of them. Miniatures, of course, will be used in my Indian posse for Wild West games. Figure by Artizan Designs. I thought about "bending a reality" a little to paint them as scouts serving with US Army first, but then I noticed that sculptor was heavily influenced by Men-at-arms book covering Apaches. Influenced so much it seems, that most of the details and poses of my chosen three scouts are taken directly from one of the color plates of this publication. And that's good, as I could copy color scheme from the same source:). Miniature is typical Artizan product - not overdetailed, proportional, a bit static - but I like it. Painting - base colors, dip, highlights, Purity Seal matt spray.

Chaos Space Marine Havoc

2011-09-12T20:35:00.000+02:00

Jedno z ostatnich dzieł Mormega - Havoc (nie może mi spod klawiatury wyjść polskie tłumaczenie...pustoszyciel...) jego wybranego Legionu. Model jest nadal nieukończony - mój brat "nadal je dopieszcza". Brakuje im też znaku na naramienniku i podstawki. Ten pierwszy będzie malowany ręcznie, natomiast podstawki zostaną wykonane hurtem. Samo malowanie zostało zrobione w następujący sposób. Na podkład Chaos Black naniesiony Nacron Abyss, krawędzie pancerzy rozjaśnione zostały Regal Blue i Shadow Grey. Zdobienia pancerzy to Burnished Gold pociągnięty Flesh Washem, same krawędzie zostały potem ponownie rozjaśnione Burnished Gold. Czaszka widoczna na hełmie to freehand, podobnie jak błyskawice. Te ostatnie zostały namalowane począwszy od rozjaśnienia miejsca, w którym znajdzie się błyskawica kolorem Regal Blue. Potem mieszane są kolory Regal Blue i Shadow Grey. Otrzymany kolor nanoszony jest delikatnie na żądane miejsce drżącą końcówką pędzla 00. Jak wszyscy CSM Mormega tak i ten został stworzony z inspiracji fluffu Władców Nocy pióra Aarona Dembskieg-Bowdena, stąd mieszanie części z zestawów sług Imperatora z zestawami Marines Chaosu. Wyrzutnia rakiet wzoru preherezyjnego pochodzi z zestawu Forge World.

One of the last creations of Mormeg - Havoc of his chosen Legion. Model is still unfinished, as - according to my brother - it still lacks "final polishing", legion insignia are missing and base is not done of course. Insignia will be hand painted and all the bases will be done at the same time, at the final stage of warband making. Painting of this miniature was done in a simple yet effective way. On the Chaos Black basecoat there was Necron Abyss painted. Armour edges were highlighted with Regal Blue and Shadow Grey. Armour ornaments were painted in Burnished Gold, washed with Flesh Wash and edges were highlighted with Burnished Gold again. Skull on the helmet and lightnings are hand painted. Lightnings were painted on the Regal Blue background with a mix of Regal Blue and Shadow Grey. Mixed color was very carefully painted with "shaking hand" with a very tip of 00 brush. As all Mormeg's CSM, this one was heavily inspired by Aaron Dembski-Bowden Night Lords fluff, so it was built with parts of both loyalist and heretical marines. Pre-heresy missile launcher is taken from Forge World set.

Jestem wojną! | I am the war!

2011-09-10T22:14:00.000+02:00

Jak nie lubię głupich konsolowych nawalanek, tak Space Marine - gra na PC i konsole osadzona w uniwersum WH40K, jaka ukazała się w miniony piątek w Polsce - mi się podoba. Oczywiście, głównie ze względu na świat. Super przyjemnie jest poszaleć chwilę w multiplayerze skacząc jako raptor z jump packiem na plecach, bolt pistolem i mieczem łańcuchowym w dłoni. Szkoda tylko, że wybór map i trybów gry jest tak niewielki, mam nadzieję, że to się zmieni. A na razie, by uczcić okazję do komputerowego przeniesienia się w ponury świat odległej przyszłości, miniaturka berserkera Khorne'a do mojego Czarnego Legionu. Znalazłem ją z dwoma innymi, na wpół sklejonymi i pomalowanymi w jakimś zapomnianym pudełku. Pewnie teraz zmontowałbym ją inaczej, jednak jako że nie lubię marnować figurek, trzeba ją było dokończyć. Przy malowaniu zauważyłem jak wielki postęp dokonał się w plastikach GW. Ten marine nie jest zły - ale jakość rzeźby, ich detale, możliwości montażu - nowe plastiki firmy z Nottingham zostawiają go daleko z tyłu...Malowanie mocno stołowe, brakowało mi jednak jakoś serca do pracowania nad tą rozpoczętą z osiem lat temu figurką.

I really don't like stupid console beat-em-ups and shooters. But I like Space Marine - console and PC game published last Friday in Poland. Mainly, of course, thanks to the game world. It is supercool to wreak havoc in multiplayer as a raptor with jump pack on backs, bolt pistol and chainsword in hands. It's a pity that maps are so few yet, there is not too much multiplayer modes too. It will change I hope. But for now, to celebrate this opportunity to play in a grim world of the dark future, miniature of Khorne berserker for my Black Legion army. I found it in some long-forgotten box together with two others half-glued and half-painted Chaos Space Marines. As I really don't like to waste miniatures, it was necessary to finish it. I found while painting that quality of plastic Games Workshop's kits is much, much better nowadays. This CSM is not bad by any means - but current generation of plastic models by Nottingham company is soooo improved.... Painting is heavily tabletop oriented as I lacked heart to put more work in this started about eight years ago miniature.